Trend Micro Pilipinas > Win an iPad2 Contest

Last Month nanalo ng iPad2 si Fluffy, bigay ng company namin Trend Micro Inc. ngayon mamimigay uli sila pero hindi lang ito limited sa mga empleyado, eto ay para sa lahat ng magla-like sa Facebook page ng Trend Micro Pilipinas.

Click nyo lang tong link na to http://bit.ly/rktwPl at i-Like nyo lang ang FunPage. True po ito hindi po joke..

Serenitea

Nothing beats a morning cup of coffee to start your new day lalo na kapag ang mahal mong asawa ang kumuha nyan sa vending machine. Nakakatuwa asawa ko, pagdating na pagdating ko sa cube may nag aantay ng malamig na kape este mainit na kape sa lamesa. (lumamig na kakaantay sakin, pasensya na traffic sa crossing). Maraming puwedeng pagpilian kung anong coffee ang gusto mo sa office namin, unlimited yan at take note.. it's free! Never ko tinikman yung ibang timpla ng kape, hindi ko iinumin yan kapag hindi cappuccino. Meron ding mocha pero kumukulo tyan ko, pinagsamang milo at nescafe lang naman yun.

Marunong naman ako tumikim ng tea, bumibili ako dati ng milk tea ng lipton. Two box nga binili ko before, naubos ko yung isang box, yung second box hinayaan kong maexpired. Hahaha ewan.. nasawa ako bigla. Hmmm naki-uso lang naman ako eh, biglang naging IN kase ang milk tea nang magkaron ng commercial.

Now may bago.. It's called Serenitea, it's the new tea in town. Sabi nga nila It's not your ordinary tea. Yan ang pinagkakaguluhan ng mga tea lovers ngayon.

Isang araw, seryoso kaming nagte-training ng inalok kami ng aming directres kung gusto namin ng tea. Syempre it's an honor na alukin ka ng isang director sa opisina noh, boss sya ng boss ng boss ng boss mo, ganun sya ka generous. Actually, karamihan ng mga bossing namin dito eh mga generous, mga mahihilig manlibre ng food. The way to your peoples heart is through their stomach.. TOMOH! Kaya lahat kami dito happy ang tyan.. happy ang body.. happy ang mind.. happy ang heart.

Oorder daw kase ang mga bossing ng Serenitea baka daw gusto namin and sagot ng director namin. Nung una mga pakunwari pang nahihiya pero syempre nacucurious kami dahil lahat kami first time matitikman yang bagong IN na yan. Inorder namin ni Fluffy, Mango Yakult. I know right! alam ko reaction nyo.. anong lasa nun?! with a big question mark in the face.. Actually, nacurious din kami kaya yang kakaibang yan ang pinili namin.

Mukhang enjoy na enjoy naman ni Fluffy yun lasa. Infairness, masarap sya, naubos ng asawa ko yang malaking yan at isama pa pati yung akin. Kalahati lang nainom ko then i give up, like what i've mention earlier, i'm a coffee drinker.

Alam ko curious kayo kung lasang Yakult ba or mas lasang Mango, sasagutin ko yan. Malalasahan naman yun Yakult pero mas strong yung Mango. Naglalaban yun tamis at asim parang last taste yun asim. Yun pearl or sago malambot na manamis namis, but i'm not a fan of sago feeling ko kase istorbo sya sa paglunok kelangan pang nguyain. Kapag oorder nga ako ng taho hindi ko pinalalagyan ng sago.

Kudos sa nakaisip nitong bagong flavor nato, malamang ito ang best selling flavor nila.

Walang Title

Matagal na din akong hindi nakakalakwatsa at nag ta-try kumain kung saan saan. Paumanhin sa mga followers dahil diet ako at ang bulsa ko.

Siguro kung magpopost ako ng entry, malamang wala ng koneksyon sa name ng blog ko. Minsan nga naiisip kong baguhin nalang ang name nitong blog pero sayang kase baka makuha ng iba. Pano kapag naisipan kong maglakwatsa uli, sayang kung iba na may hawak ng title na yan.

Paumanhin kung gagawa ako ng entry na wala munang koneksyon sa aking blog name. Para ma-share ko naman kung ano mga pinag gagagawa ko lately.

Nagmamahal,

Gepay

Globe Customer Service Sucks!

Nung una pinagpapasensyahan ko pa sila pero sinagad nila ko. Ayoko sanang gawin to dahil alam kong possible makasira ng buhay tong iba-blog ko pero sinisira din nila buhay ko sa pamamagitan ng pang aabala nila sakin at pagpapasakit ng ulo.

