Ang babaeng Lakwatsera

Stackers Burger at Metrowalk

2012-01-26T00:15:00.000-08:00

May entry nako before ng Stackers dalawa na nga eh pero hindi ko na ilalagay dito yun link, trying hard pako that time sa pagbablog kaya walang magandang nasabi. Halungkatin nyo nalang yung archive ko sa gilid.

Dalawa lang ang alam kong branch ng Stackers, sa Eastwood at sa Metrowalk. Hindi ko alam kung meron sa Makati or sa Timog pero balita ko meron narin sa Taguig.

Tulad ng dati, ang walang kamatayang BBQ Burger Bowl P158: Quarter Pound Beff on Salad Greens with Cherry Tomatoes, Jicama, Cilantro Corn Kernels, Crispy Strips with Ranch Dressing and Sweet BBQ Sauce. Pansin ko lang, mas marami ang servings sa Metrowalk kesa sa Eastwood, or baka nagkataon lang. Naghati kami ni fluffy dahil may isa pakong order.

Pepper Burger P168: Lettuce, mayo, pepper crusted patty, mozzarella cheese, tomato, sauteed mushrooms, pepper steak sauce, onion bits topped with crispy fried strips.

Umorder pako ng isang Stack Burger P98: Lettuce, mayo, beef patty, tomato slice, onion bits. Pasalubong kay mommy.

Philly Cheese Burger P 155: Quarter pound beef patty with sauteed sweet peppers, onion rings, mozzarella cheese smothered with ranch dressing on a long bun. Inulit ko lang yun dating order, takot pako magtry ng iba and namiss ko kase sila.

Nag add lang ng P65 para magkaron ng fries.

Happy Couple, yeabah!

Hindi ko binoto si Noynoy, nagkataon lang na paborito ko ang kulay dilaw.

Gong Cha Winter Melon Tea

2012-01-24T11:59:00.000-08:00

Gong Cha wish your girlfriend was hot like me, Gong Cha wish your girlfriend was freak like me, Gong Cha, Gong Cha! Bwiset na yan na LSS ako, yung friend ko kase kumakanta ng Gong Cha.

Nwei, another entry tungkol sa Tea. May nakapag sabi na masarap ang Gong Cha Winter Melon Tea. Unlike sa Serenitea, sa Gong Cha naka brewed na at hindi na kelangan sabihin ang level ng sugar. Lalagyan nalang ng ice and milk at bahala na ang mga customer na maghalo at magpalamig ng tea.

UCC Blueberry Cheese Cake

2012-01-22T17:04:00.001-08:00

UCC Blueberry Cheesecake

Lately, napapadalas ang pagtambay sa mall para maghanap ng cheesecake. Sinimulan sa Starbucks, Blueberry Cheesecake P120 na pang single person ang slice. Masarap pero may hinahanap hanap akong lasa. Hinahanap hanap ko yung thickness and creamyness ng cheese. Para sa iba nakakasawa or nakaka umay ang masyadong creamy pero para sakin, yun ang gusto ko.

Sumunod ang Pepper Steak Turtle Cheesecake P185 sayang nasa cellphone ni fluffy ang picture hindi ko mapapakita dito. Good for 2 and parehas namin na-enjoy dahil sobrang creamy ng cheese. Napagkasunduan na babalikan namin ang cheesecake nila pero hindi p sa ngayon.

Ang huling natikman namin ang UCC Blueberry Cheesecake good for 2 P202 (may butal pa na 2 pesos). Paumanhin kung my putol na yung cake, hindi nakapagpigil si fluffy, kinurutan na yun dulo. Actually, pinakilala ni ChyngReyes ang UCC Blueberry Cheesecake nung first time namin mag meet. I promised to myself na babalik ako pero medyo natagalan. Para sakin eto parin ang pinaka panalong cheesecake at umagree naman si fluffy. It melts on your mouth and sobrang thick and creamy ng cheese. This would not be the last time na bibisita ako sa UCC for their cheesecake, definitely i'll come back for more!

LightShapers Studio - our wedding photographer and videograper

2011-12-22T10:04:00.000-08:00

LightShapers Studio - our official wedding photogpher and videographer.

Bisitahin nyo din ang E-Session Entry ko: E-Session - LightShapers

Naikwento ko sa naunang entry kung pano ko nakilala si Lally Eleazar ng LightShapers Studio. Actually inaantay ko yung Same Day Edit and yun complete video ng Pre-nup namin yun nga lang inaayos pa ata nila kaya mga pictures lang muna mapapakita ko. Eto na naman, na exceed na naman nila ang expectations ko, hindi lang kami ni fluffy ang natuwa sa mga pictures at video kundi pati ang family and friends.

Karamihan ng mga pictures dito ay galing kay Dave Astom

Our wedding was perfect and syempre hindi puwedeng hindi ma-captured ang mga special moments na naganap sa araw na yun. Finding the right photographer and videographer for our wedding was the most difficult and important decision we would take, finding someone we could trust to capture the day.

Sayang naman kase kung sobrang ginastusan mo yung kasal tapos andaming dapat na captured moments pero dahil hindi magaling yung photographer eh walang memories na maipakikita sa mga anak at apo at kaapo apuhan diba, kundi kwento lang ang maisheshare namin sa kanila.

Gusto namin iparating sa inyo sa bumubuo ng LightShapers na we were impressed with the quality of our photos and videos na pinanood nyo sa mga nakicelebrate ng kasal namin.

Napaka Professional and you were able to put me and our family at ease making things fun and light. Alam nyo kung pano ako pakalmahin dahil sobrang nerbyos na nerbyos na ko and hindi kayo napagod at gumive up dahil ang hirap kong pangitiin, nanginginig na yung panga ko sa nerbyos, pero nagawan nyo ng paraan para mapalabas padin na maganda ang mga larawan.

Yung same day edit happy yung song pero hindi ko mapigilang maiyak sa ganda ng pagkakagawa. Sana magkaron nako ng copy para maishare ko na sa mga readers kung gano kaganda ang pagkakagawa nyo sa same day edit and pre-nup video. Pero oks lang, take your time para mas lalong mapaganda at maayos ang video.

Malamang hindi ito ang una't huling magkakasama tayo, masusundan ito sa mga susunod na mga okasyon.

Definitely, irerecommend ko kayo sa mga kamag-anak, kaibigan at mga readers ng blog ko. Gusto ko iparating sa lahat na hindi ako nagkamali ng pinili na photographer at videographer sa araw ng kasal ko.

Salamat sa team ng LightShapers for such a wonderful job, salamat at naging bahagi kyo ng araw ng kasal namin at naging bahagi din ng buhay namin ni Fluffy.

Website: http://www.thelightshapers.com

Phone number: (632) 359 4727

Facebook: http://www.facebook.com/pages/LightShapers

Location:
No. 47, 2F Lipam's Building, Presidents' Avenue, BF Homes, Parañaque, Philippines

Lally Eleazar: 09178444333

My Wedding Shoes - Converse Yellow Chuck Taylor

2011-12-06T11:32:00.000-08:00

Image above was taken by Lightshapers

In other countries (naks! umi-english nako) partikular na ang America hindi na bago ang ganitong sapatos sa ikakasal. While doing a research for my wedding, may nakita kong Same Day Edit Video na naka Converse high cut shoes ang bride, ASTIG!

Binanggit ko kay mommy na i'm planning na ganun ang isusuot ko sa wedding, hala! tinawanan lang ako, kala nagbibiro.. sige isusurprise nalang kita. Gusto din mag Chucks ni Fluffy, yun nga lang hindi pinayagan ni nanay. Binili namin to nung January then binuro sa likod ng TV sa kwarto, take note November ginawa ang kasal so ilang months sya nakatago dun.

May mga ibang kaibigan at kaopisina akong nasabihan pero syempre nagdoubt sila na gagawin ko, kasal yun at ang mga matatanda at magulang conservative, malamang sa malamang hindi papayagan. Pero ang ibang guest and relatives walang idea na ganyan isusuot ko, surprise nalang. Ilang buwan ang lumipas dumating ang Oktubre, hindi parin makapaniwala si mommy na talagang sineseryoso ko ang ideya ng pagsusuot ng Chucks sa kasal. Ilang beses sya nagtanong sa mga kapatid ko kung uso ba talaga sa panahon ngayon at hindi ba ko magmumukhang tanga. Ilang beses din nya ko pinilit bumili ng pangkasal na sapatos or sandals pero wala talaga matigas ulo ko.

Dumating ang araw ng kasal, naglalakad sa isle ng simbahan.. ang haba ng trahe ng wedding gown ko.. biglang kong naisip.. buti nalang naka Chucks ako, kundi, malamang kanina pako natapilok. Sa totoo lang binagalan ko talaga ang paglalakad, ninamnam ang bawat hakbang.. eto ang isa sa highlight ng buhay ng isang babae, ang maglakad sa mahabang isle papunta sa altar. Kakaiba ang pakiramdam sobrang saya na parang kinikiliti ang buong katawan dahil sa halong kaba, nerbyos at kaligayahan. - Ang Corny ko ba? hindi kase ako makahanap ng tamang word/s para idescribe kung ano yung naramdaman ko nung araw na yun. Hindi ko din nga pala pinaalam kela Father baka pagalitan ako, strict kase ang simbahan.

Pag dating sa reception dun na pinarating sakin ng mga guest and relatives na nagulat sila sa suot ko and bumagay naman daw sa gown. Sobrang astig.. puro ganung reaction mga narinig ko sa kanila. Natuwa naman ako kase nagustuhan nila ang sorpresa at hindi naman ako nagmukhang baduy sa suot kong sapatos. Sa panahon ngayon wala namang masama kung ipaglalaban mo kung ano ang sa tingin mong babagay sayo.. hehehe may ganun ganun pakong nalalaman.. alam ko namang hindi kokontra mommy ko sa plano ko eh.. hehehe.. sabi nga nya.. kung saan ako masaya at kung ano gusto ko sa buhay susuportahan nya ko..

Oh diba sobrang tuwang tuwa mga abay ko.. actually lahat ng abay sa side ko mga pamangkin ko na sila.. mga kasing laki ko na yang mga yan at mga dalaginding na.

PHO HOA

2011-12-06T08:54:00.000-08:00

Matagal na tong entry, late na napublish sobrang busy sa pagpeprepare ng wedding ko nang time na kumain kami dito.

Ang ifi-feature ng blog ko ngayon ay ang Pho-Hoa - Vietnamse chain serving noodle soup, sa Robinsons Manila branch kami pumunta. Birthday ng sister ko, nagpalibre lang kami ni motherdear, bihira lang naman kase magkakitaan kaya napa OO si sister.

Okay simulan ko na ang entry...

Sriracha Hot Chili sauce - eto ang chili sauce na hindi maanghang sa dila pero gapang na gapang sa lalamunan as in nakaka-samid! ramdam na ramdan ang hagod nya pababa ng stomach papunta sa intestine. Hosha over na ang pagkaka describe. Next....

Nag hanap kami ng house tea na usually ay laging free, sa lahat ng restaurant na pinuntahan ko, pati ang nagtitinda ng bibingka sa Tayuman, kapag humingi ka ng tea eh libre meaning hindi ka nila ichacharge. Dito sa Pho Hoa may bayad ang house tea, wala silang libre kahit tubig. Sa tingin ko sa Robinson's Branch lang kase namention ng sister ko sa waiter na libre ang tea sa Robinson's Galeria Branch. Hindi kumibo si waiter, tinalikuran kami.. enwei... next...

Fresh basil, lemon wedge and beansprout - infairness fresh talaga ang basil at maputi ang beansprout ibig sabihin hindi pa bugbog or hindi pa pabulok.

Brisket and Flank Pho - gusto ko yun broth, , malasa at maraming noodles. Isang sandok palang maraming noodles ang mahuhuli. Dagdagan mo pa ng fresh basil na nagpadagdag sarap sa lasa ng sabaw. Lalong naging aromatic ang amoy ng sabaw after ilagay ang fresh basil.

Ang iba dito hindi ko na maalala ang mga pangalan, magiwan nalang kayo ng comment para sabihin ang mga namesung ng mga food. So ang food sa taas, lumpia na may kasamang pansit bihong puti. Aaminin ko mabenta sakin tong lumpang to. So pano sya kainin, ganito.. yun lumpia ilalagay sa lettuce kasama yun bihon at cucumber tapos irorolyo tapos isasawsaw sa suka.. ganun ka simple.. kelangan kamayin dapat walang kaarte arte..

Eto mabenta kay mommy, may hipon, crabstick, pomelo.. oo tama nakikita nyo pomelo nga.. at lettuce.. bubuhusan ng matamis na suka. Makailang beses ako inalok ni mommy na dumukot dito sa plate ng vegetable salad, dumukot naman ako ng gulay pero ayoko ng pomelo..

Eto naman ang mabenta sa ate ko, lumpiang my bihong puti sa loob na isasawsaw sa matamis na peanut butter. Actually simple lang naman yun lumpia, nagpasarap eh yung sawsawan.

Next.. Pork and Chicken with lumpia. Hindi ko na talaga maalala mga name ng food na inorder namin. Eto hindi namin nagalaw kaya pinabalot nalang then kinain namin ni mommy sa bahay.

Masarap naman pala mga food sa Pho Hoa, simple lang, kung titignan mo madali lang makahanap ng ingredients sa palengke at madali lang gawin ang presentation ng food. But there's something sa mga sawsawan nila like yung vinegar and yung peanut butter, yun yung nagpasarap sa simpleng menu nila. Gusto ni fluffy na dalhin ko sya sa PHo- Hoa pero sabi ko sa kanya wala pakong planong bumalik jan.

Reception - Manila Grand Opera Hotel and Casino

2011-12-02T06:02:00.000-08:00

November of last year nag propose si Fluffy, after a week inasikaso na namin ang pagpapareserve ng simbahan at reception. Ang nakasanayan kapag my kasal, sa restaurant or hotel ginagawa. Unang pumasok sa isip ko ang Diamond Hotel, hahahahah AS IF naman afford pero wala naman masamang mangarap diba.. hahahaha.. So naghanap ng ibang hotel na near sa Malate Church, ang sinasuggest nila is Citistate Hotel dahil yun daw ang partner ng simbahan nila.

Citistate Hotel is located at Ermita, we checked the place, prangkahan na pero hindi friendly yung mga nakausap namin at isang tanong isang sagot. Hindi man lang kami sinales talk parang what you see is what you get, yun lang ang kaya naming ibigay na service kung ano lang meron kami at hindi kami magbibigay ng extra effort para maplease kayo.. parang ganun ang dating sakin. Paumanhin sariling opinyon ko po ito. Tinanong ko yun hagdan (sabay turo) kung dun ba ako bababa incase magpareserve kami sa hotel nila, medyo mataray ang sagot. Aaminin ko, mura ang mga packages nila at maraing beses nako naka attend ng mga events at occasions na ginawa sa hotel na yun. Okay naman ang food pero ang gusto ko eh maganda ang customer service at customer experience. Anyway okay lang na hindi sila friendly kase hindi naman ako magpapareserve talaga sa kanila at ayoko ng supplier na sakit sa ulo at mahirap kausap.

Manila Grand Opera Hotel is located at Doroteo Jose near LRT 1, Base sa website nila "It is a 5 Star hotel at the rate of a 3 Star hotel", by the way 3 years palang ang hotel nila ngayon. Unang pasok palang sa lobby, hindi mo ieexpect na may ganung kagandang 5star hotel sa D.Jose. Kapansin pansin ang wall na may big portrait ng mga artistang nagperformed noon sa Opera. Pinasyal ako ng unang agent na nakausap ko, na love at first sight na naman ako. Pumunta kami sa function hall nila, amoy bago unlike sa ibang hotel amoy musty. Binalita ko kay fluffy na maganda yung place and wala nakong planong maghanap pa ng ibang reception.

Second time na balik kasama ko na si fluffy, dun namin na meet si Genecris Clark, Assistant Sales and Marketing Manager. Sobrang friendly at sobrang jolly, pinasyal kami sa function hall nagkataon na may debut at reception. Pinakita kung pano ang arrangements ng tables, yung stage, and yung flower arrangements. Pinasyal din kami sa room na posibleng pag-stay-an namin, pinakita nya na malaki at maganda yung bathroom. Pinuntahan din namin ang pool area at kung saan saan pa. Sinabi din nya ang kagandahan ng hotel nila compare sa ibang hotel, at kung bakit ang hotel nila ang kelangan piliin para sa reception. Sobrang natuwa ako sa kanya promise kaya hindi na nagdalawang isip pa, nagdecide na kami ni fluffy na YUN NA!

Pinili naming food Corn Soup, Vegetable Salad, Seafood Chopsuey, Korean Beef Stew, Lemon Chicken, Fish Fillet, Pasta Alfredo at pastries. Hindi kami pumili ng pork dahil magdadala ng Lechon family ni fluffy.

Seafood Chopsuey, not your ordinary Chopsuey. Crunchy yung gulay masarap nguyain. May malalaking piraso ng fish at squid.

Eto ang nagustuhan ni fluffy, kung titignan sa picture parang ordinary fried chicken lang sya pero hindi. Oat crusted chicken kaya crunchy, at may lemon blast that makes it unique. Nang tanungin ko ang mga guest, patok daw tong chicken na to hindi lang sa mga bata pati sa matatanda. At take note mabilis syang naubos.

Cream Dory Fish Fillet, favorite namin ni fluffy. Eto ang pinaka patok na nag iwan ng marka sa mga guest. Kapag tinatanong eto unang unang sinasagot, ibang klase ang pagkakaluto sa fish fillet na hahanap hanapin mo. May mga lumapit pa sakin at tinatanong nila kung may fish fillet pa, sagot ko hindi ko alam kase yun food namin ni fluffy sinerve sa table namin, yun sa mga guest syempre asa buffet table.

Last is Korean Beef Stew, aaminin ko hindi ako fan ng beef dahil hirap ako ngumuya dahil hindi ako nagretainer after mag pa brace. So kapag matigas ang food, nagsisi ugaan lahat ng ngipin. Infairness to this food, malambot ang pagkakaluto and spicy. Eto ang nag iwan ng marka kay Mapanuri ay hindi na nga pala Mapanuri ang gamit nya kundi http://jeffzapanta.com/ na.

Si Khantotantra lahat ng food nagustuhan nya (tama po ba?) at si Spiderham hindi pa ata natatanong kung ano nagustuhan nya sa mga handa namin.

Wala akong picture ng Vegetable salad, pasta Alfredo at pastries na inupgrade nila into cake. Sobrang busy at hindi ako magkanda ugaga nung reception, picture dito picture doon pero nakalimutan naming kunan ng picture ang mga food kaya hindi ko mapapakita senyo ang presentation nila.

Over all experience, THE BEST! Great Customer Experience, Great Service, Very Satisfied with the presentation, service and food. I highly recommend this hotel sa mga magdedebut at ikakasal, sobrang satisfied ako with them. I highly commend Genecris Clark and Jamie for the job well done. Keep up the good work for the great job and effort.

Sa tabi ko si Genecris Clark, sa tabi ni fluffy si Jamie at ang nasa harap namin si Canon, friend namin at isa sa host ng reception.

Genecris Clark Assistant Sales and Marketing Manager. 09228862210 and 09162061058

Florist - GoForFlowers

2011-11-30T07:02:00.000-08:00

Picture above (Yellow CallaLily) was taken by Lightshapers Dave Astom.

Sa unang sulyap palang sa bouquet ko malamang sa malamang alam nyo na kung ano motif ng kasal ko, "YELLOW".

Naghahanap ako ng flower na babagay sa motif ko, hindi lang pala kulay ng flower ang mahalaga kundi mismong bulaklak ay may meaning din kaya ingat ingat sa pagpili ng bulaklak na gagamitin sa kasal.

Yellow Rose - signifies strong feelings of pure joy and new beginnings. Babagay sana sakin to yun nga lang hindi ako mahilig sa rose kase madali syang mabugbog or malanta. Baka asa kalagitnaan palang ng kasal my mga itim itim na un petals ng bouquet ko kase nalamog na.

Yellow Tulip - hopeless love. Hindi ako hopeless sa love and ayoko din ng tulip madalas kong makita sa kasal nakasarado pa yun bulaklak kinabukasan pa makikita yun flower naka open kapag nahanginan or nalamigan. And ayoko makipag laro sa tulip dahil nature nila magclose open..close open. Base on scientific explanation, nagco-close open ang tulip depende sa paligid nito. Nagrereact sila sa lights and heat, kaya kadalasan naka close ang tulips kapag natatamaan ng ilaw at mainit ang paligid. Kaya kadalasan sa kasal sarado ang bulaklak na tulip dahil mainit sa simbahan at laging natatamaan ng lights.

Yellow Carnation - it symbolize rejection or disdain. Ouch! Ayoko nyan!

Yellow Calla Lily - They are the traditional symbols of marriage. Symbolizes brilliance of truth and holiness. Calla lilies are also a symbol of elegance and sophistication. They are chosen at weddings as they might bring up the same qualities in the newly weds of faith and devotion. Eto.. Eto ang gusto ko na tutugma sa motif ko at tutugma sa kasal.

All photos below was taken by my brother Abel Gonzalez

Aksidenteng nakita ko ang website ng GoForFlowers habang naghahanap ng Yellow Calla Lily. Sakto meron na silang na service-an na wedding na same flower din ang bouquet. Ayoko sanang maging copy cat pero yun yun eh, ang hirap idescribe pero parang nasabi ko sa sarili ko eto ang para sakin eto ang babagay sa wedding gown ko, as in parang love at first sight talaga dun sa bouquet na nakita ko sa site nila. Sakto my bridal fair sa PICC and andun sila, so hindi nako magpapakahirap hagilapin ang office nila sa Dangwa kahit 15 mins away lang yun sa bahay namin. Nagparegister kagad ako at binanggit ko to kay Fluffy, eh si Fluffy naman OO lang ng OO sakin yun kaya wala akong naging problema sa preparations.

Hinanap namin ang si Ms Maybelle at sakto andun sya sa booth. Merong mga client na nakapila kaya nag antay pa kami. Okay lang mag antay kase ibig sabihin maganda ang service nila dahil may mga nagkapila at nag aantay din magpareserve. Nang turn na namin, dinescribe ko lang sa kanya kung ano gusto ko, alam na nya kagad, ang galing! Alam nya kagad kung ano gusto ng clients at kung ano ang pangangailangan. Madaling kausap, yun ang importante at hindi ako nagkamaling ipagkatiwala sa kanya ang mga flowers ng mga abay at bouquet ko. Sya lang talaga pinunta namin sa Bridal Fair kaya hindi na kami ng libot masyado ni Fluffy.

Eto ang freebies na nakuha namin:

10% Discount
Tossing Bouquet / Throwing Bouquet
Groom Boutonniere

Loose petals
Offertory Flowers

P100 - boutonniere, P500 ang flowers ng mga abay, P250 ang sa mga ninang at P5,000 sa flower bouqet ko. I know! ang mga reactioness ng mga readers bakit ang expensive ng Calla Lily, syempre manggagaling ito sa Poland. Sabi nga nila "you get what you pay for" so talagang ginastusan ko ang mga bulaklak ng aking entourage dahil yan ang maaalala ng mga bata. Si hubby ng makita nya ang contract natulala! As in TULALA sa presyo, pasensya na hubby medyo magastos ako pero sabi nga din nila isang beses kalang ikakasal kaya gastusan mo na at para hindi ka na ma-link sa iba dahil ang mahal ng kasal mo sakin hahahaha.. Isang oras or higit pa dahil nasa LRT 1 na kami ng mahimasmasan si Fluffy.

Yung asa left side yun yung throwing bouquet ko pero syempre hindi ko yan binato, sa ganda ba naman nyan natural manghihinayang ka noh! Inabot ko yan dun sa natalo sa games namin. Obvious sa picture na sobrang happy kami ni Fluffy. Boutonniere nya Calla Lily din.

Yan ang mga abay ko, tuwang tuwa sila sa flowers nila, ang ganda ng mga feedback ng mga bata. Malamang hanggang sa pagdadalaga nyang mga yan maaalala nila ang flowers na dala nila nung umabay sila sa kasal ko.

Eto yung sa mom ko, sayang hindi na naiuwi dahil nalingat lang sya saglit nawala sa harapan nya yung flower. Hinayaan nalang nya, we take it positively meaning sobrang bongacious ng flower at nagandahan yung kumuha.

By the way kumuha din pala ako ng 100 pieces na butterfly. Medyo naging challenge samin ang makahanap ng murang butterfly dahil ang price nya is P50. Buti nalang binigay samin ni Ms Maybelle ng P35 ang isang butterfly. Napagkasunduan namin na wag ilagay sa envelope kase madaling ma deads ang insect na yan lalo na kapag naipit. Binigyan nya kami ng another freebies na 4 box para makahinga ng maluwag ang mga butterfly.