History:

10 or 11 years na tong plan na gamit ko sa Globe. 5 years na nasa sister ko yung number then after graduating from college pinamana sakin ng sister ko yun line. 2006 binigay sakin ng sister ko yung libreng phone and yung line ng Globe. Since then we were trying na matransfer sakin yun ownership nung plan. Ang requirements "DAW": Valid photo of my sister, valid photo of me, proof of billing or statement of account and authorization letter from my sister. Ilang beses namin pinrocess yan and laging hindi naaapprove. Reason..? reason nila bulok, hindi daw nila mahanap yun requirements na sinend ko or binigay ko. at kung ano ano pang reason ang binibigay nila. Kesyo hindi na daw recent yun proof of billing (kahit recent lang at fresh na fresh pa sa Smart telecom center na katabi lang ng Globe center sa Mall) kesyo malabo yung pagkaka scan ng picture. Hindi makita yung pirma sa ID at kung ano ano pang kabulukan ang pinagsasasabi nila. Hanggang sa gumiveup nalang kami ng sister ko, narindi kami.

Reason namin kung bakit gusto namin itransfer sa name ko yun line, kase kapag nag oover charge sila or biglang my lumalabas sa bill ko na gumamit ako ng internet kahit hindi naman eh yaw nila iprocess yun request ko dahil hindi daw ako yung owner. Kapag ang sister ko naman ang tumawag, ayaw din nila iprocess dahil hindi daw yun sister ko ang gumagamit.. eh sino gusto nyo tumawag para iprocess yan..? pinalalabas nilang wala kaming option at choice kundi bayaran yun internet usage na hindi ko naman ginamit at pinakinabangan.

We tried so many times na sabihin sa kanila na ipapa-cut nalang yun line at gustong gusto na namin ipa cut tlga yun line and hindi na namin gagamitin yung sim. Requirements daw: authorization letter (again!) or tumawag lang sa hotline nila. Ilang beses kami tumawag pero pinadadalhan padin kami ng billing statement at laging nagdidisappear yun record sa kanila na tumawag kami ng sister ko para ipa cut yun line. at pinalalabas pa kaming sinungaling dahil wala daw silang record na pinapacut namin yun line. laging iba ibang agent nakakausap namin at iba iba din ang sinasabi nila. pakshiyet lang diba.

Anong petsa na! 2011 na, until now my problema padin kami sa pagpapa cut ng line. Ayaw nila ipatransfer sa name ko yung plan. Ayaw nila icut yun line, paiba iba sila ng statement. paiba iba sila ng process. paiba iba sila ng mga pinagsasasabi.. Siguro hindi lang naman ako ang nakaranas nito sa customer service ng Globe. Mas gugustuhin ko pa nga customer service ng Smart never sumakit ulo ko sa Smart Bro ko. Kapag nawawalan ako ng internet connection, pumupunta kagad sila sa bahay after an hour at chinecheck yun computer ko. At tatawagan pa nila ko to ask kung okay ba yun service na binigay nila at fix na daw ba yun net. as in never ako nagkaproblema sa Smart.

Sa ngayon hindi ako makapag isip pa dahil sobrang init ng ulo ko, dami ko reklamo sa service ng Globe. Hindi ko maisip ngyon dahil sobrang sama ng loob ko dahil anlaki na naman ng bill ko kahit hindi ko naman ginagamit yun internet.

Sana makarating tong blog ko sa management nila.

Eto nga pla names ng mga nakausap kong agent nila this year:

(Not sure kung binibigay ba tlga nila ang mga real names nila or binabago nila para hindi sila maputukan)(nakalimutan ko na names nungibang agent na nakausap ko

Myla ###### - na walang pakialam problema ko daw to ayusin ko daw! pakshiyet lang na customer service diba

Ken ###### - na nagsasabing wala daw kaming record sa kanila

David #### - na nagpromise na aasikasuhin yun pagtransfer ng ownership wag lang ipacut yun line. Twice nako nagsend ng requirements wala padin at sabi ng ibang agent walang record na may ganung usapan.

Ralph ####### - na nagpromise na wala din akong magiging problema sa transaction ko dahil nilagay nya na ako na ang authorize user ng number pero sabi ng ibang agent walang nakalagay sa record na ako na ang authorize user ng plan.

CJ ###### - na nagsabing wala silang narereceive na requirements ko (kaya nagsend ako ng pangalawa pa)

Now habang ginagawa ko tong blog ko, may tumawag sakin Meg ##### iinvestigate daw nya yung concern ko. Sabi ko punong puno na kami and gusto na talaga namin ipa cut and tong Samsung Galaxy Mini willing akong isoli dahil naka iphone 2G ako.. kahit 2G lang yun IPHONE padin yun.. Meg nafifeel ko naman na concern ka, sana matuloy na ang pagcut ng line.. pagod na talaga kami.