Actually ang nagpamahal sa package na kinuha ko ay ang pagpapa-preserved ng bouquet ko. Ang mahal ng Calla Lily ko tapos itatapon ko lang kapag nabulok, NO WAY! sila din kinuha ko para isang supplier nalang, after ng reception kinuha nila yun flower bouquet ko then after 3 months puwede ko na makuha at naka frame na sya. Will update you mga readers once nakuha ko na ang preserved na flower bouquet ko.

Sa mga readers ko, i recommend GoForFlowers look for Ms Maybelle 09175197683 / 09189379115. 1427 Dos Castillas Street, Sta Cruz, Manila

Click Boxx Photobooth - Santiago Alfonso Fotografia

2011-11-28T07:22:00.000-08:00

I would like to thank Santiago Alfonso Fotografia for your Photobooth on my wedding day. It was such a hit! All my guest enjoyed it and my pamangkins they all loved it. They visited your booth over and over and over again. As in paulit ulit talaga hanggang sa inantay nilang matapos yun time bago sila nagsiuwi. Isang picture lang nagawa namin ni hubby dahil hindi kami makasingit sa sobrang patok ng photobooth. We're glad we made the right decision na kumuha nito, sobrang naenjoy hindi lang mga bata pati matatanda.

To my readers, kung plano nyo kumuha ng photobooth, i recommend the service of Santiago Alfonso Fotografia, madaling kausap. If im not mistaken pati MMK (Maalaala Mo Kaya) kinuha din ang service nila. Contact Number: 09228981874/09162847130.

MRT Incident

2011-10-27T07:11:00.000-07:00

Simula ng ma hold-up ako sa Tayuman, never nakong nag jeep papasok ng opisina. Ginagawa ko nalang LRT - MRT tpos bus papuntang Pasig. Nataon pang rush hour ang bagong sched, so walang option kundi magtyagang makipag siksikan sa MRT. Siguro makakapag jeep nalang uli ako kapag nawala na yung trauma at kapag totally naka recover na. Pasensya na hindi ko maikukwento senyo ang naexperience ko masyadong traumatic. Ayoko ng balik balikan ang nangyari dahil baka hindi na naman ako makatulog.

Parusa at dusa makipag siksikan sa loob ng MRT, siguro naman alam ng lahat yan. Bugbog at sakit ng katawan pagkatapos ipagsiksikan ang katawan makalabas lang ng pinto ng train. Yan ang araw araw na nararanasan ko at nararanasan ng lahat ng sumasakay dito. After two weeks, nasanay narin ang katawan at utak ko, alam ko na kung saan ako pupwesto at kung pano makalusot at mailabas ang katawan. Kanina, meron akong katabing senior citizen, kung titignan ang itsura nya parang kaka 60 lang nya dahil mukha pa syang malakas. Or baka sinabi lang nyang senior sya. Sa Cubao sya bababa pero nakapuwesto sya malapit sa pasukan at labasan ng pinto. Nanggaling kami sa Taft Avenue, nakapuwesto ko malapit sa kanya. Pagdating sa Magallanes eto na ang rumaragasang mga tao na gustong makapasok sa loob ng train at gustong makauwi na sa mga kanya kanyang tahanan. Nagalit si senior citizen, bakit daw sya binunggo ng mga tao, walang respeto daw sa matatanda dapat VIP sya dahil matanda na sya pero anong ginawa ng mga tao binunggo sya. Hindi ko alam kung maaawa bako sa matanda dahil nabunggo sya or maaasar dahil ginagamit nya yun pagiging senior nya at dahil nakaharang sya. At hindi ko maintindihan eh kung bakit kase gusto nya ipagsiksikan ang sarili nya sa harap ng pinto kung alam naman nyang daanan ito ng tao. To think MRT eh talagang dagsa lahat ng tao dito.

Pagdating sa Ayala, mas lalong dagsa ang mga tao, merong babaeng napakapit sa bakal (nakalimutan ko tawag dun basta yun kapitan na bakal para maibalance ang katawan) at hindi sinasadyang natamaan ang balikat ni senior. Nagtatatalak si senior hindi na naman daw sya nirespeto at binunggo na naman sya, may nag offer ng seat pero anong ginawa nya sinigawan nya. Kanina pa daw sya nakatayo at walang nag ooffer ng seat kung kelan na sya nalalamog tsaka lang maiisipan daw nung nakaupo na tumayo. Tinanggihan nya at parang napahiya yun babaeng nag offer at nag kunwaring natutulog nalang. Hindi naman natin masisisi ang mga tao sa loob ng train kung magkakabunggo bungguan dahil sobrang liit ng space. Kelangan magpasensya nalang para lahat makarating sa mga paroroonan.

I have nothing against dun sa senior citizen, naiintindihan ko sya dahil maiksi na ang pasensya nya, i have nothing against din dun sa mga taong nakikipag siksikan dahil naiiintindihan ko din sila dahil gusto na nilang makauwi sa mga tahanan at yun iba naman ay papasok palang sa opisina tulad ko. Naturete lang talaga ko sa pagiging nagger ni senior, siguro dahil hindi ako sanay sa ganun dahil ang magulang ko at mga kapatid ko eh hindi nagger. Mom ko is senior citizen nadin, naexperience nadin nyang mabunggo sa loob ng LRT dahil siksikan. Tumatayo mom ko at inooffer ang seat kapag my buntis na nakatayo. Tumatayo ang mom ko kapag my nanay na may kargang bata. Nagtyatyagang mag balance ang mom ko kung sa tingin nya ay may mas nangangailangan ng seats at hindi nya ginagamit ang pagiging senior nya. Ayoko sanang icompare pero yun lakas ng mom ko ay parang lakas lang din nung senior na katabi ko kanina.

Nang dumating na sa Ortigas station, nag excuse ako sa kanya ng matino dahil ayokong matalakan din nya, pero anong ginawa nya, hindi padin sya matinag at parang tila pinaglalaban padin ang pwesto sa tabi ng pinto. Dahil ako ang mas bata at malawak ang pang unawa sige na nga at parang nasa mission impossible na umilag ilag sa mga nakaharang sa pinto at isa na sya dun para lang makalabas ng train.

Matagal nakong nag LRT1 at LRT2, merong designated na seats for the elders at pregnant woman sa bandang harap ng train. Ang pagkakaalam ko meron din sa MRT, ang tanong... bakit hindi sya pumwesto dun sa bandang harap kung saan sakayan ng mga senior citizen at bakit nakapwesto sya sa huling pinto ng para sa mga babae. Eh galing kami sa Taft at sabay sabay kaming pumasok bakit hindi sya nakipag unahan makaupo at pumwesto kagad sya sa harap ng pinto. Wala lang, naisip ko lang... bad ba ko?

Serenitea - OKINAWA MILK TEA

2011-10-24T10:32:00.000-07:00

Hindi ito ang unang beses na iba-blog ko ang Serenitea. Yun first entry ko ay Serenitea - Mango Yakult na hindi ko nagustuhan ang lasa dahil maasim sya promise. Well walang masama kung bibigyan ko ng second chance diba, so this time ayokong mag experiment at ayokong mang hula ng kung ano ang masarap so tinanong ko yung nasa counter kung ano ang best selling tea nila. Sinuggest ang Milk Tea Okinawa Crystal and Pearl, large and 100% Sugar P105.

Infairness masarap ang Okinawa, hindi sya lasang damo, hindi maasim, hindi mapakla, hindi lasang pabango at hindi lasang bulaklak. Medyo nagbabago na pananaw ko sa tea, kung dati coffee person ako ngyon medyo nagiging tea person nadin. Hindi ko pa nata-try yung ibang flavor pero sinuggest sakin try ko din daw yun Winter Melon. Sige promise next time ita-try ko din yan. Sa ngayon wala akong picture ng Serenitea dahil nanenok celphone ko sa Tayuman. Bawi ako next time.

*update*

as promise ayan nilagyan ko na ng picture para hindi na mahirapan mag imagine kung ano itsura.. hihihi.

Tinry ko nadin sa wakas ang Winter Melon, hindi ko na ginawan ng bagong entry kase... kase wala lang.. my connection naman kase dito sa entry kong to kaya inupdate ko nalang..

Winter Melon, hindi ko alam kung namali lang ng binuhos yung gumawa ng drinks ko or talagang walang kinaibahan ang lasa ng Okinawa sa Winter Melon. Pero imposible kase nakalagay "MELON" kaya ineexpect ko malalasahan ko ang melon flavor. Hayz hayaan ko na nga lang.. try ko nalang orderin uli yan para mapatunayan ko kung mali lang talaga yun ineexpect ko at talagang magkalasa ang Okinawa at Winter Melon.

E-Session - LightShapers

2011-09-07T13:57:00.000-07:00

There was a time nung hopelessly romantic pako, lagi akong nagpapaka emo sa sagigilid ng kwarto. Wala pang boyfriend na magpopropose pero nagpa plano na kung ano gustong mangyari sa kasal if ever ikakasal ako. Nananalangin na sana may maligaw na lalaking magbibigay ng singsing. Dati parang malabo yung mga iniisip ko, pero ngayon unti unti ng natutupad. Salamat sa Diyos at pinakinggan nya panalangin ko.

Wala pakong boyfriend nung napanood ko ang video ng kasal ni Tuesday Vargas. OA na kung OA pero naiyak ako promise! Yun kase yung pinapangarap ko, yung my videong memorable na magiiwan ng marka sa taong makakapanood. Yung mangangarap ng gusto nyang kasal. Aaminin ko nainggit ako kay Tuesday Vargas, astig ng video ng kasal nya. Ang may gawa eh si Jason Magbanua, astig, kudos!

Nabanggit ko yun sa dati kong boss na gusto ko ng ganung video.Na mention nya na plano nya maging share holder ng isang studio at if ever na magkaron na ng boyfriend at magplanong magpakasal, wag na wag daw silang kalimutan. Eto na nga ang LightShapers Studio.

Base sa Website ng LightShapers:

Lightshapers is a group of friends with a passion for photography - we take the artistic side of photography seriously as we continuously immerse ourselves in creative learning to allow for ingenuity and style to capture a vast spectrum of places, people and events. We aim to keep things simple but with a unique perspective.

Our vision is to reach and maintain the highest level of excellence in professional imaging, be the very best in the industry, and to be the very best photographers for you.

Your wedding day will be one of the most significant events in your lives. We will work hard to capture every moment, every tiny detail, as well as everything else in between. Let us help you appreciate the loving details of that day, all you see, all you do and all you feel...allow us to preserve the excitement and emotion of the occasion, as an inspiration for you, your family, friends, loved ones, and for generations to come.

Meron din silang Facebook

Inemail ko si Lally Eleazar ng LightShapers, para sabihin sa kanyang interested ako sa package na offer nila. Nagreply sya kagad at dumating yung point na pumirma na kami ng contract para masimulan na ang mga plano.

May 2011 ang naisipan naming month pra magstart ng shoot para summer at para kahit saang lugar man kami pumunta walang magiging problema sa ulan. Nakakapagod pala mag shoot pero masaya, sobrang nag enjoy kaming lahat.

Hindi kami nagkamaling kunin ang Lightshapers bilang official photographer at videographer ng kasal namin dahil na exceed nila yun expectation ko sa E-session namin ni Fluffy. Astig lang diba, Kudos LightShapers.

Escalades 20th Ave. Cubao

2011-09-01T16:35:00.000-07:00

Picture sa itaas ay galing kay Google.

Kwentuhan ko muna kayo kung pano ako nakabili ng condo last year. Yes, tama ang nababasa nyo, bumili ako ng condo. Etong entry na'to ay hindi para iyabang ang condo kundi ishare ko senyo ang magandang project ng Robinson's Land Corporation.

Last year, nakareceive ako ng text from my sister and gusto nya makipag meet up sa Podium. Nung una ayaw nya sabihin kung bakit, basta meet up daw kami ililibre nya ko dinner and isama ko daw boyfriend ko (mag BF GF palang kami ni Fluffy, hindi pa sya nagpo-propose that time). Well, dahil libreng lunch sa Banana Leaf, why not diba! About sa food, hindi ko na maalala, hindi nag iwan ng marka pero busog. After kumain, sinabi na ng sister ko na may magandang project ang Robinson's Community, ang target market ay Family. Sobrang lakas daw sa market and nagkakaubusan ng unit. Naisip nya ko, baka kailanganin ko daw in the future and para magkaron ako ng investment kahit isa lang. Wala pa nga atang isang oras ng mag sign ako ng papers, ambilis ko maconvince kase andaming investors na andun na nagsa-sign ng contracts and sinasabi nilang maganda nga yung projects. Habang bata pa daw, simulan ng mag ipon at bumili ng investments like bahay or condo na for sure mapapakinabangan na hindi lang ngayon kundi pang matagalan. Tama naman diba..

Base sa website ng Robinson's Community:

Escalades at the 20th is designed by Robinsons Land Corporation with its professional design partners, following a method called "Green Architecture". Buildings are made to be energy-efficient, allowing more natural sunlight into each unit and hallway, and providing greater air ventilation, which saves owners from added utility expenses in the long run. It's a wise investment that fits your long-term goals.

Escalades will boast of The Escala Verde Courtyard, where your family can enjoy outdoor games and picnics. For people who make time for things that matter, Escalades has everything you need to create memories to last a lifetime.

Amenities:

Tropical Asian Inspired open Garden

Escala Verde Courtyard

Multi-purpose Function Room

Swimming Pool

Gym

Children's Playground

Jogging Path

Picnic Areas with barbeque pits

Day Care Center

Circulo Grande (Exterior circumferential road)

Gazebo Luna

Building Facilities:

Entrance lobby with reception/security counter

Annunciator panel with emergency speaker on all floors

Standby power generator for common areas and selected outlets in the residential units

Individual mailboxes

Central Garbage Room

Building Administration Office

Fire Exits

Water reservoir/tank/cistern

Gated Community

Automatic smoke detectors and fire alarm

Utility cages at the roof deck.

So, kung ikaw, ganyan ang offer sayo, madadalawang isip ka pa ba? Kaya no wonder kung bakit ambilis ko talaga magdecide, may swimming pool kase.. hehehe.. Actually, 6 buildings ang meron itong community na to. Ang unit na binili ko eh asa pang 6th building.

Sinong mag aakalang may ganito sa Cubao? Sabi nga ng kaopismate ko, parang nasa Mckinley or Taguig, ang ganda kase ng pagkakagawa. Nakatayo na ang ibang building pero syempre yung building namin hindi pa, ginagawa pa.

Yung gym, hindi ko na pinicture-an dahil wala pang laman pero may kalakihan ang lugar. Malang madaling araw kami mag gym ni Fluffy para sure na walang tao.. hahahaha.

At eto ang reason kung bakit ko sya binili, gustong gusto ko talaga magkaron ng sariling swimming pool. Oks lang kahit may ka-share basta pagbaba ko my swimming pool. Malaki sya promise, malamang crowded to kapag weekend pero dahil sa nocturnal kami ni Fluffy sa gabi kami magsu-swimming at hindi pa kami iitim.

Eto yung sariling mailbox, my istorbong dalawang payong. Tulad ng nabanggit ko kanina, gawa na yung ibang building kaya may mga nakatira na. Yung children's playground ginagawa pa sa kabilang side, yung katabi ng swimming pool. Nakakaexcite promise! kase turn over na ng building namin next year! Sakto kasal na kami ni Fluffy at my titirhan kami para sa pagsisimula ng pagbuo namin ng pamilya.

Marami pang ongoing projects and bagong projects ang Robinson's Land, in case magustuhan nyo or gusto nyo din mag invest puwede nyo contakin ang sister ko, Amy Lim 09228132297 or email her at lim.amelie@yahoo.com

Dancing Fountain of Luneta

2011-08-22T18:54:00.000-07:00

Naghahanap ba kayo ng mapupuntahan at mapaglalakwatsahan ng hindi kayo gagastos? Yun tipong pamasahe lang ang ilalabas nyo pero mag eenjoy kayo sa makikita nyo? Yung hindi kayo mabobored at magtatanggal ng stress nyo? Meron nyan dito sa Maynila, hindi nyo na kelangan magpakalayo layo pa. At hindi nyo kelangan magbayad ng mahal pra lang makapanood ng Dancing Fountain kung may libre naman.

Sa panahon natin ngayon iba na ang tingin sa Rizal Park or mas kilalang Luneta Park. Feeling kase ng mga pasusyal na kapag Luneta, ang bakya bakya or baduy. Lalo na kapag nalamang galing ka ng Luneta, aasarin ka na Di-op mo? (Day Off mo?). Kadalasang sinasabi ng mga pa susyal eh dating place ni Inday at ni Dodong ang Luneta. Sa totoo lang, enjoy makipag date sa Luneta, mas memorable at for sure tatawanan mo balang araw na dahil sa kakuriputan dito mo naisipan tumambay.

(Sa totoo lang may dalawang lalaking nagde-date sa ilalim nitong malaking istatwa, kaya hindi namin makuhanan ng buo hanggang ibaba, hindi namin sila maistorbo at mapaalis sa kinauupuan nila)

Ang Luneta ay isang park na tribute para kay Jose Rizal at itong park na ito ay pampamilya. Nung college days, aaminin ko na naging tambay ako dito. Bibili kami ng sako or dyaryong Libre na nakukuha sa LRT para maupuan. Nakaka relax kase tumambay lalo na kapag stress ka na sa pag aaral. Masarap din mag abang ng sunset dahil malapit ito sa Manila Bay. Sa totoo lang, nakakamiss ang college days, yun walang masyadong iniisip, walang problema, ang iintindihin mo lang eh ipasa lahat ng subjects. Hindi mo pa masyadong problema ang buhay. Siguro ako lang ata ang hindi namroblem ng buhay noon.. heheheh dahil my mga ibang tao nga pala, college palang, pasan na nila ang daigdig.

Napapahaba na pala ang tinatype ko hindi ko pa nababanggit ang bagong atraksyon ng Luneta, ang Dancing Fountain. Akshuali, last December pa sya binuksan. Hindi ko alam kung pangtapat ba sya sa Dancing Fountain ng Manila Ocean Park or para ito sa mga hindi makaka afford ng mahal na entrance fee ng Musical Fountain.

Etong larawan sa itaas, falls yan sa Childrens Playground sa gilid ng Luneta. Bawal pumasok at magbayad ng entrance fee kung wala kang kasamang bata. Ang balita ko P10 lang ang entrance fee dito. Hindi ko alam kung anong oras sila nagsasara dahil 7:30PM na marami pading bata ang naglalaro sa loob. Sa bagay maliwanag naman kase dahil sa dami ng ilaw.

Eto ang bagong atraksyon ng Luneta, ang Dancing Fountain. Syempre hindi nyo makikita ditong sumasayaw ang tubig at sumasabay sa musika dahil litrato nalang yan. Sa susunod magdadala ako ng digicam pero mas maganda kung kayo mismo pupunta ng personal para panoorin ang pagsayaw sa musika ng fountain.

Oh diba parang asa ibang bansa pero dito lang pala sa Maynila.

Trend Micro Pilipinas > Win an iPad2 Contest

2011-08-19T01:45:00.000-07:00

Last Month nanalo ng iPad2 si Fluffy, bigay ng company namin Trend Micro Inc. ngayon mamimigay uli sila pero hindi lang ito limited sa mga empleyado, eto ay para sa lahat ng magla-like sa Facebook page ng Trend Micro Pilipinas.

Click nyo lang tong link na to http://bit.ly/rktwPl at i-Like nyo lang ang FunPage. True po ito hindi po joke..

Serenitea

2011-07-14T02:30:00.000-07:00

Nothing beats a morning cup of coffee to start your new day lalo na kapag ang mahal mong asawa ang kumuha nyan sa vending machine. Nakakatuwa asawa ko, pagdating na pagdating ko sa cube may nag aantay ng malamig na kape este mainit na kape sa lamesa. (lumamig na kakaantay sakin, pasensya na traffic sa crossing). Maraming puwedeng pagpilian kung anong coffee ang gusto mo sa office namin, unlimited yan at take note.. it's free! Never ko tinikman yung ibang timpla ng kape, hindi ko iinumin yan kapag hindi cappuccino. Meron ding mocha pero kumukulo tyan ko, pinagsamang milo at nescafe lang naman yun.

Marunong naman ako tumikim ng tea, bumibili ako dati ng milk tea ng lipton. Two box nga binili ko before, naubos ko yung isang box, yung second box hinayaan kong maexpired. Hahaha ewan.. nasawa ako bigla. Hmmm naki-uso lang naman ako eh, biglang naging IN kase ang milk tea nang magkaron ng commercial.

Now may bago.. It's called Serenitea, it's the new tea in town. Sabi nga nila It's not your ordinary tea. Yan ang pinagkakaguluhan ng mga tea lovers ngayon.

Isang araw, seryoso kaming nagte-training ng inalok kami ng aming directres kung gusto namin ng tea. Syempre it's an honor na alukin ka ng isang director sa opisina noh, boss sya ng boss ng boss ng boss mo, ganun sya ka generous. Actually, karamihan ng mga bossing namin dito eh mga generous, mga mahihilig manlibre ng food. The way to your peoples heart is through their stomach.. TOMOH! Kaya lahat kami dito happy ang tyan.. happy ang body.. happy ang mind.. happy ang heart.

Oorder daw kase ang mga bossing ng Serenitea baka daw gusto namin and sagot ng director namin. Nung una mga pakunwari pang nahihiya pero syempre nacucurious kami dahil lahat kami first time matitikman yang bagong IN na yan. Inorder namin ni Fluffy, Mango Yakult. I know right! alam ko reaction nyo.. anong lasa nun?! with a big question mark in the face.. Actually, nacurious din kami kaya yang kakaibang yan ang pinili namin.

Mukhang enjoy na enjoy naman ni Fluffy yun lasa. Infairness, masarap sya, naubos ng asawa ko yang malaking yan at isama pa pati yung akin. Kalahati lang nainom ko then i give up, like what i've mention earlier, i'm a coffee drinker.

Alam ko curious kayo kung lasang Yakult ba or mas lasang Mango, sasagutin ko yan. Malalasahan naman yun Yakult pero mas strong yung Mango. Naglalaban yun tamis at asim parang last taste yun asim. Yun pearl or sago malambot na manamis namis, but i'm not a fan of sago feeling ko kase istorbo sya sa paglunok kelangan pang nguyain. Kapag oorder nga ako ng taho hindi ko pinalalagyan ng sago.

Kudos sa nakaisip nitong bagong flavor nato, malamang ito ang best selling flavor nila.

Walang Title

2011-07-12T21:22:00.000-07:00

Matagal na din akong hindi nakakalakwatsa at nag ta-try kumain kung saan saan. Paumanhin sa mga followers dahil diet ako at ang bulsa ko.

Siguro kung magpopost ako ng entry, malamang wala ng koneksyon sa name ng blog ko. Minsan nga naiisip kong baguhin nalang ang name nitong blog pero sayang kase baka makuha ng iba. Pano kapag naisipan kong maglakwatsa uli, sayang kung iba na may hawak ng title na yan.

Paumanhin kung gagawa ako ng entry na wala munang koneksyon sa aking blog name. Para ma-share ko naman kung ano mga pinag gagagawa ko lately.

Nagmamahal,

Gepay

Globe Customer Service Sucks!

2011-06-17T19:10:00.000-07:00

Nung una pinagpapasensyahan ko pa sila pero sinagad nila ko. Ayoko sanang gawin to dahil alam kong possible makasira ng buhay tong iba-blog ko pero sinisira din nila buhay ko sa pamamagitan ng pang aabala nila sakin at pagpapasakit ng ulo.

History:

10 or 11 years na tong plan na gamit ko sa Globe. 5 years na nasa sister ko yung number then after graduating from college pinamana sakin ng sister ko yun line. 2006 binigay sakin ng sister ko yung libreng phone and yung line ng Globe. Since then we were trying na matransfer sakin yun ownership nung plan. Ang requirements "DAW": Valid photo of my sister, valid photo of me, proof of billing or statement of account and authorization letter from my sister. Ilang beses namin pinrocess yan and laging hindi naaapprove. Reason..? reason nila bulok, hindi daw nila mahanap yun requirements na sinend ko or binigay ko. at kung ano ano pang reason ang binibigay nila. Kesyo hindi na daw recent yun proof of billing (kahit recent lang at fresh na fresh pa sa Smart telecom center na katabi lang ng Globe center sa Mall) kesyo malabo yung pagkaka scan ng picture. Hindi makita yung pirma sa ID at kung ano ano pang kabulukan ang pinagsasasabi nila. Hanggang sa gumiveup nalang kami ng sister ko, narindi kami.

Reason namin kung bakit gusto namin itransfer sa name ko yun line, kase kapag nag oover charge sila or biglang my lumalabas sa bill ko na gumamit ako ng internet kahit hindi naman eh yaw nila iprocess yun request ko dahil hindi daw ako yung owner. Kapag ang sister ko naman ang tumawag, ayaw din nila iprocess dahil hindi daw yun sister ko ang gumagamit.. eh sino gusto nyo tumawag para iprocess yan..? pinalalabas nilang wala kaming option at choice kundi bayaran yun internet usage na hindi ko naman ginamit at pinakinabangan.