Pasensya na talagang mainit ulo ko.. emosyon na hindi mapigilan. paumanhin sa mga makakabasa

(Tinanggal ko na last name nila, ayoko naman forever nakabandera name nila sa blogosphere) baka magulat sila kapag sinearch nila name nila kay google biglang bumulaga yun title at yun name nila at maging sikat.. wag na!

Velbon at Remote

Siguro naman naaalala nyo si pachuchay, ang aking pinakamamahal na D40. Nag 2 years na nga pala sya nung March. Wala akong gift kay pachuchay pero si fluffy meron. Bumili sya ng tripod na pinangalanan naming trayton. Ang sabi nga ni Chyng, tripod is a couple's bestfriend kapag dalawa lang kyong naglalakwatsa at para hindi na kung saan saan pinapatong ang camera.

Nung my trayton na kami, parang meron padin kulang. After namin ma-set up si trayton at si pachuchay, kelangan pa namin magtimer, tumakbo at pumose.. medyo nakakapagod at halata sa mga pictures na nagkukumahog ang nagset ng timer. Naisipan namin ang remote para hindi na kami takbo ng takbo.

Kanina isang text lang kay brotherdear, after 2 hours hinatid sa bahay ang remote ni pachuchay. Hanggang tenga ang ngiti ni fluffy, ansarap pagmasdan. Yun nga lang pinuyat nya ko kakasample nya ng picture, kahit nakapikit nako, sige padin sa kaka try sa remote. But nwei, okay lang kahit puyat basta masaya kami dahil hindi na nagiisa si pachuchay. Meron na syang trayton at meron na syang remote pero hindi ko alam kung ano ipapangalan ko kay remote. hayz.. bahala na..

sa susunod ang plano naman ni fluffy, bumili ng prime lense. naaadik na ata si fluffy kay pachuchay. buti naman at nagkakasundo sila at nagkagaangan ng loob.

Fluffy ko, salamat at binibigyang importansya mo si pachuchay sobrang naapreciate ko. iloveyou asawa ko,.. mwuah!

DEDZ

hiatus at na dedz ang blog ko simula ng buwang abril hanggang ngayon dedz padin. wala naman kase kaming lakad lately, summer na summer pa mandin pero dedz talaga. wala man lang akong maikontribyut sa blogosphere. nabalitaan ko na nga lang kay khantotantra at mapanuri na nagkaproblema pala ang blogspot at lately nga daw hindi makapag create ng entry or makapag comment, kaya ngayon sinusubukan ko kung makakapagcreate ng entry.

sabado, andito ko sa opisina, kaninang umaga wala ako sa mood parang lumilipad ang isip dahil nafifeel kong magiging malungkot na naman ang shift ngayon. kung hanggang kelan ang ganitong schedule, hindi ko alam.. maraming trabaho sa opisina kapag ganitong shift, pero kelangan sya itake as positive dahil.. dahil.. dahil.. walang bantay..? sige na nga yan na lang gagawin kong motivation.

tanghali na ko nakauwi ng bahay. dali dali akong nagbihis at naghilamos dahil ilang oras na lang ang maitutulog, 8pm kelangan ng bumangon para makapasok ng 11pm. naunahan pako ni fluffy makatulog, buti pa sya paghiga nya tulog na kagad, ako.. kumanta muna ng pata pata pata pon , pon pon pata pon at chaka chaka pata pon bago nakatulog.

pag gising, wala na si fluffy sa tabi ko.. eto nalang nakita ko:

nang dahil dito, pinasaya mo ko..

anong koneksyon ng title sa entry ko.. sa totoo lang hindi ko rin alam.. sa sobrang dami ng iniisip ko parang walang direksyon ang entry ko..

Ilocos Trip: Pagudpud Part 1

Ilocos Trip: Vigan

Ilocos Trip: Baluarte ni Chavit

Ilocos Trip: Hidden Garden

Dalawang yellow polo shirt ang dala ko sa Ilocos Getaway namin. Sinuot ko yung isang yellow polo shirt nung nasa Baluarte ni Chavit at ibinyahe ko papuntang Pagudpud. Ordinary bus lang ang available na byahe papunta dun, so dahil sa natuwa ako sa malamig na hangin na sumasampal sa mukha ko, iniwan kong bukas ang bintana at ninamnam ang sariwang hangin. (Narealize ko na wrong move pala ang ginawa ko nang matapat ako sa puting ilaw, kitang kita sa liwanag ang napaka itim kong shirt, paktay ako sa nanay ko nito pag uwi ng Manila).

Sabi ni Mapanuri, dapat isa sa mga resort ng Blue lagoon kami mag stay pero sabi ni Mang Arnel masyadong malayo sa kabihasnan kaya sinuggest na sa Cathy's Home Stay sa Saud Beach nalang para malapit. Buti nalang nakinig kami dahil mura at maganda yung place. Okay lang kahit walang T.V kase itutulog lang naman ang pagstay namin dun. Sobrang baet ni Ate Cathy, pinag luto ulam at pinag saing nya kami ng kanin para sa hapunan.