We tried so many times na sabihin sa kanila na ipapa-cut nalang yun line at gustong gusto na namin ipa cut tlga yun line and hindi na namin gagamitin yung sim. Requirements daw: authorization letter (again!) or tumawag lang sa hotline nila. Ilang beses kami tumawag pero pinadadalhan padin kami ng billing statement at laging nagdidisappear yun record sa kanila na tumawag kami ng sister ko para ipa cut yun line. at pinalalabas pa kaming sinungaling dahil wala daw silang record na pinapacut namin yun line. laging iba ibang agent nakakausap namin at iba iba din ang sinasabi nila. pakshiyet lang diba.

Anong petsa na! 2011 na, until now my problema padin kami sa pagpapa cut ng line. Ayaw nila ipatransfer sa name ko yung plan. Ayaw nila icut yun line, paiba iba sila ng statement. paiba iba sila ng process. paiba iba sila ng mga pinagsasasabi.. Siguro hindi lang naman ako ang nakaranas nito sa customer service ng Globe. Mas gugustuhin ko pa nga customer service ng Smart never sumakit ulo ko sa Smart Bro ko. Kapag nawawalan ako ng internet connection, pumupunta kagad sila sa bahay after an hour at chinecheck yun computer ko. At tatawagan pa nila ko to ask kung okay ba yun service na binigay nila at fix na daw ba yun net. as in never ako nagkaproblema sa Smart.

Sa ngayon hindi ako makapag isip pa dahil sobrang init ng ulo ko, dami ko reklamo sa service ng Globe. Hindi ko maisip ngyon dahil sobrang sama ng loob ko dahil anlaki na naman ng bill ko kahit hindi ko naman ginagamit yun internet.

Sana makarating tong blog ko sa management nila.

Eto nga pla names ng mga nakausap kong agent nila this year:

(Not sure kung binibigay ba tlga nila ang mga real names nila or binabago nila para hindi sila maputukan)(nakalimutan ko na names nungibang agent na nakausap ko

Myla ###### - na walang pakialam problema ko daw to ayusin ko daw! pakshiyet lang na customer service diba

Ken ###### - na nagsasabing wala daw kaming record sa kanila

David #### - na nagpromise na aasikasuhin yun pagtransfer ng ownership wag lang ipacut yun line. Twice nako nagsend ng requirements wala padin at sabi ng ibang agent walang record na may ganung usapan.

Ralph ####### - na nagpromise na wala din akong magiging problema sa transaction ko dahil nilagay nya na ako na ang authorize user ng number pero sabi ng ibang agent walang nakalagay sa record na ako na ang authorize user ng plan.

CJ ###### - na nagsabing wala silang narereceive na requirements ko (kaya nagsend ako ng pangalawa pa)

Now habang ginagawa ko tong blog ko, may tumawag sakin Meg ##### iinvestigate daw nya yung concern ko. Sabi ko punong puno na kami and gusto na talaga namin ipa cut and tong Samsung Galaxy Mini willing akong isoli dahil naka iphone 2G ako.. kahit 2G lang yun IPHONE padin yun.. Meg nafifeel ko naman na concern ka, sana matuloy na ang pagcut ng line.. pagod na talaga kami.

Pasensya na talagang mainit ulo ko.. emosyon na hindi mapigilan. paumanhin sa mga makakabasa

(Tinanggal ko na last name nila, ayoko naman forever nakabandera name nila sa blogosphere) baka magulat sila kapag sinearch nila name nila kay google biglang bumulaga yun title at yun name nila at maging sikat.. wag na!

Velbon at Remote

2011-05-25T13:12:00.000-07:00

Siguro naman naaalala nyo si pachuchay, ang aking pinakamamahal na D40. Nag 2 years na nga pala sya nung March. Wala akong gift kay pachuchay pero si fluffy meron. Bumili sya ng tripod na pinangalanan naming trayton. Ang sabi nga ni Chyng, tripod is a couple's bestfriend kapag dalawa lang kyong naglalakwatsa at para hindi na kung saan saan pinapatong ang camera.

Nung my trayton na kami, parang meron padin kulang. After namin ma-set up si trayton at si pachuchay, kelangan pa namin magtimer, tumakbo at pumose.. medyo nakakapagod at halata sa mga pictures na nagkukumahog ang nagset ng timer. Naisipan namin ang remote para hindi na kami takbo ng takbo.

Kanina isang text lang kay brotherdear, after 2 hours hinatid sa bahay ang remote ni pachuchay. Hanggang tenga ang ngiti ni fluffy, ansarap pagmasdan. Yun nga lang pinuyat nya ko kakasample nya ng picture, kahit nakapikit nako, sige padin sa kaka try sa remote. But nwei, okay lang kahit puyat basta masaya kami dahil hindi na nagiisa si pachuchay. Meron na syang trayton at meron na syang remote pero hindi ko alam kung ano ipapangalan ko kay remote. hayz.. bahala na..

sa susunod ang plano naman ni fluffy, bumili ng prime lense. naaadik na ata si fluffy kay pachuchay. buti naman at nagkakasundo sila at nagkagaangan ng loob.

Fluffy ko, salamat at binibigyang importansya mo si pachuchay sobrang naapreciate ko. iloveyou asawa ko,.. mwuah!

DEDZ

2011-05-14T10:59:00.001-07:00

hiatus at na dedz ang blog ko simula ng buwang abril hanggang ngayon dedz padin. wala naman kase kaming lakad lately, summer na summer pa mandin pero dedz talaga. wala man lang akong maikontribyut sa blogosphere. nabalitaan ko na nga lang kay khantotantra at mapanuri na nagkaproblema pala ang blogspot at lately nga daw hindi makapag create ng entry or makapag comment, kaya ngayon sinusubukan ko kung makakapagcreate ng entry.

sabado, andito ko sa opisina, kaninang umaga wala ako sa mood parang lumilipad ang isip dahil nafifeel kong magiging malungkot na naman ang shift ngayon. kung hanggang kelan ang ganitong schedule, hindi ko alam.. maraming trabaho sa opisina kapag ganitong shift, pero kelangan sya itake as positive dahil.. dahil.. dahil.. walang bantay..? sige na nga yan na lang gagawin kong motivation.

tanghali na ko nakauwi ng bahay. dali dali akong nagbihis at naghilamos dahil ilang oras na lang ang maitutulog, 8pm kelangan ng bumangon para makapasok ng 11pm. naunahan pako ni fluffy makatulog, buti pa sya paghiga nya tulog na kagad, ako.. kumanta muna ng pata pata pata pon , pon pon pata pon at chaka chaka pata pon bago nakatulog.

pag gising, wala na si fluffy sa tabi ko.. eto nalang nakita ko:

nang dahil dito, pinasaya mo ko..

anong koneksyon ng title sa entry ko.. sa totoo lang hindi ko rin alam.. sa sobrang dami ng iniisip ko parang walang direksyon ang entry ko..

Ilocos Trip: Pagudpud Part 1

2011-04-11T12:17:00.000-07:00

Ilocos Trip: Vigan

Ilocos Trip: Baluarte ni Chavit

Ilocos Trip: Hidden Garden

Dalawang yellow polo shirt ang dala ko sa Ilocos Getaway namin. Sinuot ko yung isang yellow polo shirt nung nasa Baluarte ni Chavit at ibinyahe ko papuntang Pagudpud. Ordinary bus lang ang available na byahe papunta dun, so dahil sa natuwa ako sa malamig na hangin na sumasampal sa mukha ko, iniwan kong bukas ang bintana at ninamnam ang sariwang hangin. (Narealize ko na wrong move pala ang ginawa ko nang matapat ako sa puting ilaw, kitang kita sa liwanag ang napaka itim kong shirt, paktay ako sa nanay ko nito pag uwi ng Manila).

Sabi ni Mapanuri, dapat isa sa mga resort ng Blue lagoon kami mag stay pero sabi ni Mang Arnel masyadong malayo sa kabihasnan kaya sinuggest na sa Cathy's Home Stay sa Saud Beach nalang para malapit. Buti nalang nakinig kami dahil mura at maganda yung place. Okay lang kahit walang T.V kase itutulog lang naman ang pagstay namin dun. Sobrang baet ni Ate Cathy, pinag luto ulam at pinag saing nya kami ng kanin para sa hapunan.

Sobrang lakas ng alon akala mo may darating na bagyo, pero normal lang ata sa kanila ang ganyang alon. Hindi masyadong kita dito sa picture yung alon kase ang kinuhanan namin dito yung nagtatagong araw. Nagbabakasakaling magpakita at ngumiti samin ang haring araw bago sya tuluyang mag sun set.

Maraming nag aakalang E-session ang ginawa namin sa Pagudpud, dahil naka ternong damit kami ni Fluffy. Pero hindi po, nag photo ops lang kami at natuwa sa lakas ng alon ng dagat.

Pag gising sa umaga, hirap kaming bumangon sa sobrang lamig ng hangin. Feeling ko nag yeyelo ang tubig, buti nalang napaka bait ni Ate Cathy at pinag init nya ko ng tubig. Hindi kase ako sanay maligo ng malamig baka manigas ako sa loob ng banyo.

Unang pinuntahan namin ang Patapat Viaduct. Medyo naninigas ang panga ko jan, hirap mag smile sa sobrang lamig ng hangin. Marami kaming jump shot pero hindi ko na maisheshare dito kase kita tyan ko sa mga talon ko, lagot ako kay Fluffy kapag pinost ko dito yun.

Next stop sa Agua Grande, medyo lumalakas ang ulan ng huminto kami dito. Nagpray ako na sana huminto ang ulan kase sayang kung hindi namin mapupuntahan lahat ng nakaplanong puntahan. Nakisama naman ang panahon ng umalis kami sa Agua Grande. Entrance Fee nga pala eh P20 pero hindi ko maalala kung nakapag bayad kami kase saglit na saglit lang kami, hindid nga namin nalibot ang lugar.

Next Stop, Timmangtang Rock. Hirap magpapicture dahil literal na nililipad kami sa lakas ng hangin. Wala namang magandang tanawin dito kundi may bato lang naman na parang nahulog sa langit, parang ganun lang pero wala naman ng kakaiba. Dito walang entrance kase titignan mo lang naman yung malaking bato.

Next stop, ang sikat na butas sa bundok, ang Bantay Abot Cave. Medyo may kahirapan pumunta jan sa butas, tulad ng sabi ko kanina, literla na nililipad kami sa lakas ng hangin na parang gusto kaming tangayin papuntang dagat.

Syempre hindi puwedeng walang group picture, naku bakit wala ang Fluffy ko..? Aik sya nga pala kumuha nito, kase naman bakit wala pa si Trayton (Tripod) nitong time na to. Next stop namin, Blue Lagoon pero hindi ko na sinama dito kase hindi kitang blue yung tubig and nanakit binti at hita ko dun, galit na galit ang buhangin sakin. Kapag humahangin tumatama ang maliliit na buhangin sakin, sobrang hapdi sa balat kapag tumama.

Eto ang isa sa paborito kong pinuntahan namin, ang Kabigan Falls. Hindi puwedeng walang tourguide na kasama dito kase posibleng mawala kami sa gitna ng gubat. Si Blogging Puyat ang lakas ng loob hindi magdala ng jacket, sya ang pinaka payat samin pero sya pa ang hindi ginawin. At take note literal na nililipad sya ng hangin, hahahaha.

Ang sabi ng aming tourguide, 30 minutes daw ang aming tatahakin bago makarating sa aming paroroonan. Di bale na, sanay naman ako maglakad ng malayo pero hindi ako sanay lumusong lusong sa malamig na tubig na malakas ang current. Lakad dito, lakad doon, tawid dito, tawid doon, lusong dito, lusong doon, tulay dito, tulay doon, hanggang sa mamanhid at mawalan ng pakiramdam ang binti hanggang hita ko. Namumula at napaka kati ng pakiramdam pero kapag kinamot ko wala akong nararamdaman sa sobrang manhid na ng hita.

Pagdating sa itaas, hayz.. napakasarap pagmasdan ng falls, nakakatanggal ng pagod. Gusto nila magswimming pero sinabihan ko si Fluffy na wag nalang dahil takot ako mainkanto sya or baka may magpakita saming fairy. And sobrang lamig ng tubig baka manigas sya at hindi kami makababa pabalik sa trayk. Konting photo ops muna kami, wala kaming picture ni Fluffy sa falls, nakay Mapanuri pa hindi ko pa nahihingi, picture lang ni Jepot ang meron ako.

Akala ko kaya kong tapusin lahat ng pinuntahan namin sa Pagudpud, hindi pala kase masyadong marami. Hahatiin ko nalang sa dalawa ang entry ko, isusunod ko nalang siguro next week yung karugtong. Abangan ang susunod na entry ko :)

Ilocos Trip: Hidden Garden

2011-03-21T14:57:00.000-07:00

After Baluarte, dito naman kami dinaan ng trike sa Hidden Garden. I don't know what to expect basta bahala na si Batman kahit saan mapadpad, ang importante masaya kaming apat. Hindi ko maintindihan kung Lilong at Lilang or Silong at Silang.. basta kayo na bahala kung ano pagkakabasa nyo jan. ^_^

Pagpasok namin, na caught ng mga wood sculptures ang attention ko pero may isa akong nagustuhan, etong nasa ibabang larawan. Napaka amo lang tignan ng mukha nung angel. Gusto ko sanang bilhin pero nakita ko ang presyo, may kamahalan pala ang wood sculptures kahit maliit lang. Para magkaron ng remembrance, ayan kinuhanan ko na lang ng picture.

Merong parang altar na puro Santo Niño ang nakakatuwa dito ay yung man made falls. Hindi nyo maaapreciate yung picture, mas maganda sya sa personal pwamis!

Meron donation chuva na puro perang papel, wala ata akong baryang nakita. May mensaheng "Dont throw it in the water", malamang kung itatapon nila sa tubig yun perang papel eh di lumutang lutang yan at madaling mabingwit at malamang isa kami sa namimingwit.. hihihi LOL juk juk lang po. Hindi naman namin gagawin yun kase nga donation yan para sa Santo Niño.

Isa pang nakakatuwa dito yung "Please use me properly" "Gets Mo?".. Hulaan nyo kung ano yan... hihihihi.. tan-ta-na-naaaaaaaaaaan.. actually hindi nakunan yun ibaba pero basurahan yan.

Nakakita kami ni Fluffy ng bench, syempre hindi puwedeng walang photo ops. Feeling "Lover's Bench" habang napapaligiran kami ng mga nag ku-kyutang bonzai, sweet sweetan ang posing.

Etong dalawa si Mapanuri at Blogging Puyat hindi ko alam kung anong trip! Naisipang maglaro ng spin the C2 bottle game. Hindi ko na inalam kung ano pinag uusapan nila basta gusto din nila ng photo ops habang finifeel ang upuang gawa sa clay. Malamig ba sa puwet yung upuan..? hmmm.. kase ang alam ko trip ng mga elephante ipintura yan sa kanilang katawan para malamigan ang kanilang balat.. wala lang bigla lang pumasok sa isip ko.. parang trivia lang.. hehehe..

Bago kami umalis ng Manila, lagi ko binabanggit sa mga kasama ko na hindi puwedeng hindi namin tikman ang empanada. Habang naglalakad, nagtanong ako sa isa sa mga care taker kung saan may masarap na empanada sa lugar. Sabi meron daw nagtitinda sa bandang entrance ng empanada, mega gora kami sa entrance at mega hanap ng empanada. Na-amaze ako sa laki ng size, pero hindi ko natripan ang lasa. Parang ilang days na sya naka display sa tindahan. Meron akong natikmang masarap na empanada, binili namin sa tabi ng terminal ng trike sa Laoag. Mas nagustuhan ko yung lasa kahit sa tabing kalye sya ginawa, mas malasa at kitang kitang bagong gawa at bagong luto. Mas malinamnam talaga at malasa ang sangkap. Sayang at hindi ko nakuhanan ng picture kase nagmamadali na kami pabalik ng airport baka maiwanan kami ng flight pabalik ng Manila. Paumanhin wala akong maipo-post na resibo kase hindi kami binigyan. ^_^

Pwamis sa next entry ko Pagudpud na. yihieeeeeeeeeee..

Ilocos Trip: Baluarte ni Chavit

2011-03-16T11:57:00.000-07:00

Maagang nagsigising dahil nag aantay na sa labas ang trike na inarkila ni Mapanuri. Medyo pricey yung presyong binibigay samin na service P80 per hour. Dalawang trike ang kukunin dahil hindi kami kasyang apat sa isa lang. At pano kapag nag enjoy kami sa Baluarte at naisipang magstay ng 2 hours syempre iba pa yung oras ng byahe. Mahal sya for me parang presyong taxi na dito sa Manila.

Welcome to Baluarte, dahil maaga kami, wala pang masyadong tao kundi mga care taker. Impeyrnes, natuwa ako at libre ang entrance at mabilis pa ang wi-fi, sosyal!

Unang bumungad ang Ostrich, sobrang tuwa ko naman dahil hindi nakakulong mga animals dito. Parang kong stalker habol ng habol para magpapicture.

My bayad magpa pektyur sa Parrot pero nalimutan ko na kung magkano, apat kaming nagpa pektyur ambag ambagan. Medyo stiff ako, nakakatakot matuka sa mukha.

Napagkatuwaan ni Fluffy at Mapanuri yung mga Dinosaur sa background. Kunwari hinahabol daw sila. Lakas mag trip lang.. tsk tsk tsk.. hahaha..

Mahangin at malamig sa Baluarte pero feeling ko nanhina ako sa haba ng nilakad ko, or dahil mataba ako kaya mabilis ako hingalin. But nwei, nagstart na naman ako magdiet kaya next na dalaw ko jan hindi nako manghihina. Last na pinuntahan namin ang mga kulungan ng tiger, isang lalaki at isang babae. Nakipag kwentuhan ang tatlong kasama ko sa care taker ng mga tiger habang pinaliliguang ang mga to. Ako naman naka tulala sa labas, nagtatanggal ng hingal. After namin pektyuran ang mga tiger, madaliang baba dahil my iba pa kaming pupuntahan.

Sa susunod naman ang kuwento sa Pagudpud..

Ilocos Trip: Vigan

2011-03-09T18:32:00.000-08:00

Ilocos Trip part 1 : Laoag

Hayz tagal ko naging hiatus, paumanhin at ngayon lang uli ako nakapag update ng blog. Eniwei, ikukwento ko senyo ang pagbisita ko sa Vigan. Day one padin naman pero after Laoag, bumyahe kagad kami sa Vigan. Umabot din ng mahigit dalawang oras bago nakarating sa Ilocos Sur. Around 7pm ng makarating kami sa landmark na Library. Humingi kagad ng mapa ng lugar para hindi maligaw.

Malamig sa Laoag pero mas malamig sa Vigan, siguro dahil gabi na kaya ganun. Nakakapanibago dahil wala ng masyadong tao sa kalye, unlike syempre dito sa Manila 24 hours may mga nakakalat na tao at nagsisi byahe papasok sa mga trabaho. Naisipan muna namin puntahan yung tutulugan namin, ang Casa Teofila. Nag wash lang ng mukha, nagpalit ng damit at iniwan ang mga bagahe tapos diretso Calle Crisologo, ang sikat na kalye sa Vigan.

Well anong oras lang yan, siguro mga bandang alas otso pero kami nalang ang naglalakad sa street na yan. Meron pang mga bukas na tindahan pero nag aayos na sila para magsara. Mga natatamad na silang sagutin yung pagtatanong namin ng presyo, siguro excited na sila makauwi sa bahay. Nawalan na kami ng ganang mamili, kaya tumingin tingin nalang.

Nafifeel ko nadin ang gutom, sabi ko sa kanila ayoko kumain sa Mcdo or Jolibee, syempre gusto ko matikman ang luto sa Ilocos. Naghanap kami ng karinderia or kahit anong makakainan. Meron daw dun street dining pero kaasar much lang akala ko mumurahin nakakaloko, fine dining din sya.. sa kalye lang nakalagay ang mga lamesa at upuan. Sa bagay may point din naman, street dining.. asa kalye ang pagkain pero expensive much ang presyo.

Finally, after kakalakad ng kakalakad, nakahanap kami ng karinderia pero pa close narin sila. So, madaliang init ng ulam at madaliang kain din ang ginawa namin. Medyo bitin parang hindi sumabit sa lalamunan ko yung kinain ko. Inorder ko gulay, nakalimutan ko inorder nila, buti yung mga boys hindi nabitin sa food, siguro likas na matakaw lang talaga ko.

Pagkatapos kumain, lakad lakad uli hanggang makita namin ang mga fast food like Jolibee, Mcdo, Chowking at iba pa. Nagpa picture muna kami sa Vigan Cathedral, sa labas lang kase gabi na sarado sila.

Dito kami nagtagal sa maliliit na .... na..... hindi ko maalala kung ano tawag jan sa mga yan.. napagkatuwaan ni Mapanuri at Blogingpuyat.. nagpektyuran sila ng nagpektyuran.. astig ni Blogingpuyat hindi manlang nangatog sa lamig, kaming matataba nanginginig na sa kahit naka jacket.. dinadaan lang ata nito sa tawa yun ginaw.

Hindi ko mapigilan, bitin talaga yung kinain ko, hindi ko natiis nagpabili ako kay fluffy ng large fries, burger at coke sa jabeee..

After ng konting kwentuhan at kainan.. aik ako lang pala kumain uli.. ayun after kwentuhan, bumalik na kami sa Casa Teofila dahil maaga pa kami magsisigising kinabukasan para sa lakad namin sa Baluarte.. Kuwento ko sa next entry ko.. pwamis.. next week yun next entry ko..

Mainit na Lobo pati Dugo..

2011-02-16T13:39:00.000-08:00

First time ko pupunta sa Hot Air Balloon event kaya todo research kung anong oras dapat umalis sa Manila at ng kung ano ano pang detalye. Sabi sa mga blog na nabasa ko, mga blog entry last year, 3:30AM sila umalis ng Manila pero pagdating ng Pampanga, sobrang trapik at mahirap ng magpark. Yung iba nakapasok sa loob ng 8:00AM at pababa na ang mga balloons. Syempre ayoko mangyari yung ganun samin.. ang corny lang diba.

9:00PM Sabado ng maisipan naming matulog, at take note simula Biyernes pa kami gising.. as in! Sanay na ang body clock kapag sabado dapat 24 Oras gising ang katawan para makapag spend ng quality time sa mga minamahal. 1:15AM ginising ko si Fluffy para makapag prepare na, may baon kaming 2 Tortillos at tubig, kasama ang younger sister nya. 2:10AM umalis na ng Bulacan, excited much?!.. Nope, inaanticipate lang namin ang parking and trapik... huwaaat.. trapik..??! tomoh!.. madaling araw posibleng magkatrapik sa Pampanga dahil sa event.

Dumating kami ng 3:30AM, Shiyeeeeeeet.. buti nalang maaga kami umalis. OA as in OA andae ng nakapark na kotse at medyo trapik na sa parking lot. Isa pang OA, ang haba ng pila, OA talaga! Sobrang OA ba ng reaction ko..?? Hindi ko alam kung pano pa idescribe eh.. Nahilo at nahirapan kami kakanap ng dulong pila, paikot ikot. Iba ang pila ng ticket at ng entrance para sa may mga ticket.

4:30AM, Yes.. Isang Oras ang nakaraan.. bago kami nakapasok sa loob. Nakahanap naman kami ng magandang puwesto.. Hala! hindi namin naanticipate ang panglatag sa damuhan, unahan pa naman sa puwesto. Buti nalang maparaan si Fluffy, kinuha nya ang carpet ng tsikot para gawing upuan sa damuhan. Late darating si Mapanuri at SpiderHam kaya nag save kami ng puwesto para makapag set up sila ng tripod.

Malapit ng mag alasiyete ng mag start ang event, nahihiya pa kase ang araw lumabas sa ulap. Okay lang kahit late, wala pa sila Mapanuri at SpiderHam, para hindi nila mamiss yun simula.

Syempre hindi puwedeng walang Flag Ceremony, ayan simula na, wala padin ang dalawa.. medyo nawoworry na kami baka mahirapan kami iabot ang ticket at masayang ang datunges.

Nang magsimula ng mag set up ng mga balloons, biglang nagtakbuhan ang mga pipol sa likod at nandamba ng mga taong nakapuwesto sa harap. Yes may ganung bastusang nangyari parang stampede at muntikan pako makipag away. Remember nag save ako ng puwesto para sa tripod ng dalawang blogger na inaantay namin, at yung puwestong yun ay sakop ng carpet na nilatag namin. May dalawang lover na parehas nakapula at naka stripe na parehas mataba (woooops mataba din pala kami ni Fluffy.. hihihihi), ang biglang tumapak sa sinave naming puwesto. Inapproach ko ng mahinahon ang lalaki, "Excuse me, naka save po yang puwesto na yan para sa pag se-set up ng tripod". Sagot ni guy: "Okay sige" sabay sabi sa partner nyang babae "Lipat tayo may naka save pala dito. Sabi ni Babaeng bastos na maldita (paumanhin sa pagkaka deskrayb kay babae ewan, dahil sobrang gigil ko talaga sa kanya). "Pabayaan mo sila hindi naman sa kanila to!" May kataasan ng tono, sabay simangot, tumingin sakin at umismid. Sabi ko kay Fluffy, "Bi, awatin mo ko.. awatin mo ko.. bastos tong nasa gilid ko". Talagang pinarinig ko sa kanila, eh pano, kinausap ko sila ng matino tapos magtataas ng tono at hindi ko pa nagustuhan ang sinabi nung malditang babae. Sana sinabi nalang din nya na "Okay sige lipat kami kapag nakasingit kami sa harapan." Hayz.. habang nagkukwento ako parang tumataas uli dugo ko.. paumanhin, hindi naman ako war freak.. nakakapang init lang talaga ng ulo.

Nawala naman init ng ulo ko ng magtext na sila Mapanuri at SpiderHam. At wala nadin ang magjowa sa gilid namin.

27 Balloons ang lilipad dapat sa araw na yun pero 26 balloons lang ang nakarating sa itaas. Ang mga naunang lumipad ang mga normal na hugis ng lobo. Ang mga sumunod ay ang mga nagkukyutang mga balloons.

Tulad ng nabanggit ko, 27 balloons dapat ang lilipad at eto ang nag iisang hindi nakalipad.. ang trayanggulong lobo ng Smart. saan ka nakakita ng trianggulong lobo na lumilipad..? alam ko saranggola.. para lumipad dapat hugis triangle pero ibahin mo ang lobo..

Hindi na namin tinapos ang event, kung baga sa eskwela.. halfday lang ang inatenan namin. Bumyahe na kami papuntang SM para kumain. Syempre hindi puwedeng kaligtaan ang pektyur ng mga kinain namin.

At jan nagtatapos ang istorya ng Mainit na Lobo pati Dugo..

Tutti Fruitti

2011-02-14T17:38:00.000-08:00

Paumanhin at hindi ko muna ipa-publish yung Vigan and Pagudpud, sa susunod na araw nalang, pwamis!

Kahapon ang araw ng mga puso, pero hindi kami nakiuso ni Fluffy naubos ang datunges sa Hot Air Balloon chuva! Sa susunod iku-kwento ko senyo ang experience don.

Matagal ng may Tutti Fruitti sa SM San Lazaro pero dinedeadma ng lola mo dahil hindi kami close ng mga prutas. Ipakain mo na sakin lahat ng gulay kahit ampalaya, okra at kung ano ano pa wag lang prutas. Kahapon, sinamahan ako ni Fluffy bumili ng cake para sa traditional ek-ek namin ng aking motherdear, every valentines day bumibili ako ng kung ano ang bagong cake ng Red Ribbon. Sad to say naubusan ako ng Mocha Choco Crumble, wala ding Chocolate Heaven at Chocolate Marjolaine. Bumagsak kami sa Chocolate Mousse ang walang kamatayang peborit cake.

Going back sa aking story sa Tutti Fruitti bago pa mapalayo, pumasok kami sa loob at tinuro samin sa dulo ang mga paper cups. Gusto ko yung theme ng place, fruitting fruity talaga! Maaliwalas sa paningin, malamig sa mata.

P20 per Oz - Hindi ko alam kung mas mura ba sya or mas mahal pero eto ang sigurado, hindi tipid sa ingredients kase kayo ang magtatakal.

May 6 Flavors ng Yogurt: Blueberry, Taro, Chocolate, Almond, Original Tart and Fruitti Tutti. Napili ko ang Almond, si Fluffy nagdadalawang isip kung Blueberry or Chocolate pero bumagsak sya sa Chocolate. Nakakatuwa kase maraming choices ang puwedeng pagpilian at depende sa customer kung gano karami ang gusto mo ilagay. Puwede ding ilagay silang lahat sa isang cup. Bahala ka kung anong combination at mix ang trip mo. Sabi nga nila, kanya kanyang trip lang yan, walang basagan.

Next ang mga syrup, may Caramel, Chocolate Fudge, Chocolate, Strawberry, Blueberry at nakalimutan ko yung isa. Chocolate Fudge ang nilagay prehas ni Fluffy, puwede namang ibat ibang combination at mix pero baka pumangit ang lasa kaya isa nalang.

Sumunod naman ang mga prutas, pinili ko ang peach and mango. Maraming prutas pero hindi ko na pinalagay. Sa kanya naman Blueberry na hindi ko talaga trip at Coffee Jelly na hindi ko alam kung bakit yun napili nya. Meron pa sa kabila yung mga sprinkles pero hindi ko nakuhanan ng pictures.

Tan-ta-na-naaaaaaaaaaaan.. Ang resulta....

Chocolate Yogurt with Blueberry and Coffee Jelly with Chocolate Fudge Syrup P150 - Hindi ko nakita kung ilang Oz sya.

Almond Yogurt with Mango and Peace with Chocolate Fudge Syrup - P150 din!

TARA! kain tayo ng Yogurt!

Ilocos Trip: Laoag

2011-02-08T15:00:00.000-08:00

Medyo mahaba haba tong blog ko, pero wak mag alala, yun Vigan and Pagudpud gagawan ko ng separate na entry. Laoag muna to.

Last September nagkaron ng promo ang Cebupac. Kinontak lahat ni Mapanuri pero dalawa lang kami ni Blogging Puya t ang nag confirm na sasama. Si Bully Mapanuri nag asikaso sa booking at CC nya ang ginamit.

October binanggit ko kay Fluffy ang ilocos getaway naming 3 blogger. Hindi sya pumayag na ako lang mag isang babae, kelangan ko daw ng taga buhat ng gamit.. LOL joke lang hindi yun ang sinabi nya. Syempre sasama sya para magkasama kami sa 3 days 2 nights na lakwatsahan sa Ilocos.

Nakaka excite, first time kong makakasakay ng erpleyn! Gusto ko mafeel yung sinasabi nilang nakakalula, masakit sa tenga at yung lulundag ang tyan kapag umakyat at bumaba ang eroplano. weeeeeeeeeeeeeeeeeeh! An lakas ng loob pero sa totoo lang, mahilig ako mag aroskaldo sa sasakyan nung bata pa ko.. mahihiluhin kase ko. hihihi..

Bilis ng panahon, January na pala.. Ilocos getaway na.. yehey!.. Todo ngiti abot hanggang tenga, hindi puwedeng walang remembrance sa NAIA, ebidensyang nakapunta na.. Halatang first timer talaga.. hahahah

Late lumipad yung erpleyn, eh pano may queue, may inaantay pa. Kala ko sa lupa lang may genun genun.. meron din pala sa mga eyrport. Nag demo na ang mga flight attendant, ayan na pinapakabit na ang seat belt, excited much lang! Todo ayos pa ko ng pwesto, gusto ko mafeel ang paglipad, ayan na.. ayan na... weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeh! Paglingon ko sa kanan, .. wenk naghihilik si Fluffy, KJ much lang! armpf!! sige na nga, naiintindihan kong puyat ka.. ayabyu Fluffy!

Dalawang beses nag U TURN ang erpleyn sa dagat, may pag ka OA ang pag U TURN nakaka takot na nakaka excite. Hindi ata maka landing yun eroplano meron pang naka park sa eyrport ng Laoag. Biglaang nagkaron ng turbulence, lalong nagising ang mga dugo ko sa katawan. Si Fluffy gustong matulog na naman, sabi ko "WAK ka Matulog!", exciting ito para kaming asa roller coaster! Wala akong nagawa, tinulugan parin ako ni Fluffy, sige na nga ako nalang makikiramdam sa turbulence. HMP!

Around 2:20PM na kami nakarating ng Laoag, wala kaming makitang tricycle buti nalang may nakaparadang jeep at merong kasabay pupunta sa bayan. P40 ang isa, yung layo ng binyahe from erport to St. William’s Cathedral eh kasing layo lang ng byahe ko ng madaling araw from Quiapo to Crossing Ilalim pero P19 lang pamasahe. Hindi naman ako kuripot pero napansin ko lang naman yun layo.

May kinakasal sa St. William's Cathedral, hindi kami nakapasok, sayang eto pa naman ang isa sa malaking cathedral sa bansa. Di bale may next time pa naman, sisiguraduhin kong babalik kami ni Fluffy sa Ilocos noh.

Ito ang Sinking Bell Tower, hindi rin kami nakapasok, parang walang entrance door nag sink na ata.

SARAMSAM Ylocano Restaurant

Ensaladang Bagnet P190 - locally known as Chicharon ng Ilocos. Lechong kawali naman kapag asa Manila. Kinain ko lang dito yung ensalada, takot kase ko ma high blood.

Poque Poque Pizza P160 - tomato sauce, egg, shallots, green onions and smoked eggplant. Mahilig ako sa inihaw na talong, lasang lasa yun smokey flavor.. Natuwa ako sa Chili oil, nakakaadik ang anghang!

Saramsam Pasta P120 - green and ripe mango, tomato, bagoong and onions. Impeyrness, lumabas namang masarap yung combinasyon, hindi sya masakit sa dila. Nagpasarap dito yung bagoong isda.

MUSEO Ilocos Norte Rukod Ken Bagting - malapit na mag close nung napuntahan namin.

Nagbayad kami ng entrance fee pero hindi ko na maalala kung magkano kase nagmamadali na kami at malapit na talaga sila mag close.

Hindi ko alam kung ano naisipan ni Fluffy magpapicture dito sa kalesa basta sabi nya kuhanan ko daw sya.. napaka masunurin ko lang noh?!

Eto ang nakakaloko,.. yung lumang radyo, gumagana pa.. Astig!! pero kahit anong pihit hindi lumilipat ng istasyon.. ang sikreto.. .............

May totoong radyo sa likod!.. buking!

After namin tignan yung mga nasa ibaba, umakyat naman kami at doon naman ang mga sample kagamitan sa makalumang bahay.

Ayan si BloggingPuyat.. feeling makaluma.. hiniram yung salakot..

Etong si mapanuri feeling malakas at kayang buhatin yung kariton,.. si Blogging puyat nainggit, kumuha ng sibat!

Ako naman feelingera din, feeling marunong tumugtog nitong.... nitong.... nitong... ano pangalan nito..? yung parang guitarang malaki..? Lyre ba ito..?

Sa susunod na entry naman ang VIGAN at PAGUDPUD.. hindi ko mapagkasya lahat dito.. buong araw ko tinapos tong entry na to..

Bag Of Beans

2011-02-03T14:20:00.000-08:00

Pag nagse-search ako ng mga places na magandang puntahan or masarap na kainan isa sa mga nirerecommend ang Bag Of Beans. On our way to Caleruega Church, nadaanan namin to, maraming sasakyang nakapark sa harapan, sa gilid at yung iba eh waiting. In short, mabenta sya at dahil sa mabenta sya, syempre nakaka curious kung bakit. Napagkasunduan namin ni Fluffy na jan nalang kami magbe-breakfast kinabukasan.

Malawak ang lugar, hinati sa dalawa, isang buffet at isang oorder ka ng gusto mong kainin. Namali kami ng napasukan dahil sa kabila kami dumaan kung saan buffet ang kainan, tinuro ng waitress yung daan kung saan kami puwedeng umupo kung oorder lang kami, may lusutan naman.

Habang nag aantay ng order, nagpektyuran muna kami ni Fluffy. Dahil sa open na open sya, maraming puno at maraming ibon na nakadapo sa sanga ng mga puno. Syempre ang mga ibon ang bisyo sa umaga magkalat ng lagim, ayun sapul ang bag ni Pachuchay, buti nalang natalsikan lang ako at hindi ako ang sumapo.

Hot Chocolate P105 nirecommend ng waitress na orderin namin. Super Like ko yung mug ang cute ng disenyo. Masarap yung Chocolate drink pero sad to say hindi na sya hot nung sinerve, siguro dahil sobrang lamig sa Tagaytay. Pero nung tinignan ko yung mga coffee na sineserve sa ibang table, makikita mo yung usok factor na nagpapakitang bagong kulo. Pero okay nadin kase masarap Hot Chocolate nila na hindi Hot. Next time na balik namin, oorderin ko padin sya.

Seafood Pasta P325 - may fish, may buo buong tomato, may olives, green pepper at 2 garlic bread.. Ayos! Merong part na masarap at merong part na lasang pabangong ewan, hindi ko maintindihan, hinanap ko yung parang kakaibang lasa... AYUN.. may celery pala.. hahaha.. hindi ko trip lasa ng celery.

Nagustuhan ko yung order ni Fluffy, ang Roast Beef P320 - tender yung beef, panalo yung sauce na nagpasarap sa beef. Hindi ako mahilig sa mashed potato, mabigat sa tyan and nakakasawa, impeyrness nagustuhan ko yung version nila. Creamy and pinong pino, walang buo buong makakapa ang dila. Bumagay ang mashed potato sa sauce ng roast beef.

At ang resibo.... yung P85.50 tax ata.. or service charge

Marami kaming nadaanang nagbebenta ng mga halaman. Bumili ako 3 for P100.. Orange Gold, Yellow at Orange yung mga flowers. Pinaka nagustuhan ko yung orange gold, astig nung kulay sobrang papansin yung flower!

Caleruega Church

2011-02-01T13:39:00.000-08:00

April 2009 ang unang punta ko sa Caleruega. Nagbisita Iglesia at the the same time birthday ng pamangkin ko. Mahal na araw kaya walang katao tao sa simbahan at malayang malaya magpektyuran. Sabi sa nabasa ko noon, kapag ang mag bowa pumunta sa lugar nato, sila ang magkakatuluyan basta magpray lang ng mataimtim. Nagpray naman ako, at nagpromise na next na dayo kasama ko na ang bowa ko.

Oh diba obvious na obvious sa pektyur na tuwang tuwa ang mga pamangkin ko sa lugar. Relaxing ang place sobrang solemn and peaceful talaga. Sinong hindi maiinlove sa place sa sobrang ganda.

First time ni Fluffy mag drive papuntang Tagaytay, feeling nya super duper layo, eh pano ba naman taga Bulacan sya.. malamang malayo talaga for him. Naligaw ng onti, wooops hindi pala naligaw.. lumampas lang naman.

Almost two years na ang nakakaraan, syempre kelangan pa ba ulitin na may bowa nako ngayon..
Hahaha.. Hindi ko puwedeng palampasin, kelangan tuparin ang pangakong iniwanan sa simbahan sa tuktok ng burol. TanTaRaRaaaaaaaaN... Welcome to Caleruega. Closer To Nature, Closer To God.

Ayan, excite na excite ako that time, gusto ko pektyuran ng pektyuran si Fluffy. May nakalimutan nga pala kaming dalhin, "ANG TRIPOD". Mahirap pala kapag dalawa lang kami ang hirap magpektyur ng magkasama, kaya todo eport talaga.

Sunod sunod ang kasal, mahirap magpark at maraming tao sa simbahan. Mahirap humanap ng magandang anggulo, onti lang tuloy ang shot ng simbahan. Saglit lang kami, kase nasa labas na ang susunod na ikakasal.

Nagdasal kami ng taimtim, sya hindi ko alam kung nagdasal or nag wish. Madaliang pagdadasal, nag aayos na ang usherettes, andae ko pa sanang iwi-wish pero wala ng oras. Next time na lang imposibleng hindi ako babalik lalo na nainlove si Fluffy sa place.

Todo eport na naman sa pag pektyur, imagine.. kumuha ng basura, zesto na walang laman para pagpatungan ni Pachuchay at makakuha ng magandang anggulo. Oh diba, against the lights pero hindi tabingi ang kuha, kudos zesto pack na napulot sa daan! laking pakinabang!

Tuluyang nilibot na namin ang lugar bago abutan ng dilim, sayang naman ang pagpunta kung hindi maeexplore dabah. Nakisuyo na kami sa ibang nasalubong na pektyuran kami ni Fluffy, hindi kami makakita ng basura or ng puwedeng pagpatungan ni Pachuchay. Salamat nga pala manong sa pektyur nato. Pursigido nakong bumili ng tripod sa susunod.

Nakakatulala pagmasdan ang magandang tanawin. Gusto ko muna sana tumambay at magmunimuni, mag day dream, mag relax at mag isip ng mga bagay bagay pero nauubusan kami ng araw at oras dahil pa sun set na. Maganda sana kuhanan ng pektyur ang sunset pero next time nalang kelangan talaga makita ni Fluffy yung hanging bridge.

Mahaba habang lakarin ang ginawa namin, tumawid sa mga tawiran, may mga isdang nadaanan pero hindi ko na iinclude dito sa blog kase madilim na ang kuha. Dito ko nag enjoy sa hanging bridge. Nung 2009, may nasalubong kaming mga tupa pero ngayon wala baka mga nasa kulungan na sila.

Gift sakin ni Fluffy, T-shirt na may pangalan nya tapos sa ilalim pangalan ko. Terno kami yung kanya baliktad naman pangalan ko tapos pangalan nya. Cute dabah!

Isa pang gift sakin ni Fluffy, yung katulad nang hinipan ni JohnLoyd sa My Amnesia Girl. Kinaibahan lang yun kay JL maliit, yun akin malaki at kelangan malakas ang hangin para umikot. Natatawa sakin si Fluffy, habang bumabyahe kami papunta at pauwi hawak hawak ko yung rainbow na bilog tuwang tuwa habang umiikot sa lakas ng hangin.

Thuk Thai

2011-01-31T14:36:00.000-08:00

I'm an avid fan and super follower ng blog ni Chyng Reyes and nabanggit sa ibang entry na super love nya ang Phad Thai. Dahil sa nainpluwensyahan at nacurious kung ano lasa ng Thai Cuisine, ayan.. nakigaya ako.. hahahaha.. Aktuali, wala sa plano at walang budget, minsan mahirap kalaban ang curiousity.

Hinahanap ko yung Phad Thai sa menu pero hindi ko makita, kaya asked ko nalang yung waitress kung ano yung marerecommend samin. Late ko na nakita, asa likod pala ng menu, ewan ko ba bakit hindi ko man lang naitanong. Siguro next time ko nalang oorderin, tutal may plano naman kami bumalik.

Thai Iced Tea P65 - inasked ko yung waiter kung ano kinaibahan nya sa ibang iced tea bago ko inorder, may halong milk and kakaiba ang color, medyo ma-orange. Tamah naman ang cute ng kulay. Creamy na manamis namis ang lasa.

Khao Klug Kappi P190 Bagoong Rice - Eto daw ang isa sa mga best seller nilang rice. Magandang combination, may maasim na mangga, itlog, salty na kanin dahil sa bagoong at matamis na beef. At walang lansa factor, masarap ang pagkakatimpla.

Sabi ni waiter eto ang magandang pakner ng Binagoong Rice ang Gai Phad Med Mammuang P205 Sauteed Chicken and Cashew Nuts in Chili Oil. Parang nahahawa nako kay Chyng, i'm starting to like Thai Cuisine ^_^ . Swak ang spiciness, hindi masakit sa dila dahil lumalaban ang sweet sauce nito.

Dahil maraming sili sa ulam, di-neyr ko si Fluffy, kung talagang love nya ko, kainin nya yung isang buong sili. Sorry naman juk juk ko lang naman yun pero hindi ko naman alam na kakagat si Fluffy sa Dare ko. Nginuya nya, oks lang naman hindi naman nag iba facial expression nya, cool na cool.. sabay inom ng maraming tubig.. hahahaha.. lab nga ako ni fluffy.. ayieeeeeeeeee.. *kilig* AyYabYuToo.

Tan-ta-na-nan.. ang Resibo.. Not Bad! Babalik kami ni Fluffy para orderin ang Phad Thai!

Mabilisang Paglalakwatsa

2011-01-26T12:22:00.001-08:00

Maagang gumising para imeet si sisterlaloo, naisipan nyang isama kami ni fluffy sa Tagaytay para ipakita ang nabili condo sa Wellington Courtyard. Monday, buti nalang walang trapik, siguro dahil maaga kaming umalis.

Pare-parehas hindi nagsikain ng almusal, tinanong ni sisterlaloo kung saan namin gusto kumain ng agahan. Sabay sigaw ng Buon Giorno!.. oo na, ako na ang walang kasawaan sa pasta! May natitirang hiya naman ako sa katawan, binawi ko naman eh. Sinabi ko Max's nalang para mura (alam ko kase si sisterlaloo ang magbabayad hihihi).

Pagbuklat na pagbuklat ng menu, bumulaga ang pektyur ng crispy pata. Kung puwede nga lang sana, why not?!.. oorderin kita, yun nga lang mas masarap ang mabuhay. Kaya ko syang tiisin pero ang masarap na buhay hindi ko kayang ipagpalit.

Umorder ng potato salad si sisterlaloo at ang pambansang almusal ng mga pinoy.. ang Tapsilog.

Gusto sana umorder ni fluffy ng half spring chicken at isang fresh lumpia pero sinuggest ni manong waiter na mag platter nalang sya.

At ako nagpasosyal,.. Clubhouse! Ask ni sisterlaloo, "ayaw mo mag rice?" Sagot ko "Diet ako, bread lang". Pagkahatid na pagkahatid, sabay sila ni fluffy "DIET PALA HUH?!" ang naisagot ko nalang ay yuko.. yuko sabay dukot ng potato chips. yumyum. Medyo naparami ang kain, kaya naisipan kong ipabalot ang isang slice ng clubhouse, baon sa pupuntahan.

Syempers hindi ko puwedeng kalimutan ang resibo.. nakasanayan ko na ata mag post lagi ng resibo..

At hindi rin puwedeng kalimutan ang pektyur pektyur namin ni fluffy. Hindi lang dapat pagkain ang kinukunan, dapat pati mukha namin para may remembrance sa pinuntahan.

Talagang dumayo pa kami ng Tagaytay para lang sa Max's.. hihihi.. LOL.. Xmpre pinuntahan namin yung Wellington Courtyard at hindi puwedeng hindi namin sulitin ang pagpunta, nilibot naman namin ang lugar. Hindi ko na pektyuran yung sample nila kase bawal, kasama namin si manong guard. Sarap siguro makabili ng bahay or condo sa Tagaytay, may bahay bakasyunan. Balang araw, magkakaron din ako nyan (cross finger) hahahaha.. wala naman masamang mangarap!

Buon Giorno, ang biglang liko.

2011-01-25T16:03:00.000-08:00

Second entry ko to, ang first entry ay mababasa "dito"

After mabasa ni fluffy ang entry ko last week, nakaramdam ng paglalaway kaya kahit walang kaplano plano, nagbiglang liko bago tuluyang mag sipaguwian. Hmmmm.. wag madumi ang utak..

Pagpasok, diretso kagad sa dating puwesto, kung saan man yung dating puwesto na yun,.. dun na yun kung saan man yun dahil yun na yun.. (ah ewan, gulo ko ba?). So,.. dahil si fluffy ang natakam, hinayaan ko sya umorder, at dahil natatakam sya sa pizza, inorder uli nya ang New York's Pizza.

Thin crust, gooey ang mozarella cheese, malaki ang slice ng sausage and ham. Meron ding green at red pepper at olive oil. Na-enjoy ko naman ang humahabang keso na kelangan putulin ng front teeth para manguya sya ng todo todo.

Syempers, meron paring complimentary bread na sinasawsaw sa olive oil, this time siniguro ko na may pektyur ang tinapay katabi ang sawsawan na mantika.

Pescatore Alla Puttanesca P 308 An assortment of seafood on spicy and peppery tomato sauce.

Eto naman ang naenjoy ni fluffy, hindi ko ginalaw ang sangkap na seafoods kase bawal, nakaka highblood. Impeyrnes, malasa ang seafood flavor, kapit na kapit talaga sa pasta. Ayan,.. nangangasim na naman ako.. ayoko ng matamis na pasta, gusto ko yung malalasahan ang maasim ng tomato. tama na nga, baka mag biglang liko na naman, matagal pa ang sweldo.

Ngayon ko lang napansin na may service charge pala...

Yes Yes Yogurt!

2011-01-23T08:05:00.000-08:00

Base sa mga previous post ko, hindi ko trip ang yogurt dahil sa asim nito. Pero dahil sa sobrang mauso na sya, nakiki IN na rin ako. Napag alamanan ko, napaka healthy pala ng yogurt.. im so 2000 and late!!

Naglalakad na kami palabas papuntang parking ng makita ni Gladys ang Yes Yes YOgurt. I-nask ako ni Fluffy kung like ko, sabi ko hindi ko trip, kaya silang dalawa lang bumili. At hindi ko napigilang hindi makitikim, takaw much lang.. Impeyrness, kasing taste nya ang FYI Yogurt at hindi sya kaasiman like RedMango.