Sobrang lakas ng alon akala mo may darating na bagyo, pero normal lang ata sa kanila ang ganyang alon. Hindi masyadong kita dito sa picture yung alon kase ang kinuhanan namin dito yung nagtatagong araw. Nagbabakasakaling magpakita at ngumiti samin ang haring araw bago sya tuluyang mag sun set.

Maraming nag aakalang E-session ang ginawa namin sa Pagudpud, dahil naka ternong damit kami ni Fluffy. Pero hindi po, nag photo ops lang kami at natuwa sa lakas ng alon ng dagat.

Pag gising sa umaga, hirap kaming bumangon sa sobrang lamig ng hangin. Feeling ko nag yeyelo ang tubig, buti nalang napaka bait ni Ate Cathy at pinag init nya ko ng tubig. Hindi kase ako sanay maligo ng malamig baka manigas ako sa loob ng banyo.

Unang pinuntahan namin ang Patapat Viaduct. Medyo naninigas ang panga ko jan, hirap mag smile sa sobrang lamig ng hangin. Marami kaming jump shot pero hindi ko na maisheshare dito kase kita tyan ko sa mga talon ko, lagot ako kay Fluffy kapag pinost ko dito yun.

Next stop sa Agua Grande, medyo lumalakas ang ulan ng huminto kami dito. Nagpray ako na sana huminto ang ulan kase sayang kung hindi namin mapupuntahan lahat ng nakaplanong puntahan. Nakisama naman ang panahon ng umalis kami sa Agua Grande. Entrance Fee nga pala eh P20 pero hindi ko maalala kung nakapag bayad kami kase saglit na saglit lang kami, hindid nga namin nalibot ang lugar.

Next Stop, Timmangtang Rock. Hirap magpapicture dahil literal na nililipad kami sa lakas ng hangin. Wala namang magandang tanawin dito kundi may bato lang naman na parang nahulog sa langit, parang ganun lang pero wala naman ng kakaiba. Dito walang entrance kase titignan mo lang naman yung malaking bato.

Next stop, ang sikat na butas sa bundok, ang Bantay Abot Cave. Medyo may kahirapan pumunta jan sa butas, tulad ng sabi ko kanina, literla na nililipad kami sa lakas ng hangin na parang gusto kaming tangayin papuntang dagat.

Syempre hindi puwedeng walang group picture, naku bakit wala ang Fluffy ko..? Aik sya nga pala kumuha nito, kase naman bakit wala pa si Trayton (Tripod) nitong time na to. Next stop namin, Blue Lagoon pero hindi ko na sinama dito kase hindi kitang blue yung tubig and nanakit binti at hita ko dun, galit na galit ang buhangin sakin. Kapag humahangin tumatama ang maliliit na buhangin sakin, sobrang hapdi sa balat kapag tumama.

Eto ang isa sa paborito kong pinuntahan namin, ang Kabigan Falls. Hindi puwedeng walang tourguide na kasama dito kase posibleng mawala kami sa gitna ng gubat. Si Blogging Puyat ang lakas ng loob hindi magdala ng jacket, sya ang pinaka payat samin pero sya pa ang hindi ginawin. At take note literal na nililipad sya ng hangin, hahahaha.

Ang sabi ng aming tourguide, 30 minutes daw ang aming tatahakin bago makarating sa aming paroroonan. Di bale na, sanay naman ako maglakad ng malayo pero hindi ako sanay lumusong lusong sa malamig na tubig na malakas ang current. Lakad dito, lakad doon, tawid dito, tawid doon, lusong dito, lusong doon, tulay dito, tulay doon, hanggang sa mamanhid at mawalan ng pakiramdam ang binti hanggang hita ko. Namumula at napaka kati ng pakiramdam pero kapag kinamot ko wala akong nararamdaman sa sobrang manhid na ng hita.

Pagdating sa itaas, hayz.. napakasarap pagmasdan ng falls, nakakatanggal ng pagod. Gusto nila magswimming pero sinabihan ko si Fluffy na wag nalang dahil takot ako mainkanto sya or baka may magpakita saming fairy. And sobrang lamig ng tubig baka manigas sya at hindi kami makababa pabalik sa trayk. Konting photo ops muna kami, wala kaming picture ni Fluffy sa falls, nakay Mapanuri pa hindi ko pa nahihingi, picture lang ni Jepot ang meron ako.

Akala ko kaya kong tapusin lahat ng pinuntahan namin sa Pagudpud, hindi pala kase masyadong marami. Hahatiin ko nalang sa dalawa ang entry ko, isusunod ko nalang siguro next week yung karugtong. Abangan ang susunod na entry ko :)