Now, kelangan ko mag-diet, ang sabi it will make your tummy happy kaya nagpapabili ako kay Fluffy ng yogurt para sa lunch ko today!

Diamond Ring

2011-01-21T12:41:00.000-08:00

Simula ng tumuntong ako sa edad na biente kwatro, lagi nakong kinukulit sa bahay na magpakilala naman daw ako ng boyfriend. Kahit hindi gwapo basta may trabaho at rerespetuhin ako. Madalas pa kong pangaralan ng mommy na mahirap tumandang dalaga at nagiisa (parang hindi pangaral, parang pananakot ata yun!). Ewan ko ba, hindi ko mahanap si Mr. Right Guy.

Hindi ako mahilig magpahula sa manghuhula dahil nakakatakot malaman ang future. Sa totoo lang nakaka-temp magpahula about sa lovelife pero hindi ko parin tinry. February 12, 2009, hinding hindi ko makakalimutan tong araw na to. Meron akong client, foreigner and nagkausap lang kami sa phone. Hindi pa nya ko nakikita at hindi ko padin sya nakikita ng personal, boses lang talaga. 3 days kami magkausap, tamang kuwentuhan lang habang inaayos ang computer nya. Nung nafix ko yung computer, bago kami magpaalam sa isat isa, bigla syang my sinabi sakin parang out of nowhere lang. Hindi ko na maalala yung exact na sinabi nya, baka kaya hindi ko na maalala dahil english, tinatranslate ko pa sa utak ko na tagalugin para maintindihan ng husto at ito ang pagkakaintindi ko:

"Sa pamamagitan ng boses mo, nararamdaman ko wala kang boyfriend pero nasa isang complikadong relasyon ka. Madalas ka mag pray kay God, wag ka mag-alala naririnig nya kung ano ang madalas mo hingin sa kanya. Madalas mo ipagdasal na sana ma meet mo na si Mr. Right Guy." (Nang marinig ko to sa kanya pinagpawisan ako ng malamig kahit asa aircon room ako).

"You need to let go, wag mong hawakan ang isang relasyong alam mo sa sarili mo na hindi magtatagal. Wag mo i-lock ang pinto sa puso mo, hayaan mong may ibang mag bukas nito"

"Matagal mo na kakilala ang taong mapapangasawa mo, asa tabi tabi lang sya, kung tutuusin asa tabi mo lang sya. Hayaan mong pumasok sya sa puso mo. Sya ang mapapangasawa mo at magbibigay ng anak na hinihingi mo. Siguro hindi pa ngayon ito mangyayari but in God's time, mag antay ka lang at manalig sa kanya"

"Wag na wag mo ko kakalimutan kapag dumating ang panahong makilala mo si mr. right guy. Panigurado sa araw ng kasal mo, maaalala mo ko at sana wag mo kong kalimutan padalhan ng mensahe or tawagan, alam mo ang numero ko at email address ko. Gusto ko mabalitaan na nagkatotoo ang vision ko sayo".

Una kong tinanong, pano nya nalaman ang lagi ko pinagdarasal. At ang sabi nya, mahirap iexplain, bigla nalang daw pumasok sa isipan nya. Noon pa daw sya may gift at bilang pasasalamat kay God, ginagamit nya to hindi para kumita ng pera kundi pagpapasalamat at ipaalam na pinapahalagahan nya ang gift nato. Wala nakong ibang naitanong sa kanya, ang nasabi ko nalang ay ipapaalam ko sa kanya kapag nameet ko na ang lalaking pakakasalan ko.

Napaisip ako, sino sa mga kaibigan ko or kakilala ko ang tinutukoy nya. Sabi nya matagal ko nang kakilala. Kinwento ko to kay Mr. Romantiko at kay Bibong Bata, napaisip din sila kung sino kaya si mr. right guy. Kinwento ko din kay Boombastic, ang naipayo nya lang sakin ay sundin ko ang advice ni client, kelangan ko mag let go kung ano man ang dapat i-let go. Kinwento ko din sa mommy at tita ko, naexcite silang dalawa dahil usapang lovelife itech! Wala naman daw masama kung maniniwala ako sa sinasabi ng kliyente ko, manalig daw ako. Ka-close ko na si fluffy pero hindi ko alam bakit hindi ko nakwento sa kanya tong hulang to.

After 4 months, may nakilala ako, mukha naman syang mabait at palangiti. I-code nalang natin sya sa letrang M. Hindi kinalaunan naging kami, pero my doubt si mr. romantiko at bibong bata na sya ang tukoy sa hula. Ang sabi kase matagal ko ng kilala hindi bagong kakilala. Si boombastic tuwang tuwa dahil baka ito na ang inaantay ko. Si fluffy, wala syang care kung may bf nako dahil hindi ko naman naikwento sa kanya ang hula. Hindi nagtagal ang relasyon namin sa maraming kadahilanan. Pagkalipas ng isang linggo, may nagpaparamdam, pero gusto nya fling fling lang. Ayoko ng ganung relasyon, gaguhan lang. Pero ako naman si tanga pumayag pero hindi ko ma-take kaya nag isang linggong relasyon lang kami.

Bumalik ako sa complikadong relasyon, naisip ko nakakapagod pala antayin si mr. right guy. Ayoko na uli isipin ang future, baka masaktan lang ako, kaya ieenjoy ko nalang kung anong meron sa ngayon.

Makalipas ang maraming buwan ng nagparamdam sakin si fluffy.. Naisip ko baka ito na ang huling byahe at para matigil nako sa pagkanta ng Tumatakbo ang oras na iiwan na ako ng panahon.. Para sakin risky tong papasukin ko dahil matagal na kaming magkaibigan, baka magkasira kami kapag inentertain ko ang feelings nya para sakin. Naalala ko bigla si Client, baka ito na ang tinutukoy nya, pero ayoko entertainin sa utak ko na ito nga yun dahil hindi pa naman ako ikakasal.

Kinwento ko yung story sa Entry ko last year kung pano nanligaw si fluffy "First Date sa Starbucks" (click nyo nalang yan mamaya).

Sinagot ko si fluffy pagkatapos ng birthday ko, iba yung feeling, sobrang overwhelmed. Iba yun dating, hindi ko maexplain, basta ang alam ko biglang nabago ang buhay ko. Sinelebrate namin ni fluffy ang unang buwan sa Ocean Adventure (entry ko din last year).

Eto ang kuwento kung pano nagpropose si fluffy....

Saturday night, nagpapahiwatig si fluffy na may plano na syang magpropose, kelangan magkita kami at may importante syang sasabihin. Kumakabog ang dibdib, hindi mapakali, parang pusang hindi matae paikot ikot sa kama.

Linggo ng umaga, puyat, parang ambigat ng pakiramdam, parang nakakatamad maligo at magbihis. Pero hindi puwede, walang puwang ang katamaran kelangan kumilos at may sasabihing importante si fluffy. Sumakay na ng kotse, iba titig ni fluffy, kumakabog ang dibdib, hindi ko alam kung ano nararamdaman, kung takot ba, kilig, excite, nerbyos.. ah ewan..

Nagstart na ang pageemote ni fluffy.. kung ano man yun.. sana maintindihan nyo na sa akin nalang yun.. hahahhaa mambitin daw ba.. ah basta.. ayun na nga.. nag popropose na si fluffy.. hindi ako sumagot.. patuloy padin sa pagda-drive.. inuulit nya ang pagtatanong.. hindi padin ako kumikibo.. nabwisit ata si fluffy.. "Huy! pakasalan mo ko ha!" pinipigilan ko tumawa, ayoko masira ang moment nya.. moment nya yun eh.. hanggang sa makarating kami sa NLEX.. huminto sa Starbucks.. Tinitigan ako ni fluffy, sobrang seryoso na sya, sinabi nyang nahihiya sya dahil nagpopropose sya ng walang singsing, pero uulitin daw nya at sisiguraduhing may bitbit sa susunod. Hindi ako sumagot ng OO or Yes or pakakasalan kita. walang ganun ganun.. ki-niss ko sya ng masarap.. nakanantooots may nalalaman pakong kiss na masarap!.. pero hindi padin ako sumagot ng oo..!!

Hindi ko na maalala kung ilang araw or linggo ang lumipas.. niyaya ako ni fluffy mag Starbucks.. ewan ko ba lalong yumayaman sila samin.. sumama naman ako.. habang umiinom ng kape, my dinukot si fluffy sa bulsa at sabay sabing "Will you marry me?" Hindi pa ko sumasagot ng oo, sinusuot na nya sakin yung singsing.. OO aaminin ko, mangiyak ngiyak ako, iba pala talaga ang feeling kapag may nagpropropose ng kasal, lalo na kapag mahal mo.. tinitigan ko muna yung singsing bago ko sumagot ng OO papakasal ako sayo!

Buon Giorno!

2011-01-20T12:02:00.000-08:00

Good Day! Ngayon lang uli ako nakapag blog sa sobrang busy kaka prepare sa mga bagay bagay. Finally maishe-share ko na senyo ang experience ko sa Buon Giorno. Aktuali, noon ko pa gusto kumain ditey, pero dahil wala kaming tsikot hindi ko sya mahagilap sa Tagaytay. Buti nalang at napag isip isip nilang magtayo ng branch sa Pasig at hindi na ko magpapakahirap hagilapin sya.

Monthsary namin ni Fluffy, syempers espesyal ang araw kaya kelangan magpatotyal! Inantay galore talaga namin na magbukas. At hindi naman masyadong obvious na kami ang unang customer.

Inabot samin ang Menu, parang tablet na dos por dos sa kapal at lapad ng kahoy at medyo may kabigatan. Hindi na kami umorder ng inumin, parang kasing bigat ng kahoy na menu ang presyo ng drinks kaya water nalang please..

Unang inabot ang libreng loaf na 4 pcs. nakakahiyang aminin pero first time namin itry isawsaw ang loaf sa olive oil, nakaka curious kase kung anong purpose nung malaking bote sa harapan namin.. inosente much lang! Malamang itatanong nyo kung ano lasa ng sinawsaw na tinapay sa mantika, impeyrness.. nag stand out yung linamnam ng bread. Mahirap iexplain kung pano nagstand out yung lasa pero ewan.. basta mas lalong sumarap yung tinapay. (parang walang kawenta wenta lang mag describe.. hehehe)

Next na hinatid ang Croquettes with Mozarella (Suppli) 3 pcs for P218. An outer layer that's both buttery and starchy coupled with an inner cheesy surprise.

Nahirapan ako ipronounce kaya tinuro ko nalang sa waitress at ipaubaya sa kanya ang pagbabasa. Crispy yung outer coat at soft and gooey naman yung mozarella cheese na binagayan ng tomato sauce. (habang nagiisip kung pano idescribe hindi ko maiwasan maglaway, badtrip wala akong datunges ngayon, ilulunok ko na lang).

Isa sa mga best selling pasta nila ang Penne All Arrabiata P294. Penne with bacon bits simmered in a spicy tomato sauce.

Katulad ng naunang order, tinuro ko lang din ito dahil hindi ko alam kung pano sya ibigkas. Ang ibig sabihin ng All Arrabiata ay Angry Sauce, i was expecting na spicy sya pero hindi pala, ni isang anghang wala akong naramdaman, asim lang dahil sa tomato sauce. Pero gusto ko sya pwamis! ampf.. nangangasim ako.. gusto ko umorder..

Dahil sa mahilig si mister sa pizza, umorder kami ng New York Pizza P290. Assorted meat, bell peppers and cheese topping on a crisp, crusty dough.

Parang isa lang ang nakain kong pizza kaya hindi ko maremember kung ano lasa.Fluffy ko, ano lasa..?

At ang resibo.... tan.ta.na.nan...

FYI Yogurt

2010-12-28T08:16:00.000-08:00

RedMango ang first yogurt na natikman ko, out of curiousity lang naman. Hindi ko kinaya ang asim kaya napagtanto ko, yogurt is not for me.

Gustong makipag meet up ng highschool friends ni fluffy para mapakilala nadin daw ako sa kanila. Napagkasunduan mag meet sa Banapple sa IL Terrazzo malapit sa ABS-CBN pero dahil puno yung place, kelangan maghanap kami ng matatambayan pansamantala.

FYI Yogurt - Frozen Yogurt Indulgence

Inorder ni fluffy - Yogurt with Cranberries, hindi ko knowing si cranberries kaya ayoko sya itaste baka ma-shock na naman ang aking tongue at hindi ko sya magustuhan. Pero impeyrnes, matamis naman pala.

Yogurt with Kiwi and Corn Flakes - order ng friend ni fluffy. Hindi ko din knowing si Kiwi kaya hindi ko din sya like. Bibihira lang kase ang knowing kong fruitas, saging at mangga lang ang prend ko.

Order ko - Yogurt with Strawberry. Hindi ko kinaya ang buo buong Strawberry kelangan ilipat sa lalagyanan ni fluffy. Masarap yung syrup pero di ko trip yung may makakagat akong buo buong, for me isa syang sagabal sa paglunok at kelangan ko pang ngumuya - tamad much lang.

Pero impeyrnes, binago ng FYI ang pananaw ko sa yogurt, meron din palang yogurt na hindi maasim!

Meralco with Fluffy and Bully

2010-12-13T12:09:00.000-08:00

Last year dinayo pa namin ang Meralco para lang makita ang malaking Belen sa harap ng building nila. Ngayon, hindi na kelangan dayuhin, kapitbahay nalang namin.

Wala namang kinaibahan last year, pero gusto ko lang balikan para mafeel ang Christmas. Aktuali, ang layo ng opisina namin sa center gate ng Meralco ay 5-10 minutes depende kung gano ka kabagal maglakad. Susunduin namin si Bully sa opisina bago kami dumiretso sa pupuntahan namin. Pagdating namin sa opis, pinapasok naman kami ng mga guards kahit naka sinelas lang si Fluffy.. OO naka sinelas sya. Inantay namin ang lunch break ni Bully then naglakad na kami patungong center gate

Pagdating namin sa center gate.. wooops bawal naka sinelas.. teka teka.. bakit marami akong nakikitang nakasinelas sa loob, bakit si fluffy ko hindi puwede..? Sige na nga ayoko ng away, balik nalang kami ni fluffy sa opisina para manghiram ng shoes. Dyahe naman kay Bully, nagjeep na kami para makabalik kami kagad.

Unang bumungad ang malaking Christmas Tree. Kapag nakasakay ako sa bus, tanaw na tanaw ko sya, sarap titigan parang pampakalma ng busy mong utak. Pang relax at truelaloo nakakatanggal sya ng stress

Maraming bata ang natutuwa sa bahay bahayan, puwede sila pumasok sa loob para maglikot likot at magpaikot ikot. Ako, gusto ko sana itry pero nahiya naman ako sa dalawang kasama ko baka isipin nila isip bata..

Nakakatuwang panoorin ang asawa ko.. wooops si fluffy pala, parang batang first time lang maipasyal. Masyado sya naaliw sa mga istatwa na nakakalat sa tabi ng poste. Nung una nga hindi ko maintindihan kung ano purpose ng mga yan. Nung pinagmasdan ko, nag aayos pala sila kunwari ng mga wires.

Hindi ito ang unang beses na icecelebrate namin ni fluffy ang Christmas na magkasama, pero eto ang unang beses na icecelebrate namin ito ng mag asawa, i mean ng mag boyfriend/girlfriend pala. Aktuali, una kaming nagkasama nung 2008, umorder kami ng Pizza para icelebrate ang pasko. Nung nakaraang Pasko, hindi ko maalala pero alam ko magkasama din kami.

Bully bakit ka nakatalikod, camera shy ka ba?..

Fats please go away

2010-12-10T12:27:00.000-08:00

Ang larawan ay galing sa google

Hindi ko na maalala kung kelan ako huling kumain ng kakaiba sa labas. Hindi ko na maalala kung kelan ako huling naglakwatsa sa isang bongacious na restorant. Hindi ko na maalala kung kelan ko binundat ang aking tyan. Hindi ko na maalala kung kelan ako kumain ng bandehadong pagkain. Isa lang ang siguradong naaalala ko, matagal na kong nagda-diet.

Pero bakit walang epekto.., kaasar lang diba

Tamad ako magshopping, mas gugustuhin ko pang ilaan ang kayamanan ko sa mga pagkain kesa sa mga damit. Yan ang madalas naming pag awayan ng aking pinaka mamahal na motherdear.

Bunso kase ako, ( koneksyoness..?)

Promise, may koneksyon

Eto ang istorya, seryoso may kuneksyon talaga

Mga kapatid kong babaeng nakatatanda sakin pati ang aking motherdearest, mahilig sila magshopping ng damit. Every sweldo ata nila may bago silang damit. Motherdear ko naman sobrang kikay, sobrang fashionista! nakaka insecure much!! Ako ang ugly duckling saming pamilya. Aktuali truelaloo iyon dahil ako lang ang maitim samin. Kala ko nga dati ampon ako buti nalang kamukha ko yun ate ko kahit cheekbone lang sobrang happy na ko dun

Ako taga sapo ng mga pinag lumaan nilang damit, so no need na mag shopping. Ano pa't sasayangin ko ang aking kayamanan kung meron naman akong inaasahang damit na mapapasakin diba.. Ayan ang kuneksyon ng pagiging bunso ko, ang tagapag mana ng damit na pinag lumaan. Hindi naman sila talagang luma na luma na as in luma, yung tipong isa or dalawang suotan lang tapos palit wardrobe na uli. Kaya naisip ko na ilaan nalang ang mga kayamanan sa pagkain kase diba nga sabi ng iba, di bale ng gumastos basta pagkain

May dalawang okasyon akong pupuntahan, isa ang Xmas Partey ng kumpanya at pangalawa ay Kasal ng aking kaibigan. Nagsusukat ako ng party dress at formal dress na noo'y naisuot ko na, pero paksyet lang, bakit hindi na sila magkasya..? Yun yellow dress ko, kakabili ko lang noong September, Siyeeet tlaga, huwat hapen? 2 months lang naman ang nagdaan bakit hindi na sya magkasya. Pinagalitan ako ng aking motherdear, ayaw nya ipasuot sakin yung iba dahil luma na daw at malamang hindi magkakasya sa king malaking katawan. Naiiyak ako habang nagsusukat ng damit, anong nangyari bakit lumobo ako ng bongang bonga

Ah alam ko na, isisisi ko ito sa aking pagkakasakit. Nagkasakit ako ng tatlong araw, tatlong araw ako walang ginagawa sa bahay kundi nakahiga, tatlong araw akong hindi nakapag excercise. Sapat na bang dahilan yun para tumaba ako ng ganitech?! aheytreeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet!!

Sumbrero

2010-12-09T07:30:00.000-08:00

Kaninang umaga nagimbal ang mundo namin dahil pinamimigay na ang inaantay naming Gift Check at ticket para sa Christmas Party. X-cited ang lahat sa pagsugod sa floor ng HR. Ang weird lang lahat ng umaakyat nakasuot ng sumbrero.. napaisip ako.. what's with them.. ahummm..?

May libreng sumbrero pala kasama ng Ticket sa Christmas Party, ang bagong pakulo sa opisina! Black kay Fluffy at Brown naman sakin..

Para saan tong entry kong to..?

Wala lang gusto ko lang ipakita ang libreng sumbrero

Laiya Batangas

2010-12-06T06:26:00.000-08:00

Team Building ng dati kong team, ang Bravo. Hindi ko na knowing ang mga bagong miyembro, imbis na ako ang magplus 1 kay fluffy, ako pa ang naging plus 1 dahil sya ang inivite ng Bravo.

Aalog alog kami sa sasakyan ni boomthebitbox kase apat lang kaming laman, the rest nagsiksikan sa sasakyan ni Igih? Tama ba ang name..? pasensya na at mahina talaga ako sa names ng mga bagong miyembro, basta ang alam ko kalog yung newbie na yun

4PM ng makadating kami sa Laiya dahil sa dami ng stop over pero oks lang atleast nakakapag stretching kami. Naghahanap kase sila ng mabibilhan ng pang toma, gusto nila The Bar eh wala atang mahanapan out of stock sa iba

Nang makarating sa Sigayan Bay Resort, naghanap kagad ako ng mapupwestuhan (parang pusa lang noh) kase wala pa akong tulog galing ng night shift. Medyo makulimlim ang paligid nagbabadyang uulan ng malakas. After makahanap ng puwesto, nagsimula ng magtomahan at mag prepare ng mga lulutuin at pang pulutan.

Sinabi sakin ni fluffy na magpalit na ko ng damit bago ko ituloy yung mga ginagawa ko. Pagpasok ko sa CR may nakita kong parang bolang tumatalbog talbo sa dingding weird lang. Nung tinitigan ko shiyete otso nuwebe, palakang green na mas malaki pa ang paa kesa sa buong katawan. Hindi ako makalapit sa pinto baka talunan ako, nagiisip ako ng strategy kung pano ko makakalapit sa pinto ng hindi sya mabubulahaw. Powtek tumalon na naman, kelangan ko na lumabas bago ako dikitan nitong slimy thing na to. Pagbukas na pagbukas ng pinto sumabay sya ng talon malapit sa pinto. SHIYEEEEEEEEEEEEEEEEEEEET!!! napatayo lahat ng tao sa loob ng kwarto, nataranta si fluffy sabay akap sakin sa CR akala nya kung napapano nako. Tinuturo ko yung palaka pero hindi nya makita, hanggang si mcdo ang sumilip nakita nya nasa inodoro si slimy thing. Badtrip lang sobrang tinakot nya ko promise!

Si Khantotantra naka pose kasama ang baso na may lamang The Bar Lemon and Lime at Sprite. Si Fluffy tuwang tuwa na parang bata ang cute cute lang..hehehe *kilig*. Sa sobrang antok at walang tulog maaga akong pumasok sa kwarto, yung iba nagswimming habang umuulan at tinuloy ang inuman hanggang madaling araw.

Kami ni Fluffy ang pinaka maagang nagising at tumambay kami sa labas at nilibot ang lugar. Medyo umaambon, nanganganib hindi matuloy ang inaabangan snorkling. Inantay nalang namin magising ang iba para makapag luto ng agahan

After magsikain ng agahan, kahit malakas ang ulan pinilit naming matuloy ang snorkling kase sayang naman ang pinunta kung hindi matutuloy noh.. parang dumayo lang ako sa malayong lugar para matulog..

Sobrang lakas ng ulan and hangin, nangangatog na kami kaya lumalapit ako kay Khantotantra. Nung una hindi ko getch kung bakit may dalang sopdlink si Khantotantra.

ROAR!! Team Bravo!!

Hindi pa kami lumalangoy nyan pero para kaming basang sisiw sa lakas ng ulan. Hindi pa nauupload yung pektyur namin nung nagsnorkling kami, ihahabol ko nalang sa susunod na entry ko.

Pagkabalik namin sa resort, ligong ligo ako dahil malagkit yung pakiramdam. So dali dali akong nag ayos ng gamit para makapag ready na sa pagligo. Chineck ko muna baka andun uli si slimy thing bago ko isarado yung door. Gamit kong shampoo yung head and shoulder cool menthol (abah nag endorse pa!) na tatlong sache at isa lang nagamit ko, yung isa gagamitin ni fluffy. Segundo lang ata pagitan ng lumabas ako sa CR at pumalit si fluffy kase kelangan namin magmadali sa pagligo at hanggang 12nn lang kami dun. Biglang lumabas si fluffy hinahanap yung shampoo, sabi ko asa tabi lang ng sabon. Pumasok ako sa CR, hala wala nga yung shampoo eh dun ko lang naman iniwan yun, may mumu ata sa CR at biglang nagdisappear ang shampoo.. tsk tsk tsk.. dont tell me slimy thing ninenok mo ang shampoo namin, your so mababaw huh!

Kaasar lang after naming mag impake paalis tsaka lang umaraw.. ka badtrip lang diba!

Stop Over namin sa Hap Chan previous entry ko, nauna pah.. hahahhaa..

Hap Chan

2010-12-02T04:49:00.000-08:00

Netong nakaraang weekend, nakisabit kami ni fluffy sa outing ng Team Bravo. Aktuali, dati ko silang team, 2 years ago bago ako mapromote sa position ko ngayon. Share ko sa susunod mga pinag gagagawa namin sa outing, uunahin ko nalang muna etong pauwi na.

Bago kami bumalik sa Manila galing Laiya, kumalam ang mga sikmura at naisipang umistambay sa Hap Chan. Noon pa ko nacucurious kung ano lasa ng mga pagkain nila. Ang sabi katulad lang ng mga pagkain sa Binondo, pero mainam nadin na personal kong matry.

Unang hinatid ang Nido soup with Quail Egg na good for 12 lang, pero nakiusap kaming gawing good for 13, kase 13 kami. Sila na mismo ang gumawa ng paraan para pagkasyahin sa labing tatlong tao ang soup.

(may nakiki extrang daliri, nagmamaganda hehehe LOL)

Sumunod naman na hinatid ang Hakaw at Sharks Fin, ang paboritong dimsung ng bayan. Hindi kilala ng mga kasama ko si Hakaw, kaya dineadma nila, naku naku naku kung alam lang nila kung gano kasarap yan.

Hindi puwedeng mawala ang chili paste sa lamesa, mas sumasarap ang pagkain kapag maanghang.

Ang boneless chicken na medyo baliktad ang shot ko, gutom na ata ako nung kinuhanan ko ng pekchur etong ulam na to.

Syempre hindi puwedeng mawala ang paboritong Yang Chow, tatlong order sa tatlong lamesa ang inorder ni boombastic.

Beef Brocolli para maiba naman at para may maligaw na gulay, parang kami lang ata ni fluffy kumain ng broccoli parang hindi trip ng ibang kasama namin.

Ako nag suggest ng fish fillet kase ineexpect ko kasing sarap ng sa YingYing, well disappointed ako ng bonggang bongga. Wala sa kalingkingan as in!!.. Hindi sya masarap or siguro dahil nagexpect ako na masarap sya pero hindi na meet ang aking taste!

Sweet and Sour Pork, okay lang naman wala namang kakaiba sa lasa nya. Normal lang naman, walang kabooom kaboooom na lasa.

Birthday Noodle, aktuali may limang pirasong quail egg yan pero hindi na umabot sa pekchur kase naexcite mga kasama ko dinukot na nila.

At ang resibo Php 2,915.00 well mas mura padin sa Binondo.

Bitin na Kwento

2010-11-22T13:12:00.000-08:00

Last Saturday, my pinuntahan kami ni fluffy sa Malate. My hinanap lang kami, tapos diretso sa Doroteo Jose. Malamang itatanong nyo kung ano inasikaso namin, sa susunod malalaman nyo din, bibitinin ko muna kayo.

My gusto kase ako ipakita kay fluffy, nagustuhan naman nya yung place, bago lang kase sila 2 yrs palang. Gustong gusto ko talaga yung place, sana maging maayos ang lahat.

Sobrang bitin ba? Sa susunod promise..

First Date sa Starbucks

2010-11-12T12:47:00.000-08:00

Nung nasa Eastwood pa kame nagwowork, pinakilala sakin ni Marinela si Gloria Jeans. Nung una kamustahan lang kami ni GJ hanggang sa nabaliw ako sa kanya. Araw araw ko na sya binibisita simula nun, na parang hindi ko kayang tapusin ang buong araw hanggat hindi ko sya nadadaanan bago umuwi ng bahay. Sa sobrang kabaliwan ko sa kanya, dumudukot ako ng buto ng kape sa gilid ng cashier at ikikiskis sa panyo para hanggang nasa byahe naaamoy ko ang halimuyak nya. Kapag wala ng bango ang buto ng kape, isosoli ko kinabukasan. baet ko noh..

2 years ago, napromote kame ni batang bibo ~~mrs romantiko~~ at fluffy sa trabaho. Tinawag naming Thursday group ang bagong pagkakaibigan naming apat. ~~eww corny ba?!~~ Malamang, nagtataka kayo bakit naging apat eh tatlo lang kami napromote, xmpre isingit nadin natin ang aking besplen na si mr. romantiko. Uy, nakangiti si sanchor!

Unang nagkadebelopan si besplen romantiko at si bibong bata, kaya ngayon sya na si mrs. romantiko na besplen ko nadin. Madalas kami kumain ng pizza, hati hati kami sa bayad. ~~at laging lugi ako kase isang slice lang nakakain ko palage!~~ At doon nagstart ang pagiging close namin ni fluffy, dahil sya kumakain ng second slice ng pizza ko. Minsan nag eexperiment kami ng makakain, kahit ano lang basta makapag bonding kaming apat. Aktuali, date date-an ni mr. romantiko at bibong bata yun chaperon kami ni fluffy. LOL

Madalas ng tumatambay si fluffy sa cube ko, parang kabuti na susulpot sa gilid at bigla din mag spirit mode dahil tulog na. Nagkaron pa kami ng shift na sabado na kaming dalawa lang ang tao sa opis nagkukwentuhan, Kuwentuhan lang naman buong gabi hanggang umaga... pero... pero.. hindi pa kami nadedebelop sa isat isa kase taken sya dat time at taken din ako.

After 2 years,... ~~so, nitong taon yun~~.. lilipat na kami ng opisina at mamimiss namin ng bonggang bongga ang Eastwood kaya ang mga nalalabing araw todo sulit kami. Niyaya ako ni fluffy mag Starbucks, tumanggi ako ~~nagpakipot ako~~ dahil tutyal lang ang umiinom ng kape dun. Inisip ko, mamimiss nya ang Starbucks kaya todo aya sya eh may Starbucks din naman sa Medical City. Nakatatlong aya sya sakin, sabi ko next na aya nya papayag nakong samahan sya ~~makipag date sa kanya..~~

Sakto, sweldo namin niyaya uli ako ni fluffy na samahan sya ~~makipag date~~ sa Starbucks. Nagmumuni muni pa kami habang naglalakad dahil sinusulit na namin ang view sa Eastwood. Nang makarating sa Starbucks, umorder ako ng chocolate chip frappuccino sabay abot ng bayad. Humirit si fluffy dahil sya nag aya libre nya ko, natuwa naman ako dun kase libre. Nagkwentuhan muna kami ~~nagpa-cute muna sa isat isa~~ habang inaantay ang order namin. Biglang my naaninag kami sa gilid, si mr. and mrs romantiko nakasilip samin. Hala huli kami! Si mr. and mrs romantiko ang unang nagbigay ng malisya sa unang pagtambay ko ~~unang date namin~~ sa starbucks. Sa mga sumunod na araw, nagbago ang kilos ni fluffy, biglang nagkaron ng sweetness sa katawan.

Nakalipat na kami sa bagong opisina, nagsimula ng ayain ako ~~makipag date~~ kumain sa labas ni fluffy pero hindi ko nirereplyan. Pero kapag niyaya nya ko mag Starbucks sa Medical City sumasama ako.. nyahahahaha.. adik lang! Feeling close na kase ako kay Starbucks, naaapreciate ko na ang kanyang halimuyak. Pati si Goldilocks, naging ka close ko din ng di oras, lagi akong binubulaga sa locker ko.

Napapadalas na ang pagtambay namin pero hindi padin nahahalata ng ibang kaopisina. Si mr. and mrs. romantiko tahimik lang,..

Sa Starbucks din ako unang ninakawan ng halik ni fluffy.. not only once, and not twice.. but... aktuali hindi ko mabilang sa dami.. reaction ko.. deadma.. KJ ko lang.. ~~pero kinikilig ang gaga~~

Galing din kami sa Starbucks ng sinabihan nya ko ng iloveyou.. sinagot ko sya ng iloveyoutoo pero hindi ko pa sya sinasagot sa lagay na yun.. gusto ko lang sabihin para alam nya kung ano din nararamdaman ko pero hindi pa kami.

Kung pano ko sya sinagot,... kami nalang ni fluffy nakakaalam nun.. mambitin daw ba.. hahahha..

Hindi ko na ilalagay dito sa entry ko kase ang title ng blog ko, First Date sa Starbucks... eh hindi ko naman sya sa Starbucks sinagot..

Starbucks 2011 Planner

2010-11-11T11:53:00.001-08:00

Eto na naman at hindi magkanda ugaga ang mga pipol sa paligid ligid dahil out na naman ang Starbucks Planner. Nag start ata nung November 4 kaya kahit saan ako lumingon may humihigop ng kape, malamig o mainit. Kahapon nagtataka ako bakit si mrs romantiko nangongolekta ng order sa Starbucks at syempre dahil nagkukuripot ako kaya hindi ako naki join, inshort KJ ako kahapon. Dahil medyo slowness ang aking mind, ngayon ko lang naalala na adik nga pala sya sa planner. Si mrs romantiko ang naging inspirasyon ko para mag blog ngyon!

17 stickers daw ang kelangan at merong 3 covers ang planner: Cool Clean Stainless Steal, Maroon Velvet Fabric at Stained Dark Wood Panels. Hindi kase ako mahilig sa planner pero dahil sa matulungin ako, nakikijoin ako dati sa pagpuno ng stickers. Ngayon kaya, magiipon nadin ba ako ng stickers para magkaron ako ng sarili kong Starbucks 2011 Planner para maging IN din ako or tutulong nalang ako magkaron ng stickers ang mga friends ko para Christmas gift ko nalang sa kanila. hehehe..

Ocean Adventure Subic

2010-11-03T07:16:00.000-07:00

Matagal pala kong hindi nakagawa ng entry, paumanhin, medyo naging busy lang.. busy-busyhan.. hehehe..

Kung maaalala nyo pinakilala ko si fluffy sa family ko ng icelebrate ang birthday ko. 1 month na at xmpre icecelebrate naman namin ang aming monthsary.. ayieeeeeeeeee.. *blush*. Kakaiba kami mag celebrate, kung ang iba, gusto nila masolo ang isat isa.. ibahin nyo kami! Gusto namin icelebrate ang first month namin kasama ang mga importanteng tao sa buhay namin, xmpre ang family namin. Ibang level na itech..

Napag desisyonan namin na pumunta ng Ocean Adventure sa Subic. Mababaw lang naman kaligayahan ko eh, basta magbonding bonding lang at ma-enjoy namin ang lakwatsahan. Gusto ko makita ang sea lion at dolphin (parang bata lang talaga).

Hindi ko ineexpect na sobrang layo pala ng pupuntahan namin. Pinaka dulo ng Subic, at dahil hindi kabisado ni fluffy ang lugar ilang beses kami naligaw. Kawawang fluffy napagod kaka drive.

Nakakain na si fluffy nsa Xtremely Xpresso Cafe kaya sinuggest nya na jan kami kumain. Medyo may kalakihan daw ang servings dito.

Eto yung parang counter nila sa harap, maganda ang ambiance Cafe' na parang Bar na may touch ng 70's ang lugar.

Ice Tea ang inorder ni mommy, nanay at Gladys.

Eto naman ang inorder ni Imbet, Blue Lemonade ata tawag dito.

Eto ang inorder namin ni fluffy, Strawberry Lemonade. Nakakacurious, lemonade pero blue, diba dapat yellow or green? wala lang napaisip lang ako.

Menu nila sa counter

Eto ang BIG BEN pizza sakop buong lamesa. Thin and crunchy ang crust and hindi sya dry unlike sa mga ibang naglalakihang pizza, na kinulang ng sauce or kokonti lang ang toppings. Pizza nila malasa and nakakabusog talaga.

Eto ang order ni mommy, Creamy Carbonara. Sabi ni mommy nung una amoy weird daw, siguro dahil sa cheese, pero nasarapan sya. Hindi sya nakaka umay dahil nakadikit sa noodles yung sauce nya. Pang dalawahang tao yung pasta nila kaya kalahati lang nakain ni mommy at tinake out namin yung natira. Pag uwi sa bahay, infairness hindi sya napanis kahit sa tagal ng byahe namin.

Eto ang order ni nanay, nakalimutan ko itanong kung ano lasa pero sa tingin ko masarap sya.

Nakalimutan ko name nitong inorder ko parang seafood pasta at xmpre spicy. Hindi ko din naubos tong pasta dahil pangdalawahan sya. Tinake out din namin ang tira, yung kay mommy hindi napanis, eto napanis pagdating sa bahay... sayang..

Eto ang order ni Gladys, hindi ko din natanong kung ano lasa.

Dito kami pinaka na surprise sa order ni Imbet. Namili sya ng pinaka mahirap bigkasing pangalan ng menu at ang pinaka kakaiba talaga. Excited sila makita kung ano itsura ng food at kung ano ang lasa. Nang ihatid sa table namin ordinaryong meat balls lang pala. hehehe..

Kay Fluffy, baby backribs BBQ. Kasing lasa ng sa RACKS.

After namin kumain, nagmadali na kaming bumalik sa sasakyan dahil 1:45PM na. Ang alam naming start ng show ay 1PM, inshort, late na kami. Nakarating kami sa Ocean Adventure ng 2PM

Naikuha namin ng discount si Gladys, sinabi naming 10 yrs old palang sya kahit 14yrs old na sya. Sayang din yung discount. Adult Php 500 Child Php 420.

Una naming dinaanan ang Souvenir shop. Bumili kami ni mommy ng dalawang malinggit na dolphin para sa kanya at pasalubong ko kay Mrs. Romantiko.

Paglabas namin ng shop, bumungad kagad samin ang napaka gandang view. Sobrang relaxing ng view, sobrang nakaka tanggal pagod at stress.

Medyo may kainitan nga lang dahil tirik na tirik ang araw pero mahangin kaya hindi kami masyado pinagpawisan. Hindi namin maiwasang hindi mapatingin sa view sa sobrang ganda.

Dito kami nag enjoy, ang galing ng trainor ng sea lion dahil napapatawa nila lahat ng audience nila. Sakit sa tyan ang killer smile ng sea lion, sinong hindi mabibighani sa kanya.. hehehe.. Simula ng show hanggang ending, naka smile pati ang mga audience, kudos sa trainor ni simba.

Last na pinanood namin ang mga dolphin, grabe tuwang tuwa din dito ang mommy ko kase noon pa nya gustong makakita ng dolphin sa personal. Parang ako lang mommy ko, isip bata.. hahahaha.. Pero medyo bumabagsak na mata ko dito, eh pano, 24 hours nakong gising dahil galing pa ako ng trabaho.

Sobrang memorable ng first monthsary namin ni fluffy dahil hindi lang kami ang nagenjoy pati ang family nya at ang mommy ko. Sarap mag road trip, sana maulit uli kahit magkandaligaw ligaw basta masaya ang lahat. apir*

Celebration at YingYing

2010-10-17T17:57:00.000-07:00

Sa Ying Ying sa Binondo ang napili kong place para icelebrate ang birthday ko, big serving at mura pa. First week palang ng September nag try nako magpa reserved, sad to say 70 na daw nakareserved sa pinili kong date. Medyo nakakalungkot kase pinagmamalaki ko pa naman yung place dahil masarap mga food dun. Dahil sa may kakulitan, naka ilang beses ako nag try magpareserved. Ayun same ang sagot, pero if i want daw, mag walk in nalang at mag antay ng magiging available na table. Ininform ko mga sisters ko, walk in lang kami kaya bawal late.

10AM nag meet kami ni fluffy (gwapo ni fluffy) sa 711 para maaga kaming makarating sa Binondo. Kelangan makapag pa reserve ng mga tables. Andaeng tao kahit wala pang lunch time, puno na yung place. Sa wakas after an hour nakakuha kami ng 3 tables at pinagdikit dikit nalang

Nagulat mga kapatid ko andaeng tao sa loob, andaeng kumakain, sabi ng mom ko mukhang mabenta daw yung place kase andaeng nagte-take out.

Eto mga inorder namin:

Yang Chow (3 orders for 3 tables)

Syempre hindi puwedeng wala nito sa hapag kainan. The best ang Yang Chow nila kung makikita nyo sa picture, ang lalaki ng sahog at maraming hipon. Simot ang rice namin sa tatlong table, kahit hindi na lagyan ng ulam, solb na.

Soy Chicken 1/2

Eto ang favorite ni mommy na first time nya matikman sa Wai Ying at second time sa Ying Ying. Pati ang brother in law ko nasarap dito sa manok dahil sobrang malasa at makatas ang manok. Nilalagyan ng green onions na bumabagay sa sarsa ng manok.

Seaweeds and Century Egg

Spicy Seaweeds na parang gelatin ang texture. Bumagay ang pagka spicy nya para matanggal at hindi malasahan ang lansa. Yung Century Egg hindi ko natikman kaya hindi ko alam kung masarap sya or hindi. Malamang masarap kase naubos bigla.

Roasted Duck 1/2

Eto ang medyo na deadma sa mga order namin, you know why..? Malakas daw kase sa cholesterol. Nakalimutan ko kaseng may lahi nga pala kami ng highblood at hindi naman ako masyadong aware na macholesterol pala etong duck na ito. Siguro mga 3 piraso lang nabawas jan.

Pork Asado 1 kilo

Mabenta din itong Pork asado sa mga pamangkin ko, buti nalang isang kilo ang inorder ko. Good for 3 tables at may na pabalot pa kami. Maganda ang pagkaka marinate nila dahil malasa ang katas sa bawat kagat sa pork. Kaya kahit busog na, pinapapak padin ng mga pamangkin ko.

Lemon Chicken

Eto medyo nadeadma din tulad ng duck, kase matigas yung breading and sobrang maasim yung sauce. Actually naiintindihan naman namin dahil sabi nga sa pangalan nito "Lemon Chicken". Buti nalang at small lang ang inorder ko.

HAKAO (2 orders)

Nung una ay dineadma ng mga kapatid at pamangkin ko ang Hakao kase first time lang nila nakita yan. So, pinakilala ko sa kanila si Hakao, nilagyan ko yung plate nila para wala silang choice kundi kainin. Hindi nila expected ang lasa dahil weird ang itsura pero the best ang lasa. Sobrang nagustuhan ng pamangkin ko ang Hakao.

Fish Fillet Sweet and Sour Sauce ( 2 Orders)

Ang benta nito promise, sobrang sarap ng Fish Fillet nila gustong gusto ng family ko.

Eto ang the best sa mga orders namin, eto ang sa tingin kong pinaka best seller nila ang Fish Fillet. Dalawang order na tig isang kilo, so dalawang kilo ng Fish Fillet ang inorder namin. Hindi makaget over mga kapatid ko sa lasa.

Birthday Seafood Noodles

Dahil sa birthday ko, natural kelangan may birthday noodle. Sinuggest nung waitress na orderin namin ang Birthday Seafood Noodles dahil yan daw ang mabenta sa mga noodles nila at hindi naman sya nagkamali ng sinuggest dahil nagustuhan ng mga bata ang pansit.

Beef Brocolli

Eto mabenta din ito, dahil hindi ko sya natikman. I'm sure masarap dahil simot ang pinggan, so malamang sa malamang masarap nga sya.. hihihi..

At eto ang aftermath

My mom with my two niece, may pagkakahawig silang tatlo, mga bilugan.. wahihihi LOL peace tayo mom.. (sexy sexy ng mommy ko,,, ayun oh.. nambola pa biglang bawi)

Mukhang nasarapan ang family ko sa mga inorder ko kase happing happy sila sa mga pictures.

Ayun oh, parang baby face.. hindi halata ang edad sa mukha.. wahihihi.. pagbigyan nyo nako magbuhat ng sariling bangko.. bangko ko naman yun eh.. (corny ko lang)

At syempre, isinama ko si gwapong fluffy para ma meet ng family ko. Tuwang tuwa sila lalo na ang mommy ko dahil finally my pinakilala kong boyfriend sa mismong araw ng celebration ng birthday ko (hahaha..sobrang overwhelmed kase happy sila for me.. Uy! boto ang family ko!)

Belated Happy Birthday to me (late na kase tong post ko.. hihihi)

Birthday ko

2010-10-12T09:33:00.000-07:00

Masyadong late na tong post ko kase dapat last month pa to. Gusto ko lang i-share yung mga gifts na nareceive ko galing sa mga special na tao sa buhay ko.

Tumbler ng Starbucks from Payat (Thanks payat, sobrang naapreciate ko yung effort mo kahit wala kang tulog basta makapag spent ka lang ng time sakin.. salamat dahil pinagtyagaan mo ko)

Noon ko pa gustong magka tumbler ng Starbucks pero dahil sa mahal sya hanggang ligaw tingin nalang ako. Pero dahil sa birthday ko, yan ang gift ni payat sakin. Actually, second week palang ata ng September nung binigay nya sakin yan, sobrang aga pa dahil sobrang excited ako.

Pagdating ko sa office sa mismong araw ng birthday ko, bigla akong sinabihan ni mrs romantiko na wag ako lalapit sa cube nya. Eh, pano kaya yun, magkatapat cube namin. Maya maya pinakita nya na sakin ang gift nila ni chedengski. Sobrang cute ng cake ko yipeeeeeeeeeee.. again Starbucks uli.

Starbucks Chocolate Mousse from Mrs. Romantiko

At ang Pretzel para pandagdag design sa cake bigay din ni Mrs Romantiko. Sayang hindi ko nakuhanan ng picture yung pandesal na gift ni Mr. Romantiko.

Starbucks Blueberry Cheese cake from Chedengski

Formal attire, eh?! Nagkataon sa araw ng birthday ko kelangan magpapicture ng buong team namin para sa official.... hmmmm official.. ano nga ba tawag dun..? Official Team picture ba tawag dun..?

Gift ni doc sakin, isang pirasong kisses. hehehe.. nakakatuwa..

Starbucks again... Bigay sakin ni fluffy Starbucks Chocolate Chip.. Puro Starbucks ako nung birthday ko.. at hindi jan nag tatapos..

Sinurprise ako ni payat, Starbucks cake.. nakalimutan ko name nung cake. Akala ko yung tumbler na yung gift nya, may pahabol pa pala..

Dahil sa walang small candle naisipan nalang namin na gamitin yung candle kapag brown out. Abah,.. hinugasan ko yan bago itirik sa cake noh..

Last,.. ang gift sakin ni fluffy.. Thanks sa angel at thanks sa Starbucks Chocolate chip chuva.. ano nga pala name nung frappe na un.. alam ko mahaba un eh..

Next, .. celebration ng birthday ko kasama ang family ko..

Roxas Boulevard and Recipes

2010-09-15T13:18:00.000-07:00

Habang kumakain kami sa UCC, naisipan ni Chyng na next naming puntahan ang Baywalk para doon i-continue ang photoshoot (lahat ng picture galing sa dslr ni Chyng na si Harvey). Inantay lang namin tumila ang malakas na ulan then gogora na kami sa paglalakad. (parang my kinakasal na tikbalang, umuulan ng malakas habang matindi ang sikat ng araw).

Parang dalawang kanto bago makarating sa baywalk kaya chika to the max muna kaming tatlo. Then syempre photoshoot na naman, weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeh!

Hindi na makaisip ng bagong posing si payat kaya posing ng pang tamad daw muna, ano yan payat sasayaw ka ba ng ocho ocho?

Hala! wala palang cover ang aking tummy, di bale hindi naman kita ang aking mga fats kahit nag i-inhale exhale ako. (kahapon hindi ako nakapag hiphop abs, umuulan kase.. hahahaha LOL nitatamad lang ako ^_^ )

Inantay naming sumindi mga lights then babalik din kagad kami sa Robinson's. Walang araw natatabunan ng mga clouds kakagaling lang kase sa ulan.

Nakakagutom mag posing gora bangbang na kami pabalik sa Robinson's para itry naman ang Recipes na sinuggest ni Chyng.

Eto ang Gising Gising, hindi kumakain ng gulay si payat pero napakain sya ng di-oras. Hindi sa pinilit namin sya, dahil nasarapan sya. Ako naman walang problema, fave ko ginataang gulay, hihingi sana ako ng sili para durugin sa gulay hihihi parang Bicol Express. Actually hindi namin naubos yung gulay at inuwi ko para matikman ng mom ko. Nasarapan sya sa timpla at plano nyang gayahin ang pagkakaluto.

Eto ang the best, as in the best talaga ang pagkakaluto. Nakakatuwa naka separate na yung laman sa tinik and pinatong yung slice na laman sa ibabaw ng kalansay ng isda. Crunchy yun breading nya at ang sarap ng combination ng sawsawan nila. Malaki yung tilapia kaya hindi nakakabitin, swak na swak sa tatlong tao. Pero mas tinira ko ng tinira yung gulay padin :D

Eto naman lasang Chinese Imperial ng KFC, General Chicken ata pangalan nito na may talong. Inabsorbed ng talong yung sweet sauce kaya malasa din sya. Kahit ma-sauce yung chicken, crunchy padin yung breading.

Hindi nagkamali ng sinuggest si Chyng, tama the best ang mga sinuggest nyang food samin. Syempre hindi ito ang first and last na kakain kami dito, mauulit to for sure.

Lakwatsahan with Chyng

2010-09-13T11:32:00.000-07:00

Super duper hectic ng schedule ko last Saturday at the same time masama ang pakiramdam ko. Syempre bawal mag absent kase naka scheduled halfday ako, means, nag file ako ng vacation leave pero halfday lang, kelangan tipidin ang VL. At tutal weekend naman na kaya makakapagpahinga ng Linggo at Lunes.

Pumasok ako at kinausap ko ang mga Taiwanese na visitors namin about sa mga bagay bagay na dapat pag-usapan. Alas sais ang halfday ko pero 6:30AM na hindi pa tapos ang trabaho, medyo pumipintig na ang ulo ko sa kirot. Pagdating sa bahay umidlip muna sa tindi ng hilo at kirot ng ulo, may aatenan pa kaming binyag kelangan gumising at mag ayos din kagad.

Naligaw kami at nagpark sa maling reception, akala namin Kamayan yun pala Kamay Kainan, parehas kasing letter K ang simula nakaka confuse hihihi. Nakay Pachuchay pa ang mga pictures, i-blog ko nalang sa mga susunod na araw yung mga kinain namin. After naming mag eat all you can, dumiretso kami sa Lotsa (hindi ko na maalala kung tama ba yung name, masakit na kase ulo ko that time. Hindi na masyadong nagfa-function ang brain ko.). Tinignan namin yung place, naghahanap kami ng magandang venue para sa darating na birthday ng mom ko. After namin icheck yun place, uwian na pero ako hindi pa. Nagtext si Chyng nasa Lrt na daw sya, buti nalang malapit na ko sa Tayuman at nagpababa nalang ako sa LRT.

Tinext ko si payat nasa Makati pa daw sya nakikipag chikahan sa mga dating ka opismates. Kaya kami muna ni Chyng ang nagkita then sumunod nalang sya. Sobrang nakakatuwa parang matagal na kaming magkakilala the way kami magchikahan.Mas lalong naging masaya ng ilabas ni Chyng si Harvey (tama ba ang name hihihi medyo hilo padin ata ako until now). At naka prime lense sya kaya ang kinis kinis ng mukha namin at dalawang tigyawat ko lang ang visible sa pictures. At eto pa.. pangarap maging model ni payat, kaya tuwang tuwa ng gawing model ni Chyng at walang pakundangang nag pose ng nag pose si payat.. hahaha..

I Love My Bag, panakip sa mga naglalabasang taba sa mga sagigilid ng aking beywang. hihihi.. Parang commercial lang ng Lesofat nyahahah.. I-cover ang mga fats, hayz.. itutuloy ko na nga ang aking HipHop Abs para hindi na kelangan magtago sa malaking bag.

Si payat feeling model ng stairs, ganda ng kuha panira lang si manong sa likod gustong maging extra. Buti pa si payat hindi kelangan magtago sa bag.

Nagsama ang parehas na payat parang nakakahiyang tumabi, kitang kita kagad ang kinaibahan ko sa kanila,.. Nakaka-inggit!! hihihi

Naghanap kami ng matatambayan para ituloy ang chikahan and sinuggest ni Chyng sa UUC, masarap daw mga cheese cakes dun. Inorder ni Payat ang Oreo Cheese cake and kami ni Chyng prehas ng inorder, i think it's Blueberry cheese cake. Then again, paumanhin hindi gumagana brain ko that time, paki correct nalang me kung mali.. hihihih..

Picture palang yummy na, sobrang thick and creamy ng cheese cake nila as in thumbs up talaga. Isa ang UUC sa mga kinatatakutan naming pasukin, takot kami ma shock sa price pero affordable naman pala Php 99 ang isang slice.

Ang Oreo Cheese Cake ni payat (gitna) masarap din naman pero naliligaw ang tinidor nya sa platito ko. Masarap din naman pero first time ni payat pumuri sa cake na hindi chocolate.

Ang babaeng hindi maawat sa pag posing, sige na nga bibili na ko ng prime lense para gumanda na din ang mga kuha ko ^_^.

Pasaway na tigyawat yan, naki posing pa kasama ang cheese cake, inpeyrness magaganda mga pictures namin. Salamat Chyng at Harvey sa mga nag gagandang pictures dito sa blog ko :D.

Travel Expo

2010-09-07T16:04:00.000-07:00

Lately natatamad ako mag blog, natatamad ako mag work, natatamad ako mag Facebook, at natatamad ako kumilos kapag asa opisina. Iniisip ko, baka dahil amfanget ng location ng kinauupuan ko, asa tabi ng kanto, as in kantong kanto. Amfanget sa pakiramdam, sana ilipat na ko ng cube ayoko dito.

Nwei,... simulan ko na nga ang kwento...

Nakareceived ako ng message galing kay Chyng about sa Travel Expo sa Megamall (buti nalang binuksan ko uli FB ko). Kung mapapansin nyo, wala kaming out of town ni payat or never kami nakatungtong sa lupa or nakalanghap ng sariwang hangin sa ibang bansa and you know why?... why?!! why nga ba??!! Takot kaming lumayo kay Manila, close kami hehehehe..corny.. Elib nga ako kay Chyng, nakakapag lakwatsa magisa.. nakasurvive pa ng Sagada.. ASTIG!!

Ayun na nga, Saturda after shift ay gumora bang bang kami sa Megatrade, nauna kami ni payat sa Megamall. Pagpasok namin, kabooooooooooom!! nakakaloka at nakakahilo sa dami ng tao. Naloka ako sa dami ng puwedeng puntahan, nahilo ako kakapili pero nag end up kami sa wala as in wala paksyet lang diba. Nyeta! Php88 lang airfare, kumuha kami ng number pang 386 kami, alas kwatro na no# 120 palang inaasikaso nila. Malamang tinubuan na kami ng ugat at dahon bago tawagin ang number namin. Minabuti naming lumabas muna at maghanap ng mauupuan, nabugbog ang maganda kong katawan kakabungo ng mga taong nasasalubong sa daan.

Dumating si khantotantra galing Quiapo at namili ng maraming DVD plano daw nya mag dvd marathon. Dumaan lang sa mall para kamustahin kami den umalis din sya kagad after mag hi and hello. Alas singko ng dumating si Mapanuri at Spiderham, nagtext at nasa entrance na daw sila. Wala pa atang kinse minuto tinagal nila sa loob, hindi nila nakayanan ang dae ng tao.

Nakakapanlumo, hinayang na hinayang ako. Siguro kung umaga palang andun na kami ni payat siguro nakakuha kami ng number kagad at nakapag pa book kami. But nwei, siguro may rason kung bakit hindi kami nakapag pa book, baka hindi pa ngayon ang panahon para makaamoy ng sariwang hangin sa Cebu at Bohol. Hindi pa ngayon ang panahon para masilayan ang Singapore. Masaya pa naman ako sa amoy ng Recto, kuntento pa naman ako sa magandang view ng squatter. Sa susunod suswertihin din kami!!

Niyaya ko nalang sila kumain at mag dessert para naman sumaya saya ako ng konti. Napadpad kami sa Crepes, first time kumain nila Mapanuri dito.

Inorder ko Banana Chocoloate Almond Temptation Crepes Php 109 or 199 nakalimutan ko na basta lagpas isang daan. The best talaga, pangtanggal pagod, stress, ng pagka haggard at pagka exhaust. Messy sya kainin pero kiber kahit bumubulwak yung ice cream kering keri padin.

Eto naman yung order ni Mapanuri, Banana de Leche parang kaseng lasa lang ng ice cream ng inorder ko. Kinaibahan lang walang chocolate syrup.

Eto yung kay Spiderham, Cheesy Hotdog na missing in action! Parang sinasabi nung hotdog: hanapin nyo ko.. hanapin nyo ko.. hindi nyo ko makikita.. hulaan nyo kung asan ako. Actually, hindi inubos ni Spidey yung Cheesy Hotdog, napagod ata sya kakahalukay sa hotdog na nakikipag laro ng hide and seek.

Sarap kumain!!

Yung mga pictures galing kay Mapanuri ^_^

Bonding bonding..

2010-09-03T13:57:00.000-07:00

Bago umalis ng bansa patungong Japan si tikling, nagbonding bonding kami. Eto nga pala yun dapat na part 2, eto yung Part 1 (Frostings).

After namin makitambay at makisalamuha sa mga nakatambay sa labas ng Starbucks ay dumiretso kami sa Conti's (again?! pang ilang entry ko na nga ba 'to?! paumanhin nakaka-adik naman kase yung cake nila eh ^_^ )

Hindi ko nakuhanan ng picture yung mga cake na inorder nung ibang kasama namin, medyo bangag at pagod na ko that time. Pinipilit ko na nga lang idilat mga mata ko, pinipilit ko na lang pakilusin ang katawan ko, pinipilit kong makitawa kapag nagtatawanan sila dahil parang natutulog na ang utak ko. Hirap pala ng ganun noh, kapag sobrang pagod na ang katawan, hindi na tumatalab ang kape.

Dahil antok na utak ko nakatulala na lang ako sa menu at inaantay nila kung anong order ko. Nakita ata ni Guile na hirap nako magisip, sinuggest nalang nya Baked Prawns (Actually nakalimutan ko na name). Yung isa binigay ko kay Yman hindi ko na kayang ubusin hindi na kayang mag digest ng tyan ko, sobrang antok na din sya.

Eto order ni Guile, Baked Salmon. Hindi ako mahilig sa Salmon pero inpeyrness masarap sya at the best ang pagkakaluto hindi malansa. Yung iba dahil malayo yung plate nila, hindi na mareach ng camera ko and sobrang nghihina na talaga hindi na makakilos sa kinauupuan.

1AM na ako nakarating sa bahay, hindi ko ka namalayan nakatulog pala ako sa taxi buti nalang ginising ako ng tropa ko at kelangan na daw naming bumaba.

Chika chika muna pagdating sa bahay, gising pa mommy ko inaantay pala ko makauwi. Inuwian ko sya ng Baked Macaroni. Kelangan matulog kagad maaga pa kami gigising at magbobonding din kami ng mom ko.

Kinabukasan, kumain kami ng brunch ng mom ko sa WaiYing Tondo malapit sa Metropolitan Hospital. Bonding bonding namin ng mom ko ang kumain. Sabay naman talaga kami kumain, pero syempre may halong kwentuhan yun.

Inorder ng mom ko Soy Chicken tapos ako parang sweet honey chuva pork, nakalimutan ko name at nakalimutan ko sya kuhanan ng picture dahil gutom nako. Ano ba yan nagiging makakalimutin na ako, napapagod ata ako sa byahe ko papasok at pauwi galing opisina.

Maga pa yun mata ng mom ko halatang medyo bagong gising lang kami, napuyat dahil late ako umuwi.

RBC at Yoshinoya

2010-08-30T13:18:00.000-07:00

August 21, 2010 nang lumipat na kami from Eastwood IBM to Rockwell Ortigas. Maganda and tahimik naman sa RBC pero walang makainan at malakwatsahan. Sobrang layo ng nilalakbay ko papasok ng opisina. Biruin mo yun, limang sakay papasok palang at malayo layong lakaran pauwi. Ayoko kase magtaxi, OO kuripz na kung kuripz, pero sapilitan pa talaga bago ako mapag taxi

Una kong pinuntahan sa bago naming opis pagdating na pagdating ko, syempre ang pantry. Sa Eastwood, Pepsi products ang drinks, ngayon pinasarap na... tantananan tanan.. Coke Products na (ambabaw ng kaligayahan ko). At hindi puwedeng mawala ang ice tea, pineapple juice, orange juice at Milo. (Ms. Chyng Reyes, wala ng Four Season mahal daw ang isang Litrong Del Monte hihihi ^_^)

Dati ayokong tumambay sa pantry, dahil hindi puwede tambay unless walang kumakain. Wala kaseng mapuwestuhan yung mga kakain talaga dahil kokonti lang ang lamesa at silya. Ngayon marami ng upuan at malinaw na ang palabas sa TV.

Si Mrs. Romantico, naki extra sa picture.

Ang aking umaalog alog na cube. Dito sa opis kanya kanyang set up kami ng computer. Kapag magulo ang mga wires, malamang lalaki owner nung cube, kapag parang OC ang pagkakaayos, malamang babae owner. hehehe

Sa tabi ng daanan ang cube ko, kaya medyo hirap na ako magblog, daanan ng mga pips eh kitang kita ang monitor ko.

Sa ibaba ng building may maliit na pond, mas gusto ko yung ambiance dito. Fresh na fresh, mahangin, maraming puno, hindi polluted, talagang tahimik.

Kinuhanan ko ng picture yung pinto sa lobby, tinawag ako ng guard bawal daw mag picture picture.. hihihi peace tayo manong guard.

Monday shift, walang mabilan ng pagkain sa paligid, buti nalang may jjamppong yung ka opismate ko. Unang pagkain ko ng Lunch sa maganda naming pantry, at syempre ang drinks ko Coke.

At dahil hindi pa ako familiar sa lugar at maliligawin ako, nagpasundo ako kay payat tutal matapang sya pumunta sa mga lugar lugar. Pagpunta namin sa MRT, Shocks, nung nakita ko kung gano katarik yung hagdan parang nanlumo ako sa nakita ko. Kelangan ko muna kumain ng heavy meals bago makaakyat sa hagdan, baka himatayin ako sa taas. Pumasok muna kami ni payat sa Megamall A para maghanap ng makakainan.

First time namin kakain sa Yoshinoya, medyo nangangapa pa kami kung ano masarap. Inorder namin Beef and Tempura (nakalimutan ko name) ang sabi good for two na daw yan. Umorder din kami ng dessert, parang kakapiranggot lang sya.

Hinati namin ni payat sa gitna yung rice doon sa plate na unang sinerve samin. Don sa kalahating rice, busog na ako. Abah si payat umorder ng dalawang extra rice pa, hala napagod ata sa pagsundo sakin sa Ortigas. Nakatatlong rice, saan kaya tinago ni payat yung ibang kanin sa tyan nya.. hmmmm...

Frostings Cupcake

2010-08-24T11:47:00.000-07:00

Last Saturday, nagkita kita kami ng mga college friends namin ni payat. Actually, ngayon lang uli kami nagkakitakitaan after 4 years. Babalik na kase sa Japan si tikling, bigatin dahil programmer sya don.

Syempre nagmeet kami ni payat sa Araneta at sa Trinoma na namin meet yun iba. Si Guile, sa TimeZone na namin nakita, tambololong sobrang huggable na parang teddy bear. Dahil sa late yung iba, bumili muna kami ng makakain pamatid gutom. Syempre kasama ko si payat dahil nasa isang circle of friends lang naman kami nung college. Pero hindi sya nag stay, kase may pupuntahan pa sila ni mama (mama din tawag ko sa mama ni payat).

Nauuso mga cupcakes ngayon, kaya naglilipana na sila. Binili naming cupcake Dulce De Leche Premium and Belgian Chocolate Premium, Php 55 isa. Si payat pumili nyan.

Parang trip ko yung Choco Lava, ang cute idisplay sa bahay, Brazo De Mercedes, parang ordinary lang itsura.

After namin bumili ng cupcake, sa Starbucks namin kinain. Buti hindi kami sinita nun guard, hindi naman mangangamoy ang cupcake.

Red Mango

2010-08-20T11:58:00.000-07:00

Kapag nag vu-view ako ng mga picture sa Facebook, nagba-blog hopping, or nag vu-view ng avatar sa YM madalas my RedMango. Akala ko ice cream, frozen yogurt pala. Daming naglipanang yogurt ngayon, may nakita pa nga ako parang tutti fruitti sa SM San Lazaro. Sa sobrang curiousity, hinatak ko si payat pati mga ka officemates nya sa Trinoma. (Nagpakalayo layo pako, meron pala dito sa Eastwood, ang shunga shunga ko lang).

Dahil hindi mahilig sa yogurt mga repapips ni yatpa, hindi na sila sumama sa paghahanap. Sige lakad lang ng lakad hanggang sa makakita kami ng sobrang bongacious na pila na akala mo pila sa block buster movie. Ang OA sa haba ng pila!! First time palang ako makakakain ng yogurt, sobrang excited, feeling ko hindi na ako loser dahil IN na IN na din ako.

Isa lang inorder namin Yogurt + Mango + Peaches + Sliced Almond medium size, hati na kami dun.

Medyo parang na shock ng kaunti ang dila ko, hindi ko naman expected ang lasa. I thought matamis sya like ng mga ice cream, maasim pala sya.. hahahah.. obvious bang medyo napag iiwanan na kami ni payat, hindi namin alam na maasim ang yogurt.. hahahaha. Habang tumatagal medyo nasasanay na ang dila namin sa asim, parang unti unting tumatamis or naiimune na dila namin sa lasa. Infairness, matamis ang mango and peach samahan pa ng almond kaya oks nadin kami.

(Pansinin nyo ang back ground ni payat, ang daeng nakapila)

After maubos ang RedMango, pinag usapan namin kung mauulit ba pagkain namin dito. Hmmm, siguro pass.. kanya kanyang panlasa lang naman.. narealize namin, hindi pala kami mahilig sa yogurt. =)

Ying Ying Tea House Binondo

2010-08-17T17:04:00.000-07:00

July 31, 2010 pa to, now ko lang na post...

.... Ang hirap pala hanapin ni YingYing.

Lubog na Recto sa sobrang lakas ng ulan pero gora padin ang mga lola. May katangahan nga lang akong ginawa, hindi ko inintindi ang instruction kung pano hanapin and puntahan ang location ni YingYing (inshort, naligaw kami!). Bumaba kami sa LRT2-Recto tapos nilakad namin hanggang makarating kami ng Sta. Cruz Avenida. Medyo iritado na si payat, eh pano sobrang liit ng payong nya pero inpeyrnes, nakatulong naman hindi nabasa bumbunan nya.. hihihi peace tayo payat.

Pagdating sa Ongpin, laking tuwa namin nasa Binondo na kami. Pero hindi pa pala dun ang destination namin, nakanantootsi! Dasmarinas nga pala kami, ayun sinimulan uli ang paglusong sa baha. Naninigas na mga paa namin sa sobrang lamig, pagod kakalakad at sinabayan pa ng gutom. Hndi ko naman alam na mahaba pala ang Dasmarinas Street.

Hindi na maipinta mukha ni payat pagdating namin sa YingYing. Kelangan na naming makakain nagagalit na mga alaga namin sa tyan.. hihihi (^_^). Pagpasok, sobrang queuing... Meron silang tatlong palapag pero puno ang lugar. Merong anim na grupong nag-aantay sa 1st floor. Umakyat ako sa second floor, arkilado pala sya kapag Sabado. Akyat ako sa 3rd floor, ganun din queuing, tatlong grupo nagaabang makaupo. Binalikan ko si payat sa 1st floor at nag antay kami ng 30 minutes bago nakaupo

Medyo natagalan kami umorder, hindi ko alam kung dahil ba sa sobrang daming choices at nahihirapan kami pumili or sa sobrang gutom at talagang hindi na kami makapag isip. Sobrang baet at accomodating naman ang mga waitress nila. Lagi sila naka smile every time magseserve sila or lalapitan nila mga customers nila. Tinanong ko nalang kung ano ang best seller nila at sinuggest ang Sweet and Sour Fish Fillet. Syempre hinding hindi ko pwedeng kalimutang orderin ang peborit ko, YangChow. Umorder din kami ng Hakao pero last na daw yung hinatid sa katabing table, sayang.. (alas dos ng hapon ubos na kagad ang Hakao, malamang sa malamang masarap sya) excited pa naman ako ipatikim yun kay payat dahil mahilig sya sa hipon. Actually, hindi ko padin natitikman, sinabi lang sa blog na masarap ang Hakao (n_n').

Bawat table merong mug na ang print ay mukha ng pera. Sa table namin limam piso, sa kabilang table parang sampum piso pero hindi namin matitigan baka isipin nun kabilang table naglalaway kami sa order nila.

Unang hinatid ang siomai, blurr ang picture, dim light ang ilaw nila tapos umuulan pa kaya walang enough source of light. About sa siomai, depende naman kase sa mga panlasa natin pero mas nagustuhan ko ang siomai ng Wai Ying.

Kay payat ang Mango Shake, sakin ang Pineapple shake. Nagustuhan ko yung shake nila, hindi sya nang galing sa delata na nilagyan lng ng durog na ice. Talagang galing sya sa pinya, merong makakapang hibla ng pinya.

Ang peborit kong YangChow, inpeyrnes.. mas cheap, mas madami at mas masarap sya sa YangChow ng NorthPark. Kapag nagke-crave ako nyan alam ko na kung saan ako pupunta.

Ang Sweet and Sour Fish Fillet na good for 4 person. Cheap din sya kung icocompare sa mga Chinese resto sa mga malls. Crispy yung breading, walang lansa, malinamnam yun taste and walang naligaw na tinik.

At ang resibo.....

Connecticut Greenhills

2010-08-10T12:09:00.000-07:00

KhantoTantra and Ang Babaeng Lakwatsera

Contis Part 1 (Ang aking magandang experience sa Conti's Greenbelt)

Contis Part 2 (Ang masarap na Bravo Mango)

Nagyaya mag Contis si Mapanuri after nya mabasa yung entry ko last month. Plano dapat namin sa Serendra pero sabi ni SpiderHam, mahihirapan kami umuwi kaya sa Greenhills nalang. Out ko ng 11AM, si KhantoTantra naman ay 1PM at si SpiderHam 2PM. Si Mapanuri i-meet nalang namin sa Contis. Medyo masama na pakramdam ko that day pero dahil sa palabra de honor syempre gugora ako.

After ng shift ko natulog muna ako hanggang sa dumating ang 1:30PM. Tinatawagan ko si Mapanuri pero hindi sinasagot ang phone, yun pala nakatulog. Buti nalang at kinulit kulit ko ang pagtawag hanggang sa nagising na sya and nagprepare na para sa pagkikita. Nagtaxi na kami para mabilis na makarating sa Greenhills. Natraffic kami papunta dahil dalawang lane ang ginawang parking lot ng isang university na malapit doon. Bumaba kami sa mismong Greenhills Center dahil hindi pa namin alam kung saan ang Contis. Hindi ko na iku-kwento kung saan saan kami nakarating at kung pano kami nagkanda ligaw ligaw at malamang mahabang istorya at telenobela ang mangyayari dito.

Maliit lang ang Conti's sa Greenhills kung icocompare sa Greenbelt. Siguro ay medyo may katagalan na ang Conti's dun kaya medyo amoy lumang kahoy ang lugar (woops pasensya na po pero yun lang naman po ang observation ko). Sobrang kipot ng daanan at mageexcuse ka pa sa mga nakaupo bago ka makakadaan kung pupunta ka sa CR, cashier or palabas. Isa pang napansin ko ay dinedeadma kami ng mga waiter nila at nagkwe-kwentuhan lang naman sila sa isang sulok. Nung may dumating na grupo na medyo nakapostura ay todo asikaso sila, napaisip tuloy ako, eto ba ay dahil: A) Suki sila sa lugar na yon. B) Dahil ba mukha kaming bagong salta at basang sisiw. C) Dahil hindi kami mukhang mayaman at mukha kaming hindi marunong magbigay ng tip. Hindi kase yun ang naexperience ko sa Greenbelt, kahit naka t-shirt lang kami ni payat ay inasikaso kami ng mga waiters doon.

Lahat ng larawan sa ibaba ay kuha ni Mapanuri.

Order ni SpiderHam

Cheesy Baked Macaroni Regular: Php 160.00

Macaroni noodles and chicken enveloped in mushroom sauce, topped with mixed cheeses

Native Coolers

Black Gulaman & Sago (70)

Moist Chocolate Cake (Php 70.00)

Order Ko

Linguine in Pesto Sauce Linguine:Php 195.00

Rich green basil sauce served on delicious linguine

Order ni Mapanuri

Chicken Pastel (Php 195.00)

Chicken chunks, carrots and potatoes with mushroom sauce deliciously eaten with flaky crust served with garlic rice or with Paella Rice

Mango Bravo (frozen) (Php 120.00)

Order ni KhantoTantra

Chicken Tocino (Php 125.00)

Mocha Frappe (125)

Oreo Cheesecake (Php 70.00)

Venetto Pizzeria San Lazaro

2010-08-06T11:18:00.002-07:00

Last - Last week, pinanood ni mommy and eldest sister ko ang Cinco. Niyayaya nila ko pero ayoko dahil sobrang matatakutin ako. Ayoko nga pagudin sarili ko kakatitig sa kisame. Kase kapag nakakapanood ako ng joror hindi ko maipikit mata ko, naiimagine ko yung napanood ko, shiyeet lang diba. So nung sabado naman pag-uwi ko excited na binalita ni mommy na manonood naman daw sila ng Hating Kapatid, pero hindi nya ako ininvite, alam nya hindi na naman ako sasama.

Sunday, nakaplanong irenew ko ang contract sa SmartBro. Acutally nung April pa nila pinadala yung renewal form pero dineadma ko lang. Iniisip ko kase as long as nagbabayad kami monthly, automatic renewal na sya. Nakakatamad naman pumunta sa Smart Center haba ng pila tapos andae pang echeburetche na hihinging requirements. Pero tutal wala naman kaming planong magpalit ng internet provider at ayoko ng PLDT, kaya sige gora nalang sa pagrenew. Malamang itatanong nyo kung bakit ayoko ng PLDT, eh pano ba naman naka ilang bayad at balik ako ng aparato sa SM dahil laging sinasabi nila walang port sa lugar namin, Lech! nakakapagod pumila at magbayad ng paulit ulit ng hindi mo naman nagagamit yung binabayaran mo.

So going back, ayun si agent ng SmartBro ang pupunta sa bahay namin para sure na sure na irerenew ko ang contract and syempre may kumisyon sya dun. Ang available na freebies nalang eh HP printer, WD 320GB HD and cellphone. Dati merong SmartBro kit and Laptop, malamang ubos na. Dahil meron nakong Seagate 500GB, binigay ko nalang sa kuya ko yung WD 320GB HD, uy sweet sweet ko naman, hihihihi.

Nagreready na ang aking mother dear para sa date nila ng sister ko ng biglang nagbago isip ko at inimbitahan ko sarili ko sa date nila. Nasa SM na ate ko at nakabili na ng ticket for two, hindi naman kase aware ate ko na kasama ko kaya ako nalang bumili ng ticket ko. Oks naman yung movie, hindi sya corny and tawa ng tawa yung mga tao sa paligid namin.

After namin manood ng sine, naisipan ko itreat yun dalawa. Hindi mahilig sa Italian food ang nanay ko, gusto nya Chinese food. Si ate ang mahilig sa Italian food, kaya gumora kami sa Venetto Pizzeria.

Inorder namin Pesto Pasta with Chicken Php 235, Bacon CheeseBurger Half Php 105, Special Pizza Half Php 125, RootBeer Php 50, Coke Php 50 and Brewed Coffee Php 65.

Sa sobrang excitement, nakalimutan kong kuhanan ng picture yung main plate kaya yung plate ko nalang ang kinuhanan ko. Paumanhin at may kagat na yung bread, hahahaha hindi ko matiis gutom nako. Masarap yung pagkakaluto nung Pesto kaya naparami ang kain ko. Dahil sa hindi mahilig sa pasta ang nanay ko, napilitan talaga ko ubusin yung tira sa main plate.

Eto yung Bacon CheeseBurger Half and Special Pizza Half. Nasarapan kami sa Bacon CheeseBurger, i wonder kung bakit sinabing CheeseBurger eh hindi ko naman mahanap yung Burger (umiral na naman ka cornihan ko, pero promise hinanap ko baka may durog na beef patty pero wala kong nakita).

Nakita ko na tinatabi ni ate yung sibuyas pati ang green pepper

Ako: "Mommy tignan mo si ate oh, hindi kinakain yung sibuyas pati yung green pepper".
Mommy: "Beh, alam mo ba ang sibuyas pampaganda yan. Kikinis ang mukha mo at mawawala yung ubot sipon mo" (galing mambola ng nanay ko)

Ate: "Ows?, kumakain naman ako ng sibuyas kapag sa ulam, ayoko lang sa pizza"

Ako: "UU, Ate, niresearch ko ata yan. Ang sibuyas ay parang Anti-biotic, tumutulong magamot ang mga sakit natin! (huwow parang si kuya Kim Atienza lang!).

Ate: "Sige na nga kainin ko na

Ako: "Mommy, iniwan padin ni ate yung green pepper"

Mommy: "Beh, alam mo ba na punong puno ng vitamins ang green pepper"

Ate: "Ows, ano ba vitamins nito"

Ako: "Ang Chili at pepper, ang vitamins ng ating brains. Hindi sya pampatalino pero tumutulong ito para bumilis ang ating pag pick up or pampabilis magisip."

Ate: " Ah ganun ba, sige na nga kainin ko na nga din" (kinain ng ate ko para matigil kami ng mommy ko kakahirit hihihihi)

After naming kumain ay nagpa pedicure kami ng ate ko, nakakahiyang aminin pero virgin pa ang mga kuko ko sa paa. Actually, 30 minutes kaming naghatakan ng nanay ko papasok ng Spa dahil ayaw ng nanay ko na ipagalaw ang magaganda kong kuko. Nakailang beses ata sinabi ng nanay ko sa pedicurista na first time ko lang magpapa pedicure at wag sisirain ang magandang korte ng nails ko. Sabi nung pedicurista, opo ma'am obvious naman pong virgin pa yung kuko ng anak nyo, halatang hindi pa nagagalaw. Pinili ko eh bloody red, ang cute cute at ayun wala ng nagawa ang nanay ko. Cute naman ang kinalabasan eh.. wahihihi.. Ansarap makipag bonding, sayang at hindi nakasama yung isa kong ate, busy eh.

Kahit may sakit ang ate ko, ganda padin sa picture, winner! Hanggang sa muli..

Stackers BBQ Burger Bowl

2010-07-30T13:14:00.000-07:00

Nagresearch ako kung saan sa Binondo located ang Ying Ying, nakaka curious sya promise! Maraming nagba-blog about Ying Ying. Nakaka takam ang itsura ng Hakao sa mga blogs na nabasa ko. Pero napa overtime ng 2 hours, wala ng time para magkanda ligaw ligaw sa Sta Cruz at Binondo, may pasok pa mamayang gabi si payat. Tutal andito naman kami sa Eastwood at maraming kainan, dito nalang muna hahanap ng makakainan.

Sa labas kami nakakuha ng table, maraming tao sa loob ng Stackers. Dahil sa marami akong gutom, marami rin ang inorder ko.

Unang hinatid ang drinks and ketchup. Rootbeer Php 35 16oz ang kay payat at Lemonade Php 45 16oz ang sakin na may slice ng lemon sa loob.

Order ni payat Chicken Nuggets Php 115. Hindi nya nagustuhan ang dip, strong ang BBQ flavor lasang lasa ang spices. Hindi namin naubos yung fries kase wala namang kinaibahan sa ibang fries may itim itim pa un dulo. Yung Nuggets, hmmm oks lang naman, nothing special.

BBQ Burger Bowl Php 155 Quarter Pound Beff on Salad Greens with Cherry Tomatoes, Jicama, Cilantro Corn Kernels, Crispy Strips with Ranch Dressing and Sweet BBQ Sauce. grrrrr.. natulala si payat habang pinagmamasdan ang kasarapan ng aking pagkain. Hindi ko namamalayan sunod sunod na pala ang subo at walang pahinga. (Ako naman ang umorder nito)

Mahirap idescribe kung ano ang lasa pero pagbasihan nyo nalang ang litrato sa ibaba at kayo na humusga! And *poof* whoala! na whoala ang laman ng bowl, magic! (wenk corny!).

Last na order, Philly Chiz Burger Php 150. Napanood ko sa TLC (Cable Channel) Man Vs. Food ni Adam Richman, ang challenge uubusin ang mahabang Philly Chiz Burger para malagay ang picture at name sa wall of fame. Grabe bilib ako sa bitukang meron sya. (Ako umorder nito pero si payat ang kumain ^_^ payat pero malakas kumain).

Resibo... Bakit nga ba ang hilig naming picture-an ang mga resibo namin? Sagot, remembrance ata?!

Lechon Ampalaya at Tofu Fish Fillet

2010-07-30T12:00:00.000-07:00

Hey! It's been a long time since my last post. Woops, last week lang pala yung last post ko. Well, I've been very busy these past few days. Walang masyadong gala at lakwatsahan. Nwei, last Wednesday, I went to the hospital for my check up. My last check up was year 2008 pa and the doctor had told me to come back after 3 months. (Teka tagalugin ko na nga lang baka hindi ko mapanindigan ang TagLish ko!) Gee, bumalik ako 2 years na pala ang nakakaraan, tsk tsk tsk Bad Me! Pero wala namang masamang balita kase check up lang yun kung healthy padin ba ako or hindi na dahil sa gabi ako nagwowork.

Flash back...

Malapit ang Chinese Hospital samin, kapag may na-oospital or may sakit, doon kagad dinadala. Pero yung ka-opismate ko sinabi nya na pangit na daw doon and try ko daw ang Metropolitan Hospital. Naisip ko mahal doon and hindi naman ako sosyal.

2008, nagpa check up ako sa Metropolitan at dahil 2 hours pa daw bago lumabas ang result nag miryenda kami ng mom ko. Abah, ang sosyal ng canteen may fine dining, may waiters at may menu. Hindi pa me nakaka pasok sa Medical City, hindi ko pa nakikita ang canteen sa St. Luke's at Makati Med pero i'm sure fine dining din ata sila dahil sosi mga pips dun. Pagpasok sa canteen, on the right side pipila ka tapos ituturo mo kung ano gusto mong ulam and on the left side, doon ang fine dining. Dahil puno ang left side na may mga waiters, doon kami sa right side kung saan pipila para umorder. Syempre dahil karamihan ng empleyado, doctors, nurses at pasyente nila ay Chinese, natural Chinese food ang meron sa canteen. At eto, bagong luto ang mga ulam nila at hindi bagong init. Ang naaalala ko, marami kaming nakain ng mom ko dahil masarap yung ulam nila.

Going back to 2010...

Sabi ko sa mom ko try naman namin ang left side ng canteen, yung may mga waiter. Umupo na kami at lumapit ang waiter sabay bigay ng menu. Habang tumitingin ako ng oorderin, nagsuggest ang waiter kung ano ang best seller nila sa menu. Sinuggest nya Lechon Ampalaya with rice and Tofu Fish Fillet with rice. Actually, hilig ko talaga ang mga Chinese food kase malapit lang kami sa Binondo kaya kapag may kasal or handaan, laging sa Binondo ang kainan.

Eto ang Lechon Ampalaya at extra ang kamay ng nanay ko, see parang kamay ng dalaga wahihihi. Sabi ko sa mom ko, weird na kombinasyon kase yung ampalaya pampadami ng dugo at ang lechon pampataas ng presyon. Wahihihi baka ako lang ang weird mag isip! Pero infairness, bongacious ang lasa, winner!

Pahabol,..

Dapat oorder pa ako ng Hakao at Siomai, eh naisip ko bawal nga pala sa nanay ko ang hipon baka ma high blood.

Eto naman ang Tofu Fish Fillet na parang same lang ang lasa ng sauce ng ulam ng nanay ko. Natuwa ako sa Tofu nila, galing ng pagkakaluto. Golden brown ang balat pero sa loob kasing lambot ng taho. Sabi ng mom ko, yung tokwa parang kagagawa lang kaninang umaga dahil sobrang fresh ng lasa. Tama na nga kakadescribe, nagugutom na ako, wala pa naman akong lunch dito sa opis kundi ang walang kamatayang skyflakes. Hosha hanggang sa muli..

Wai Ying Binondo

2010-07-22T08:25:00.000-07:00

Naisipan naming mag photo walk nina Mapanuri, KhantoTantra, SpiderHam at syempre Ako sa Binondo. Pero nagkaron ng hindi inaasahang pangyayari at hindi na nakasama samin si SpiderHam.

Medyo nalungkot ako, hayz sadness! Dahil hindi ako marunong kumuha ng magandang angulo pagdating sa lugar or objects, sadness talaga. Pero kapag tao naman ay minsan nakaka tyamba, as in tyamba! Pero kapag pagkain, ay sus! ibang usapan na yan. Syempre palalabasin kong nakakatakam at nakakagutom ang pagkain para bisitahin nyo itong blog ko wahihihi ^_^. Salamat nga pala sa mga nagbabasa ng blog ko at sumusubaybay. Kung alam nyo lang kung gaano ko naaapreciate ang pagtambay at pagdaan daan dito sa aking blog. (uy nakaka touch! ang inyong pagbisita) mwah! :-*

Dahil pare-parehas kaming galing sa trabaho ay medyo nanghihina na kami kakalakad at nakaramdam ng gutom. Sinuggest ni Mapanuri ang dati nilang kinakainan nung college pa sya. Kapansin pansin ang panghihina ni KhantoTantra, hehehe malamang gutom na gutom na sya.

Nagkanda ligaw ligaw at paikot ikot kami kakahanap sa kainan dahil hindi namin kabisado ang lugar. Hanggang sa narealize namin na mali pala ang street na tinatahak namin at sa Buenavidez pala sya. Kaya ng matanaw namin ang Wai Ying ay laking tuwa naming tatlo at sa wakas ay makakaupo na kami.

Unang pumasok si Mapanuri, sumunod si KhantoTantra at ako naiwan sa labas dahil nakita ko si Ivan Dy ang isang sikat na blogger na nagtu-tour ng mga foreigner dito sa Manila. Medyo parang na starstruck ako sa kanya hihihi. Napanood ko si Ivan Man Dy sa Travel and Living at proud na proud ako habang pinapanood ang mga pinagmamalaki nating pagkain dito sa Pilipinas. Napanood ko sya kasama si Anthony Bourdain ng No Reservation, Janet Hsieh ng Fun Asia at Bobby Chinn ng Cooks Asia. (kabisado ko talaga ang mga palabas sa Travel and Living dahil FAVORITE CHANNEL KO ATA YAN).

Tapos ay sinundo nila ako sa labas dahil akala nila ay napagsarhan ako ng pinto nyahahaha. Nakatulala kase ako habang pinapanood si Ivan Dy sa tabi ng Wai Ying. Pagpasok ko, woah! ang OA sa dae ng tao, andaeng nag aabang makaupo at maraming kumakain hanggang second floor. Kung pagmamasdan ang lugar ay isang simpleng kainan lang sya. Parang canteen, bistro or turo turo sa mga eskwelahan.

Sa wakas at may natapos na sa bandang dulo kaya pumwesto kagad kami. Medyo natutulala kami sa gutom at sa pagod.

Nilinis na ang table na inupuan namin at nagtataka kami at iniwan ang blueng baso sa gilid kasama ang condiments. Lilinga linga kami at narealize namin na tissue holder pala sya na walang tissue. Sa sobrang gutom namin medyo nahihirapan nadin kami mag isip hihihi.

Parehas kami ng inorder ni Mapanuri dahil ayokong mag experiment at baka hindi ko makain. Curry Beef Brisket Rice Php 110 at si KhantoTantra naman ay Roasted Duck Rice Php 120. Umorder din ako ng Siomai Php 60, 4pcs dahil recommended ang siomai nila.

Masarap Curry Beef at ang daming laman, nakakatuwa. Tender ang beef at madaling nguyain. Medyo nahirapan ako ubusin dahil ang bigat nya sa tyan promise.

Eto naman ang Roasted Duck, "Isipin mo nalang, HAM yan.... HAM nga!" Lasang Ham ang Roasted Duck, manamis namis ang lasa at walang lansa.

Eto ang siomai, nasanay ako sa Siomai House kaya nanibago ako ng makakita ako ng 3 hipon sa loob ng siomai. Ayan natatakam na naman ako at nagugutom, hindi ko makalimutan ang lasa ng siomai nila.

Kinabukasan ay bumalik kami ni payat dahil medyo nagtampo at hindi ko naisama sa lakwatsang ginawa namin ng mga kaopismates ko. May pasok kase sya kaya hinayaan ko nalang matulog para tumaba taba naman ng konti. Nag take out lang kami ng 2 orders ng siomai at 2 orders ng Asado siopao. Nacurious ako sa ThaiPao pero sabi ay siopao lang din daw yun, sa susunod ko nalang titikman yun.

Kapag kumakain kami ng siopao kelangan ay naliligo at naguumapaw ng sauce ang bun. Pero dahil kakatiting lang ang nilagay nila at isang piraso lang para sa apat na siopao. Infairness, ma-sauce ang loob ng siopao at malasa. Hindi sya nakakabilaok dahil malambot ang meat sa loob. Nakakabitin kase medyo may kaliitan pero sulit na din dahil Php 55 2 pc.

Conti's Mango Bravo Part 2

2010-07-21T08:19:00.000-07:00

Kahapon ay naikwento ko kung paano kami napadpad sa Conti's. Meron nga pala nag react sa entry ko dahil nung una ay sabi ko sa Greenhills then biglang Greenbelt. Paumanhin sa mga naguluhan, meron po sila sa Greenhills at yun ata ang first branch nila at meron din sila sa Greenbelt2. Eto po ang entry ko kahapon: Conti's Cake and Pastry.

Itutuloy ko ang aking kwento,...

After naming kumain, syempre hinding hindi puwedeng kalimutan ang pasalubong sa aking mother dearest. Pumunta kami sa counter at pinicture-an ang refrigerator nila. Akala ko nga magagalit sila pero naka smile silang lahat at inaantay ata akong umorder hihihihi ^_^.

Tinanong ni payat kung aabot bang buhay, este frozen ang cake dahil iba-byahe namin ito from Makati to Blumentritt. Ang sabi naman nila ay ISANG ORAS bago matunaw or puwedeng ibyahe ang cake basta HINDI lang MABUBUNGGO, medyo delicate pala ito. So si payat nalang ang pagdadalhin ko dahil bara-bara akong maglakad at walang paki-alam kung may kotse or jeep na bubunggo sakin dahil alam kong hihintuan nila ako. Sa ganda ko ba namang ito hindi nila ako maaatim na hintuan.

Ang malaking Mango Bravo ay Php 900 at ang maliit ay Php 480. Kung mapapansin nyo sa picture ay malaki ang malaking size ng cake nila. (medyo magulo ata ang aking pagkaka describe, basta literal na malaki).

Inorder kong pasalubong ay ang small nilang cake, PERO ang small nilang cake ay MAS MALAKI pa sa normal na cake ng Red Ribbon at Goldilocks. So imaginin nyo ang malaking size ng Mango Bravo. MALAKI SYA!!

So ayan, ayan na sya, kakalabas lang sa refrigerator parang tabingi na. Siguro nung ginagawa sya eh medyo naglolondon bridge is falling down na sya.

Ayan, si payat pinagdala ko at feel na feel nya ang paglalakad sa Greenbelt habang my bitbit na Conti's cake. Tinawagan ko ang mommy ko at tinanong kung naka ready na ang aming freezer para sa aking pasalubong. At excited akong sinagot ng mommy ko na: "Syempre pinaghandaan ko ata yang gintong cake na pasalubong mo". (kaya nya tinawag na ginto dahil mahal daw).

Dahil takot kami ni payat na matunaw ang cake, kahit nuknukan ako ng kuripot, di bale ng mag jeep at matrapik wag lang mag taxi AY NAPATAXI ako ng DI-ORAS para lang jan sa cake na yan. Pero umiral padin ang aking kakuriputan, nagpahatid lang kami sa Buendia Station at mag LRT nalang ako hanggang Blumentritt tutal 20 mins lang naman. Bumaba na si payat sa Quirino Station at ako ay dumiretso na pauwi.

Ingat na ingat akong kinandong ang cake habang uuga uga ang tricycle papuntang Tondo. Dali dali akong umakyat sa hagdan papuntang second floor dahil doon kami nakatira ng mommy ko. Ingat na ingat akong inakyat ang paikot na hagdan hanggang makarating sa dulo. Dahan dahan kong binuksan ang unang pinto na may screen tapos binuksan ang pangalawang pinto. Fowtek sumabit ang cake sa pintong screen SHIYEEEET!! Napamura ako ng di oras sa pagbunggo ng cake sa pinto. Pinagpawisan ako dahil baka gumuho ang cake sa loob. Dali dali naming binuksan ang kahon at buti nalang ay intact pa ang cake, hayz. whew..

Nagtuturuan kaming tatlo (nanay ko , tita ko at ako) kung sino unang maghihiwa. Pare-parehas kaming natatakot galawin ang cake dahil pinagka ingat ingatan ko iuwi na parang wala na kaming planong kainin at ipapa-frame nalang at ilalagay sa pedestal. hahahaha ang weird lang namin. Ayun after tatlong slice, doon na gumuho ng kaunti ang cake. Ayan ang storya ng mala gintong cake, ang Mango Bravo ng Conti's. Parang napagod ako magkwento hihihih.. ^_^.

Conti's Cake and Pastry

2010-07-20T13:42:00.000-07:00

One time tinanong ko si Tommy (ang aking ka-opismate) kung saan sya usually nakikipag date or saan merong masarap na pagkain pero yung affordable ang price. Ang sabi nya medyo pricey pero the best ang experience lalo na ang mga cakes. He suggested Conti's and located sya sa Greenhills.. Medyo nagdalawang isip ako dahil malayo sya for me.

=================================

Si Mrs. Romantico, one time din pi-nop ako sa ym. Sabi nya meron daw silang pupuntahan ni Mr. Romantico at magde-date sila. I asked kung saan and sabi nya sa Conti's. Hmmm.. narinig ko na naman yang Conti's na yan.
=================================

After 5 years ay umuwi ang tropa ko nung highschool at nagpaparty sya. Sinabay nya ang party nya sa birthday ng mother dear nya. Bumaha ng cake, parang kung gano kadami ang bisita parang ganun din kadami ang regalong cake sa nanay nya. Karamihan ay roll na binili sa Goldilocks.

Habang kumakain kami ng cake ( hindi ko na mabilang kung pang ilan yun dahil nilabas lahat ng nanay nya lahat ng regalong cake at ginawang pulutan, kapartner ng redhorse at san mig light), nabanggit ni Iyah na meron silang binibili na cake kapag my okasyon sa bahay nila. Parang my hinala na ako kung anong cake yun. Ayun kabooooooom sinabi nya Mango Bravo ng Conti's.
=================================

Sa opis bago magstart ang training, nag chikahan muna kami ni MikeV about sa blog ko. Nabanggit ko sa kanya na meron akong gustong puntahan pero pinaplano ko pa. Asked ni MikeV, ano yun? Sabi ko Conti's meron daw masarap na cake dun. Nakikinig pala ang trainor namin, at sinabi nyang meron malapit sa kanilang Conti's. Sinabi nyang Paolo daw ang name ng owner nun at Conti ang last name at madalas mapagkamalan na si Paolo Contis. Ang kinaibahan lang ay apostrophe S, Conti's. At tulad ng sinuggest ng iba, Mango Bravo. Ayun hindi ko na matiis at gustong gusto ko na matikman ang cake na yan.
=================================

Sinabi ko sa mom ko na bibili ako ng malagintong presyo na cake at ayusin na nya ang freezer ng aming refrigerator. Sabi ng mom ko, "ano ba yan gagastos ka nanaman, happy naman ako sa red ribbon". Heto na naman ang aking mother dear, nagpapakipot na naman, if i know excited ka din tulad ko.

Sunday, plano dapat namin ni payat mag PNR, yun nga lang ay 11AM pa daw dadaan ang train, kaya nag LRT nalang kami papuntang Makati. Nag novena muna kami tapos kasunod ay mass sa Greenbelt. Nakakatuwa, may mga duck na palang lumilibot libot sa tubig kasama ng mga fish. Sobrang puputi ng mga duck na walang daplis ng dumi parang ginamitan ng surf. Yun nga lang medyo may kaingayan sila lalo na at umaambon kaya kuwak sila ng kuwak!.

(Eto na ang inaabangan,.. haba ba intro ko.. wahihihi)

After Mass ay dumiretso na kami sa Greenbelt2. Nakakalokah, yung mga nakita ko sa simbahan ay kasunod naming papasok sa loob ng Conti's at doon din pala sila magsisipag kain ng lunch. Unti unti ng napupuno ang loob at nagkakaron ng mga katawan sa mga lamesa.

Kung mapapansin nyo sa picture, andaeng tao sa counter. Yan ang mga oorder lang ng cake to go. (sa next entry ko ang cake to go namin ni payat)

Tinuturo ko kay payat kung ano oorderin kong drinks, gusto ko Mocha Frappe Php 125 at sya naman gusto nya Mango Banana Php 95.

Best seller nila ang Mocha Frappe kaya malaki ang picture sa menu. Diba yung iba eh puro yelo tapos konting sipsip eh tuyot na ang yelo, eto hindi! Sobrang thick na mahirap idescribe basta mabigat sya sa tyan. Ibig sabihin sulit ang binayad ko sa Frappe.

Eto naman ang Mango Banana, sobrang puro hindi rin makakapa ng dila ang yelo. Malalasahan ang Mango at Banana. Napaka smooth sa dila walang buo buong yelo.

Tinanong nga pala namin ang waiter kung ano best seller na mairerecommend nila samin. Tinuro nila sa menu ang Cheesy Baked Macaroni Php (regular/kiddie) 160/95. Macaroni Noodles and chicken enveloped in mushroom sauce, toped with mixed cheese. Infairness, masarap sya at malinamnam. Malalaki ang hibla ng chicken, hindi pinagdamutan, hindi tinipid ang sangkap.

Next na tinuro ng waiter ay ang Paella Madrilena Php 295 With Prawn and Chicken. Gusto ko ang pagkakaluto sa hipon. Mabilis humiwalay ang laman sa balat ng hipon, inshort hindi sya mahirap balatan. Nakakaadik ang Paella, malamang kung marunong ako magluto nito ay tataba ako ng bonggang bongga!!

At syempre hinding hindi namin makakalimutan orderin ang Mango Bravo Frozen Php 120, ang madalas isuggest samin ng mga taong nakapaligid samin.

Hay naku, heaven! Tama sila "You're missing half of your life if you haven't eaten a slice of Mango Bravo". Ngayon hindi ko na ma mi-miss ang half ng buhay ko dahil maipagmamalaki kong natikman ko na sya. At syempre masusundan pa yan!!

At eto ang aming resibo...............